
به گزارش “ورزش سه” در مسابقات گذشته طی دو سال اخیر، تعویضهای تراکتور اغلب حال و هوایی تکراری و قابل پیشبینی داشت؛ الگویی که امضای کار مربیان کروات است. معمولا ترکیب تراکتور کمتر دستخوش تغییر میشد و شاهد چرخش گسترده میان سایر مهرهها نبودیم. همین مسئله انتقاداتی را نیز درباره محدود بودن دایره اعتماد کادر فنی به دنبال داشت.
اما در جدال برابر الغرافه، شرایط متفاوتی رقم خورد. جایی که مهرداد خانبان کنار خط و محمد ربیعی روی سکوها بازی را تماشا میکردند و تصمیمات نیمکت تراکتور رنگ و بوی تازهای به خود گرفت و فرصت بازی به چهرههایی رسید که کمتر بازی کرده بودند.
مهرداد محمدی، یکی از خریدهای جالب توجه تابستانی تراکتور که برخلاف پیشبینیها و زمان حضور اسکوچیچ کمتر فرصت بازی پیدا کرده بود، سرانجام با انگیزه بالا وارد زمین شد تا طلسمش بالاخره بشکند. فرشاد فرجی نیز به خط دفاعی اضافه شد تا انسجام بیشتری ایجاد کند. سیدمهدی حسینی هم که این از یک مصدومیت سخت بازگشته، این شانس را پیدا کرد تا دقایقی در یکی از مهمترین تورنمنتهای قاره برای تراکتور به میدان برود.

این تغییر رویکرد در تعویضها، پیام روشنی داشت، دایره انتخاب در تراکتور میتواند گستردهتر از قبل باشد. تصمیمی که نشان داد که نیمکت این تیم میتواند ظرفیت تأثیرگذاری بیشتری داشته باشد.
حالا محمد ربیعی، سرمربی جدید تراکتور شاهد یک جنگ شیرین بین بازیکنانش در تمرین برای رسیدن به ترکیب اصلی خواهد بود. جایی که آنها در کنار مرحله حذفی لیگ نخبگان، ۱۰ جدال سرنوشتساز در راه کسب قهرمانی لیگ برتر خواهند داشت و چنین فشردگی و فشاری، مجموعهای از بازیکنان آماده و در یک سطح را میطلبد. جنگی که در نهایت دغدغهای شیرین برای ربیعی و دستیارانش ایجاد میکند؛ دردسری از جنس انتخاب ۱۱ نفر اصلی از میان تعداد زیادی از بازیکنان آماده!