
به گزارش "ورزش سه"، جبران شکست ۴-۰ که مدافع عنوان قهرمانی و پادشاه جامهای حذفی چند هفته پیش در متروپولیتانو متحمل شد، هدفی تقریباً خیالی به نظر میرسد؛ اما فلیک حتی در کنفرانس خبری پس از آن شکست سنگین (سنگینترین شکست او در دو فصل حضورش روی نیمکت بلوگرانا) نیز از آن دست نکشید.
در آن ۱۲ فوریه، او فرمول «۲+۲» (دو گل در هر نیمه) را برای کشاندن بازی به وقتهای اضافه متصور شد؛ اتفاقی که حتی رسیدن به آن، به خودی خود یک موفقیت محسوب میشود.
با گوش دادن به صحبتهای ستونهای رختکن مانند پدری یا لامین یامال، مشخص است که این پیام کاملاً در تیم نفوذ کرده است. پاداش این تلاش، صعود به فینال ۱۸ آوریل در ورزشگاه لاکارتوخا خواهد بود.

«کامبک میزنیم»؛ این درمانی کلامی است که مدام تکرار میشود. این حرف ابداً از روی خودپسندی نیست، چرا که از زمان ورود فلیک، بارسا در ۱۸ مسابقهای که ابتدا در آنها عقب افتاده بود، در نهایت پیروز از زمین خارج شده است.
یکی از ماندگارترین آنها، دقیقاً مقابل همین اتلتیکو در لیگ گذشته بود؛ جایی که شکست ۲-۰ تا دقیقه ۷۰، در مسیر قهرمانی به پیروزی ۲-۴ تبدیل شد. آن بازی در متروپولیتانو بود، اما این بار هدف بزرگ، هدیه دادن اولین شب خاطرهانگیز به اسپاتیفای نوکمپِ بازگشاییشده است که علیرغم تلاشها، ظرفیتش از ۴۵,۴۰۱ تماشاگر فراتر نخواهد رفت.
فلیک خندان، در آستانه این مأموریت «غیرممکن» (عنوانی سینمایی که دقیقاً برازنده ابعاد این ماموریت است) مقابل خبرنگاران حاضر شد. حتی غیبتهای روزهای اخیر یعنی فرنکی دی یونگ، روبرت لواندوفسکی و اریک گارسیا محروم نیز نتوانست از لحنِ معتقدِ مربیای بکاهد که ثابت کرده هیچ نتیجهای برای او غیرقابل بازگشت نیست.
البته او با اشاره به «کیفیت اتلتیکو»، هشدار داد که نیاز به بارسایی دارد که در «نبردهای انفرادی» پیروز شود و از دریافت گلهایی مشابه آنچه پیش از این خورده، اجتناب کند.

اولین هدف این است که هیجان دوباره به این تقابل بازگردد؛ موضوعی که در ۱۲ فوریه به نظر میرسید تمام شده است. تقابلهای بارسا و اتلتیکو تاریخی پرشور دارند و حدود ۳۰ سال پیش در جام حذفی، شبی رقم خورد که در حافظه جمعی بارسلونیسم حک شده است؛ آن یکچهارم نهایی سال ۱۹۹۷ که پس از تساوی ۲-۲ در مادرید، بازی برگشت در نیم ساعت اول ۰-۳ به سود اتلتیکو شد اما در نهایت با درخشش «پیتزی»، ۵-۴ به نفع بارسا خاتمه یافت. تا به امروز در تقابلهای مستقیم جام حذفی، ۱۴ بار بارسا و ۹ بار اتلتیکو صعود کردهاند.
نسبت به بازی رفت، بارسا دو تن از بازیکنان کلیدی و ساختاری خود یعنی پدری و رافینیا را در ترکیب خواهد داشت. در سمت مقابل، اتلتیکو همچنان پابلو باریوس را در اختیار ندارد؛ هرچند در پیروزی ۴-۰ بازی رفت، جای خالی او اصلاً حس نشد.
دیگو پابلو سیمئونه تمام تمرکز خود را روی این بازی گذاشته است، چرا که در یک قدمی فینالِ جامی است که از سال ۲۰۱۳ در حسرت آن مانده است. نکته جالب اینجاست که تجربه او به عنوان مهمان در نوکمپ، در تورنمنتهای حذفی بهتر بوده و حتی دو بار بارسا را در لیگ قهرمانان حذف کرده است. زمزمههای بازار نقلوانتقالات درباره آینده آنتوان گریزمان در MLS و در میانمدت، علاقه بارسا به خولیان آلوارز، حواشی پیرامون مسابقهای است که بزرگترین اعتبارش، ایجاد چنین هیجان بالایی علیرغم نتیجه سنگین بازی رفت است.