و ناگهان همه چیز عوض شد
براهیم دیاز، شورش و یک شادی غیرمنتظره
به گزارش "ورزش سه"، همهچیز در زمین مسابقه رخ داد. یک بازی عالی؛ مسابقهای که در آن براهیم دوباره در ترکیب اصلی قرار گرفت و دوباره تواناییهایش را ثابت کرد. دقایق درخشانی داشت و حتی میتوانست با یک گل فوقالعاده آن را کامل کند. او پس از یک حرکت زیبا روبن دیاز را جا گذاشت، اما دوناروما مانع گل دوم رئال شد. حرکتی شبیه صحنههای بازیهای ویدیویی که میتوانست گل شب باشد.
براهیم هم محرک حملات بود و هم رابط بین خطوط. فقط یک پاس اشتباه داد (۹۷ درصد دقت پاس). در رئال مادرید تنها آردا گولر (۱۵ پاس) در یکسوم هجومی پاسهای بیشتری نسبت به او (۱۲ پاس) کامل کرد. همچنین همراه با گولر و شوامنی با دو موقعیت ساختهشده، بیشترین خلق موقعیت را داشت. نمایشی که هم برای دربی و هم برای ادامه فصل پیامی واضح داشت.
و پس از این «نمایش فوقالعاده»، شادی بزرگی هم رسید؛ آن هم بدون ترک ورزشگاه. دو شادی همزمان: صعود رئال و تبدیل شدن ناگهانی او به قهرمان آفریقا، آن هم دو ماه بعد!
او همانجا در اتحاد و روی نیمکت خبر را شنید. وقتی این خبر به ملیپوش مراکشی رسید، لبخند و حرکاتش نشان میداد که هم خوشحال است و هم شگفتزده. تعجب طبیعی بود، چون خبر در سطح جهانی سر و صدا کرد. اما شادی برای خودش شخصیتر بود؛ به خاطر جام و موفقیتی که در فینال از دست داده بود.
هرچند آن فینال با جنجال همراه بود، اما عملکرد براهیم در تورنمنت زیر سؤال نرفت: آقای گل رقابتها با پنج گل و رهبر مراکش میزبان و مدعی اصلی. او واقعاً «شیر اطلس» بود. حتی پنالتی از دسترفتهاش باعث شد رابطهاش با مردم مراکش قویتر شود، زیرا در سختترین لحظهها از او حمایت کردند.
آن لحظه سخت همان پنالتی بود؛ ضربهای که خشم سنگال را برانگیخت. همین پنالتی باعث شد «شیرهای ترانگا» در اعتراض برای چند دقیقه زمین را ترک کنند. اقدامی که دیروز برایشان گران تمام شد و قهرمانیای را که در وقت اضافه گرفته بودند از دست دادند.
کنفدراسیون فوتبال آفریقا اعلام کرد: «شکست به دلیل ترک مسابقه اعلام میشود و نتیجه ۳–۰ به سود فدراسیون فوتبال مراکش ثبت میشود. سایر درخواستها نیز رد میشوند.»
حکمی قاطع که سنگال قصد دارد آن را به دادگاه حکمیت ورزش (CAS) در لوزان ببرد. اما تا زمان رسیدگی به این اعتراض، براهیم دیاز قهرمان آفریقا محسوب میشود.
از «کمتر از چیزی که سزاوارش است» تا «یک تقابل فوقالعاده»
این موفقیت همزمان با بهترین مقطع اخیر براهیم در رئال مادرید رخ داده است؛ درست پس از دورهای که در آن به شکل عجیبی به حاشیه رفته بود. او پس از درخشش مقابل والنسیا و رایو، ناگهان کمتر بازی کرد.
حتی آلوارو آربلوا اعتراف کرد: «براهیم کمتر از چیزی که سزاوارش است بازی میکند؛ این موضوع تقصیر من است.»
این حرفها بعد از آن مطرح شد که او از نوامبر دیگر در ترکیب اصلی قرار نگرفته بود. اما مصدومیت امباپه همهچیز را تغییر داد. از آن لحظه، هم براهیم و هم رئال مادرید تغییر کردند.
او که پس از بازگشت از جام ملتهای آفریقا هفدهمین بازیکن رئال از نظر دقایق بازی بود، ناگهان چهار بار پیاپی در ترکیب اصلی قرار گرفت و رئال هر چهار بازی را برد. چهار مسابقهای که بحران پس از شکست مقابل ختافه را به آرامش تبدیل کرد. پیروزی مقابل سلتا و الچه در لالیگا و همچنین برتری مجموع ۵–۱ مقابل منچسترسیتی.
اکنون امباپه از مصدومیت بازگشته و در آستانه دربی مادرید احتمالاً دوباره به ترکیب اصلی برمیگردد. با این حال براهیم که در اوج روحیه است، میخواهد جایگاهش را حفظ کند؛ یا حداقل به عنوان یک تعویض طلایی باقی بماند. چرا که این «شورش» جایگاه او را در تیم تغییر داده است.
