پایانِ بازِ یک تراژدی فوتبالی
سنگال جام را پس نمیدهد: راست میگی بیا بگیر!
به گزارش ورزش سه، حکم جنجالی CAF مبنی بر تغییر قهرمان جام ملتهای ۲۰۲۵ در فاصلهی دو ماه پس از سوت پایان فینال، فراتر از یک بحث ورزشی، به یک بنبست لجستیکی و حیثیتی تبدیل شده است. سوال بزرگ اینجاست: وقتی جامی بالای سر رفته، مدالها بر گردن آویخته شده و جشنی تاریخی در خیابانهای داکار برپا شده، چگونه میتوان تاریخ را به عقب برگرداند؟ فدراسیون فوتبال آفریقا با سوالاتی روبهروست که فعلاً هیچ پاسخ روشنی برای آنها ندارد.
نخستین و نمادینترین چالش، سرنوشت خود جام است. طبق قوانین، قهرمان حق دارد جام اصلی را تا دو ماه مانده به دوره بعدی نزد خود نگه دارد. حالا آیا CAF جرأت دارد تقاضای استرداد فیزیکی جام و مدالها را مطرح کند؟ پاسخ سنگالیها به این سوال صریح و تند بود. موسی نیاکاته، مدافع المپیک لیون، با انتشار یک استوری جنجالی در اینستاگرام خطاب به مقامات کنفدراسیون نوشت: «بیایید آنها را بگیرید! اینها دیوانه شدهاند!» این پیام به خوبی اتمسفر رختکن سنگال را نشان میدهد؛ تیمی که آماده است تا پای جان از جامی که در مستطیل سبز به دست آورده دفاع کند. حتی شنیده میشود فدراسیون سنگال تدابیر امنیتی شدیدی را پیرامون جام اتخاذ کرده تا دست هیچ مقام رسمی به آن نرسد.
اما ماجرا فقط یک تکه فلز نیست؛ پای ۸.۵ میلیون یورو پول نقد در میان است! مبلغی که به عنوان جایزه قهرمانی به حساب فدراسیون سنگال واریز شده و طبق گزارش RMC سنگالیها کوچکترین قصدی برای بازگرداندن حتی یک سنت از آن را ندارند. از سوی دیگر، بحث بصری و هویتی تیم ملی سنگال هم به یک گره کور تبدیل شده است. «نازا»، خواننده سرشناس، با انتشار ویدئویی طنزآمیز به نکته ظریفی اشاره کرد: «با ستارههای روی پیراهن چه میخواهید بکنید؟» سنگال اکنون با دو ستاره روی کیت خود بازی میکند؛ آیا CAF قرار است دستور حذف یکی از آنها را بدهد؟ حذف ستارهای که در هویت بصری، محصولات تجاری و قلب هواداران ثبت شده، عملاً غیرممکن به نظر میرسد.
در این میان، باشگاههای اروپایی هم وارد گود شدهاند. اورتون با انتشار پیامهایی از ادریسا گانا گی و ایلیمان اندیایه، رسماً پشت بازیکنان سنگالی خود ایستاده است. تهدید به بایکوت مسابقات بعدی توسط ستارههای سنگال، کابوس دیگری است که خواب را از چشم مدیران CAF ربوده است. نبرد میان «قانون کاغذی» و «واقعیت میدانی» به قدری بالا گرفته که حتی بازی تدارکاتی ۲۸ مارس مقابل پرو در استادیوم دو فرانس پاریس هم تحتالشعاع قرار گرفته است. قرار بود در این بازی، جام قهرمانی مقابل دیدگان هزاران سنگالی مقیم اروپا به نمایش گذاشته شود؛ جشنی که حالا به یک «دهنکجی» بزرگ به کنفدراسیون تبدیل خواهد شد.
به نظر میرسد فدراسیون فوتبال آفریقا با دست زدن به ترکیب قهرمان در فاصله دو ماه بعد از فینال، خود را در چاهی انداخته که بیرون آمدن از آن ممکن نیست. این بنبست حقوقی و نمادین، اعتبار این نهاد را به شدت خدشهدار کرده است. شاید در این مرحله، عقبنشینی CAF نه نشانه ضعف، بلکه تنها راه عاقلانه برای جلوگیری از فروپاشی اتحاد فوتبال در قاره سیاه باشد. تاریخ فوتبال شاید اشتباهات داوری را ببخشد، اما بعید است با پس گرفتن مدالهایی که با عرق جبین به دست آمده، کنار بیاید.
