اشک و بغض: این پایان لوا در لهستان بود؟

به گزارش "ورزش سه"، پس از گذشت یک ساعت از بازی، چیز زیادی برای خوشحال بودن نداشت. تیم ملی لهستان با نتیجه ۰-۱ عقب بود و آلبانی نزدیک بود اختلاف را به دو گل برساند. با این حال، آلبانیایی‌ها به شیوه‌ای خاص خودشان یک موقعیت بسیار خوب را از دست دادند که می‌توانست آنها را تقریباً تک‌ به‌ تک با دروازه‌بان لهستان قرار دهد. اما توپ برای بار دوم وارد دروازه لهستان نشد.

در این لحظه لواندوفسکی علامت جبران را نشان داد. کاپیتان این تیم در دقیقه ۶۳ پس از یک ضربه کرنر و ارسال خوب سباستیان شیمانسکی در محوطه جریمه بالاتر از همه پرید. با وجود این که به دلیل شکستگی اخیر در ناحیه کاسه چشم ماسک محافظ به صورت داشت، با ضربه سر توپ را وارد دروازه کرد و بازی را به تساوی کشاند.

در نهایت لهستان ۱-۲ پیروز شد و لواندوفسکی در وقت‌های تلف‌ شده با تشویق ایستاده تماشاگران زمین را ترک کرد. هواداران مدت زیادی نام او را فریاد زدند و از کاپیتان این تیم بابت عملکردش تشکر کردند. پس از سوت پایان، او همراه با هم‌تیمی‌هایش دور زمین قدم زد، به‌ وضوح تحت تأثیر قرار گرفته بود و با گرمی برای تماشاگران دست تکان داد.

حس می‌شد که شاید این یکی از آخرین فرصت‌ها برای دیدن لواندوفسکی در ورزشگاه ملی ورشو باشد. آیا این یک خداحافظی نمادین از سوی لوا با این ورزشگاه بود، جایی که سال‌ها ستاره تیم ملی لهستان بوده است؟ لواندوفسکی در گفتگو با TVP Sport اظهار داشت: «من همیشه در اینجا احساس خاصی داشته‌ام و چه کسی می‌داند که دفعه بعد چه زمانی اینجا بازی خواهیم کرد.

بعد از این لیگ ملت‌ها و شاید مسابقات مقدماتی وجود دارد اما خیلی جلوتر را نگاه نمی‌کنم چون نمی‌دانم آینده چه خواهد شد. به همین دلیل از هر دقیقه، هر بازی و هر گلی در ورزشگاه ملی لذت می‌برم. با بالا رفتن سنم، از فوتبال بیشتر لذت می‌برم و فشارهایی را که قبلاً روی خودم می‌گذاشتم کنار گذاشته‌ام. شاید به همین دلیل احساساتم قوی‌تر شده و بیشتر دیده می‌شود. جنبه انسانی فوتبال برایم مهم است و سعی می‌کنم از آن استفاده کنم. حالا از تمام گل‌هایی که برای تیم ملی زده‌ام و همه چیزهایی که با این تیم تجربه کرده‌ام قدردانی می‌کنم.»