
به گزارش ورزش سه، امروز علی تاجرنیا، سرپرست مدیرعاملی استقلال، در کنار سالن ۱۲ هزار نفری آزادی یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد؛ جایی که حالا به نمادی از زخمهای تازه ورزش ایران بدل شده است. در جریان این نشست، تصاویری از وضعیت فعلی سالن ثبت شد که عمق تخریب و آثار حملات اخیر را بهخوبی نشان میداد؛ تصاویری که بیش از هر چیزی نشان میدادند اینجا دیگر آن سالن پرهیاهوی گذشته نیست.

سالنی که برای سالها میزبان شور و زندگی بود، حالا از روزهای ابتدایی جنگ، زیر سایه موشکها، به ویرانهای بدل شده که تماشایش برای هر علاقهمند به ورزش، دردناک است.

این فقط تخریب یک سازه نیست؛ نابودی بخشی از خاطرات جمعی است. جایی که نسلهای مختلف با فریادهای شادی، با اشکهای شکست و با غرور پیروزی آن را زنده نگه داشته بودند، حالا در سکوتی سنگین، زخم خورده و بیدفاع ایستاده است. انگار تمام آن صداها یکباره خاموش شدهاند و جایشان را به خلأیی دادهاند که بهسختی میتوان توصیفش کرد.

سالن ۱۲ هزار نفری آزادی، تنها یک فضای ورزشی نبود؛ بخشی از هویت ورزشی ما بود. جایی که تاریخ در آن نوشته میشد، قهرمانها قد میکشیدند و مردم، فارغ از هر تفاوتی، کنار هم میایستادند. حالا اما همان فضا، تبدیل به نشانهای از بیرحمی دشمنان قسم خورده ایران شده؛ نشانهای از اینکه حتی خاطرهانگیزترین مکانها هم از خشونت جنگ در امان نیستند.

آنچه امروز از این سالن باقی مانده، فقط دیوارهای ترکخورده و صندلیهای شکسته نیست؛ یک فقدان عمیق است.
شاید بتوان دوباره ساخت، شاید بتوان بازسازی کرد، اما آنچه از دست رفته، چیزی فراتر از بتن و فولاد است؛ بخشی از روح جمعی یک نسل.