
به گزارش "ورزش سه"، یوونتوس در سال ۲۰۱۸ با جذب رونالدو از رئال مادرید با مبلغی بیش از ۱۰۰ میلیون یورو، جهان فوتبال را شوکه کرد. در آن زمان، بیانکونری نزدیک به یک دهه بر سری آ تسلط داشت و در پنج سال گذشته دو بار به فینال لیگ قهرمانان رسیده بود. اضافه شدن بهترین گلزن تاریخ این رقابتها قرار بود آخرین قطعه پازل برای تثبیت سلطه اروپایی باشد اما این انتقال در نهایت با دورهای از افت و بیثباتی مالی برای این غول ایتالیایی همزمان شد.
پاراتیچی در بازنگری این تصمیم برای انتقال رونالدو به ایتالیا تأکید کرد که از این اتفاق پشیمان نیست و در گفتگو با کوریره دلاسرا در این باره اظهار داشت: «برای یووه ارزشمند بود، برای همه مهم بود، همانطور که ژوزه مورینیو برای رم بود. یک لیگ به بازیکنان بزرگ نیاز دارد. همه ما لیگ قهرمانان را میخواستیم و میتوانستیم در همان سال اول آن را ببریم. حذف مقابل آژاکس هنوز در ذهنم مانده است.»
با وجود این سرمایهگذاری سنگین، یووه در طول سه سال حضور رونالدو هرگز نتوانست از مرحله یک چهارم نهایی فراتر برود. در حالی که آمار فردی رونالدو خیرهکننده بود (۱۰۱ گل در ۱۳۴ بازی)، پاراتیچی معتقد است که همین اتکاپذیری در گلزنی ناخواسته باعث نوعی احساس رضایت در میان همتیمیهایش شد. به جای این که این تیم را به سطحی بالاتر برساند، حضور او باعث شد برخی بازیکنان که پیش از این نیز افتخارات زیادی کسب کرده بودند، در مقاطعی از شدت تلاششان کم کنند.

پاراتیچی در توضیح این تغییر روانی در این تیم گفت: «مشکل این بود که کریستیانو با زدن یک گل در هر بازی، کار را برای همتیمیهایش بیش از حد آسان میکرد، بازیکنانی که پیش از آن هم بسیار برنده شده بودند. به همین دلیل مربی را تغییر دادیم تا شوکی به این تیم وارد کنیم.»
در طول حضور رونالدو در یوونتوس، شایعاتی درباره رابطه او با مربیان مختلف، به خصوص ماسیمیلیانو آلگری و مائوریتزیو ساری، مطرح میشد. با این حال، پاراتیچی این ادعاها درباره تنشهای داخلی را رد کرد، از تواناییهای مدیریتی آلگری تمجید کرد و از دوران ساری نیز دفاع کرد که این باشگاه در آن آخرین عنوان اسکودتویش را به دست آورد، پیش از این که سلطهاش بر فوتبال ایتالیا در نهایت از بین برود.
او درباره حضور مربیان روی نیمکت این تیم اضافه کرد: «نه، آلگری از همه باهوشتر است. توانایی او در ارتباط با بازیکنان تفاوت را رقم میزند. ساری در ابتدا با مشکلاتی روبرو بود چون رویکردی تاکتیکی و اصولگرا داشت اما سپس خود را تطبیق داد. او اسکودتو را هم برد که بسیاری آن را فراموش کردهاند.»