
به گزارش ورزش سه، این موضوع در نشست خبری روز گذشته توسط سخروب خمریف، معاون رئیس هیاتمدیره شرکت نفت و گاز اعلام شد. او تاکید کرد که از اول ژانویه امسال، تمامی هزینههای مرتبط با فوتبال از سبد مالی این شرکت حذف شده و این تصمیم در راستای بازنگری کلی در هزینههای بخش ورزش اتخاذ شده است. نکته مهم اینکه به گفته او، این تصمیم بهصورت ناگهانی و یکباره اجرا شده و روندی تدریجی نداشته است.
پیش از این، این شرکت دولتی سالانه چیزی حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیارد سوم (چیزی حدود ۲۵ میلیارد دلار) بهعنوان اسپانسر به باشگاههایی مثل نسف، بخارا، بنیادکار و همچنین از طریق شرکتهای زیرمجموعه به تیمهایی مثل مشعل و شورتان اختصاص میداد؛ رقمی قابل توجه که نقش مهمی در اداره فوتبال باشگاهی این کشور داشت.
اما بخش مهم و جنجالی ماجرا به بدهیهای گذشته برمیگردد؛ جایی که اعلام شد تعهدات مالی پیشین از جمله بدهی مربوط به باشگاه بنیادکار و ستاره مشهور برزیلی آن زمان این تیم یعنی ریوالدو، دیگر بر عهده این شرکت نیست و باید توسط خود باشگاه پرداخت شود! بر اساس اعلام رسمی، این بدهی رقمی در حدود ۹.۲ میلیون یورو برآورد شده است.

ریوالدو، برنده توپ طلای جهان، در حد فاصل سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ برای بنیادکار به میدان رفت؛ انتقالی که در آن زمان یکی از بزرگترین و پرسروصداترین خریدهای تاریخ فوتبال آسیا محسوب میشد. او در این مدت یکی از چهرههای شاخص تیم بود و نقش مهمی در دیده شدن فوتبال ازبکستان در سطح بینالمللی داشت اما قراردادهای سنگین آن دوران حالا به یک بار مالی برای باشگاه تبدیل شده است.
نکته جالب درباره حضور ریوالدو برای فوتبال دوستان ایرانی به سال ۱۳۸۸ برمیگردد؛ جایی که بنیادکار در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا مقابل پرسپولیس قرار گرفت. در آن دیدار، تیم ازبکستانی با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید و تک گل مسابقه را ریوالدو از روی نقطه پنالتی وارد دروازه میثاق معمارزاده کرد.

خمریف در ادامه صراحتا اعلام کرد که شرکت نفت و گاز هیچ مسئولیتی در قبال پرداخت بدهی ریوالدو ندارد و این تعهد به خود باشگاه بنیادکار مربوط است!
در کنار این تغییرات، اعلام شده که مدل جدیدی برای تامین مالی فوتبال ازبکستان در نظر گرفته شده است؛ به این صورت که یک صندوق دولتی ویژه برای حمایت از باشگاههای سوپرلیگ ایجاد میشود و قرار است در سال ۲۰۲۶ به هر تیم حدود ۳۵ میلیارد سوم (حدود ۳ میلیون دلار) اختصاص یابد.
همچنین برای کمک به استقلال مالی باشگاهها، مالیات بر درآمد آنها حذف شده و نرخ مالیات اجتماعی به یک درصد کاهش پیدا میکند. از سوی دیگر، برای جذب سرمایهگذاران خصوصی هم تسهیلات و وامهای ترجیحی در نظر گرفته شده است.
این تصمیم، عملا پایان یک دوره در فوتبال ازبکستان است؛ دورهای که باشگاهها با تکیه بر منابع دولتی فعالیت میکردند. حالا با قطع این حمایتها، نه تنها هزینههای جاری بلکه بدهیهای قدیمی هم به دوش خود باشگاهها افتاده است.
در چنین شرایطی، فوتبال ازبکستان وارد مرحلهای جدید شده؛ جایی که باشگاهها باید به سمت مدلهای اقتصادی مستقل حرکت کنند و دیگر خبری از پشتوانههای دولتی نخواهد بود؛ در این میان حتی پروندههایی مثل بدهی ریوالدو میتواند به چالشی جدی برای آینده مالی باشگاهها تبدیل شود.