
به گزارش "ورزش سه"، میلیتائو چهار ماه دور از میادین خواهد بود و به لیست مصدومان شامل ویتور روکه و رودریگو گوئس اضافه شد. وضعیت استوائو و آلیسون نیز همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
کارلو آنچلوتی در میانه یک مسابقه دو با مانع قرار گرفته است. این مربی ایتالیایی نمیتواند برای جام جهانی ۲۰۲۶ روی ادر میلیتائو حساب کند. فصل برای مدافع میانی رئال مادرید نمیتوانست بدتر از این تمام شود. پس از ماهها رنج و عذاب، این بازیکن برزیلی موفق شده بود از مصدومیت رها شود و به میادین بازگردد؛ اما در فاصله کمتر از ۵۰ روز تا شروع مسابقات قهرمانی جهان، به دلیل بازگشت مصدومیت همسترینگ، از لیست کنار رفت.

برزیلیها روی این مدافع ۲۸ ساله برای جام جهانی حساب ویژهای باز کرده بودند. او چهرهای غیرقابل جایگزین در ترکیب تیم قهرمان پنج دوره جهان است و در رئال مادرید نیز علیرغم مصدومیتها، ثابت کرده که بهترین مهره خط دفاعی است.
با مصدومیت دوباره، او به ویتور روکه و رودریگو پیوست تا لیست غایبان کلیدی برزیل تکمیل شود. استوائو هنوز شانس رسیدن به مسابقات را دارد، اما بهبودی او در گرو توافق باشگاه چلسی و تیم ملی برزیل بر سر فرآیند ریکاوری است. باشگاه میخواهد او در لندن بماند، در حالی که فوتبالیست و اطرافیانش تمایل دارند ریکاوری در برزیل انجام شود.
کارلو آنچلوتی اکنون مجبور است به آزمایشهای خود در سیستم تاکتیکی ادامه دهد. او از بازیهای دوستانه در فیفادی گذشته برای تست کردن یک خط دفاعی جایگزین استفاده کرد، اما نتیجه دیدارها مقابل فرانسه و کرواسی مطابق انتظار نبود. «سلسائو» تردیدهای زیادی برانگیخت؛ هر دو دروازهبان یعنی بنتو و ادرسون درون دروازه آسیبپذیر نشان دادند. برمر و لئو پریرا مقابل فرانسهی امباپه بازی کردند و مارکینیوش در دیدار برابر کرواسی جایگزین مدافع یوونتوس شد تا دوباره با پریرا زوج دفاعی بسازد. اگرچه احساس کلی نسبت به تیم کمی بهبود یافت، اما برزیل هنوز از آن استحکام دفاعی لازم برای تیمی که سودای قهرمانی جهان را دارد، فاصله دارد.

یکی دیگر از ابهامات، وضعیت آلیسون بکر است. طبق گفته آرنه اشلوت در کنفرانس مطبوعاتی، به نظر میرسد این دروازهبان از بند مصدومیت رها شده است. اطرافیان این بازیکن تایید میکنند که او به چیزی جز جام جهانی فکر نمیکند و بنابراین تلاش خواهد کرد تا ریسک غیرضروری در ترکیب تیم آنفیلد (لیورپول) انجام ندهد.
این وضعیت در بخش دفاعی بود؛ اما در حمله، غیبت ویتور روکه گزینههای تهاجمی تیم آنچلوتی را کاهش میدهد. او باید جراحی شود و دو ماه دور از میادین خواهد بود. اگرچه حضور «تیگرینیو» در ترکیب اصلی جام جهانی دشوار به نظر میرسید، اما او مهره مهمی به عنوان بازیکن جانشین و تعویضی به شمار میرفت. شرایط رودریگو نیز مشابه است؛ هرچند به نظر میرسید او در برزیلِ تحت هدایت این مربی ایتالیایی، دقایق بازی کمتری داشته باشد.
با داشتن یک ماه و نیم فرصت، برزیل باید مدلی جذاب و کارآمد بسازد که به دو هدف دست یابد: امیدوار کردن هواداران برزیلی و ارائه نمایشی خوب در جام جهانی. آنچلوتی باید این کار را در مسابقهای با زمان انجام دهد. او در طول دوران حرفهای خود نشان داده که متخصص سازگاری با شرایط است و اکنون باید بار دیگر این توانایی را در پروژهای که احتمالاً دشوارترین چالش دوران مربیگری اوست، به نمایش بگذارد.