از نفس افتاده: آرسنال این جام را هم داد؟!

به گزارش "ورزش سه"، خبر خوب برای میکل آرتتا این است که فقط چهار بازی لیگ باقی مانده است، نه چهارده. این تعداد بازی آن‌قدر کم است که می‌توان با تلاش، پشتکار و البته استفاده از محلول‌های انرژی‌زا، از پس آن برآمد.

خبر خوب برای آرسنال این است که فقط چهار بازی لیگ باقی مانده است، نه 14. این تعداد کافی است تا با تلاش و پشتکار، و البته با استفاده از قرص‌های انرژی‌زا، این بازی‌ها را پشت سر بگذارند. در حال حاضر، بازیکنانش بسیار خسته هستند.

در پایان بازی با نیوکسل، با نتیجه 1-0 که نیازمند یک گل زیبا از ازه در دقیقه نهم و 81 دقیقه تلاش طاقت‌فرسا بود، بازیکنان تیم با ترکیبی از تسکین و خستگی، روی زمین افتادند. 

برخی روی کمرشان و برخی دیگر روی زانوهایشان دراز کشیدند، از جمله ... که فقط 40 دقیقه در زمین بازی کرده بود. این انتقاد نیست، بلکه تصویری گویا از این است که این وضعیت چقدر خسته‌کننده شده است.

اضافه کنید یک سفر به مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا به مادرید در این هفته که یک آزمون نهایی برای ذهن و بدن در برابر تیمی است که می‌تواند با یک ربات دونده به رقابت بپردازد و شانس آن‌ها برای کسب پیروزی در مسابقات داخلی، بیشتر کاهش می‌یابد. بله، آن‌ها دوباره صدرنشین لیگ هستند، اما به نظر نمی‌رسد که قهرمان آینده باشند.

روزنامه‌های یکشنبه، با انتشار تیترهای پیروزمندانه در مورد جدول رده‌بندی، خبر دادند از جمله تیتر «آرسنال در صدر»، اما وقتی به استادیوم امارات در شب شنبه رسیدیم، این حس جشن پیروزی را نداشت.

شما حدس می‌زنید که این تماشاچیان منتظر شکست آرسنال در کسب عنوان قهرمانی هستند، نه پیروزی، و این یک بدبینی است که از سه بار متوالی کسب مقام دوم نشأت می‌گیرد. یک پاس اشتباه از مارتین زوبیمندی در نیمه دوم، عواقبی فراتر از دقت نداشتن آن داشت و باعث ایجاد یک غرغر جمعی شد که تقریباً به خشم تبدیل شد.

هنگامی که تیم به آن نیاز داشت، تشویق و سر و صدا وجود داشت و آن‌ها اینجا به شدت به آن نیاز داشتند و به طور کلی، تماشاچیان نقش خود را ایفا کردند. با این حال، همیشه این حس وجود دارد که این هواداران، به همان اندازه که بازیکنانشان، بار انتظارات و امیدواری‌ها را بر دوش می‌کشند. آن‌ها آه می‌کشند و شکایت می‌کنند، به ویژه هنگامی که زوبیمندی اشتباه می‌کند.

با این حال، زوبیمندی بزرگترین نگرانی در خط میانی نبود. دکلان رایس، در کنار او، خسته بازی کرد. تأثیری که یک تیم در تلاش برای کسب عنوان قهرمانی از بهترین بازیکن خود در مرکز زمین انتظار دارد، وجود نداشت. بازی در اطراف او انجام شد، نه از طریق او.

توماس توخل در محل حضور داشت و او باید نگران باشد، به خصوص با توجه به اینکه رایس حداقل شش مسابقه استقامتی دیگر پیش رو دارد، قبل از اینکه برای انجام وظیفه در جام جهانی حاضر شود. تا آن زمان، او ممکن است بیشتر از این، تحت تأثیر آسیب‌های عاطفی و جسمی هفته‌های آینده قرار گیرد، صرف نظر از سرنوشت آرسنال.

نونی مادوئکه، بازیکن دیگر انگلیسی، بیشتر از خستگی، گیج به نظر می‌رسید و مطمئن نبود که چگونه سرعت او می‌تواند بر دن بورن، مدافع میانی 33 ساله که به عنوان مدافع چپ بازی می‌کند، غلبه کند.

به نظر می‌رسید که این وینگر، به همان اندازه که برخی از هم‌تیمی‌هایش انرژی نداشتند، اعتماد به نفس پایینی دارد. در پایان، نیوکاسل در شوت‌ها، مالکیت توپ و XG، از آرسنال بهتر عمل کرد، و این پنجمین شکست متوالی آن‌ها بود.

اما با وجود تمام این مشکلات، مهم‌ترین مسئله‌ای که آرتتا باید با آن مقابله کند، این است که در ماه پایانی، در انتهای زمین چه اتفاقی می‌افتد.

کای هاورتز دوباره مصدوم شده است. بدون او، آن‌ها باید به برنامه B برگردند، برنامه‌ای که فکر می‌کردند برنامه اولیه است، یعنی ویکتور گیوکرس.

همانطور که یکی از مدیران لیگ برتر هفته گذشته به من گفت، گیوکرسی که ما در آرسنال دیده‌ایم، همان مهاجم کمی دست و پا چلفتی است که سه سال پیش، باشگاه‌های لیگ برتر اجازه دادند به اسپورتینگ لیسبون برود، در حالی که او زیر نظر آن‌ها در کاونتری سیتی بود.

ثبت 97 گل در 102 بازی در پرتغال، به این معنی بود که او تابستان گذشته به عنوان یکی از بازیکنان کلیدی آرسنال با 55 میلیون پوند به این تیم بازگشت، اما ارتقاء او به ترکیب اصلی آرتتا، هرگز بخشی از برنامه اصلی مربی برای کسب جام نبود.

با 12 گل در لیگ برتر، که سه تای آن‌ها پنالتی بود، قرار بود که او در پایان فصل، به عنوان یک بازیکن مکمل، و نه یک ستاره اصلی، به بازی ادامه دهد. از دست دادن هاورتز، احساس خواهد شد.

اما آرتتا، با این حال، به خاطر این موضوع، به دنبال ترحم یا ارائه بهانه در شب شنبه نبود. او به سوالات مربوط به تلاش تیمش، با شوخ‌طبعی و خلاقیتی پاسخ داد که در زمین وجود نداشت. او می‌داند که این زمان مناسبی برای نشان دادن همان نگرانی نیست. او ممکن است به آن باور نداشته باشد، اما باید با اطمینان کامل رفتار کند.

زیرا همانطور که او گفت، هر فردی که در فوتبال تخصص دارد، می‌داند که نیک پوپ، دروازه‌بان نیوکاسل، باید به دلیل خطا روی گیوکرس، از زمین اخراج می‌شد، هر فردی که در فوتبال تخصص دارد، پس از خروج از استادیوم امارات، این باور را خواهد داشت که آن‌ها امسال، نایب قهرمان خواهند بود، با وجود پیروزی.

و اگر آرسنال در رتبه دوم قرار گیرد، این شکست، آن چیزی نخواهد بود که برخی از افراد می‌خواهند شما باور کنید. این یک مسابقه 20 نفره است، نه دو نفره. آن‌ها به هدف نزدیک‌تر می‌شوند، به طوری که شاید ما فراموش کرده‌ایم که تا زمان بازی بعدی منچستر سیتی، ممکن است شش امتیاز جلوتر باشند.

این فصل هنوز تمام نشده است، همانطور که رایس هفته گذشته گفت، اما یک احساس غیرقابل انکار وجود دارد که آرسنال، درست زمانی که مسابقه شروع به داغ شدن می‌کند، خنک شده است.