
به گزارش "ورزش سه"، کریستیانو رونالدو دوران طلایی را در منچستر یونایتد سپری کرد. او پس از خروج از پرتغال در سنین بسیار جوانی، در انگلستان به عنوان یک بازیکن رشد کرد. او این مسیر را به تنهایی و بدون خانوادهاش طی کرد، اما خود را با همتیمیهایی احاطه کرد که به دوستان صمیمیاش تبدیل شدند. همگی بر این باورند که این پرتغالی با وجود جوانی، چه حرفهای بزرگی بود. یکی از کسانی که تا پایان عمر سپاسگزار اوست، اندرسون است.
این بازیکن برزیلی در سال ۲۰۰۷ از پورتو به شیاطین سرخ پیوست. اگر کریستیانو آنجا نبود، هیچ چیز مثل قبل نمیشد؛ کسی که درهای خانهاش را برای بیش از یک سال به روی او باز کرد.

اندرسون گفت: «به شما میگویم دوران حرفهایام را به او مدیونم. چیزی حدود ۸۰ درصد، چون او خیلی به من کمک کرد. زیرا رونالدو مرا در خانهاش پذیرفت. این یک اتفاق معمولی نیست. هر دو مدیر برنامهای مشترک به نام ژرژ مندس داشتیم. او ما را در خانهاش پذیرفت، من و نانی را. به یاد دارم چون مثل برادر از ما استقبال کرد و مراقب ما بود. برای ما غذا پخت و خیلی خوب از ما پذیرایی کرد.»
او در پادکست همتیمی سابقش ریو فردیناند اعتراف کرد که ما حتی پول بنزین هم نمیدادیم، ابداً، او مسئولیت همه چیز را بر عهده داشت، او خیلی بزرگ بود.
اندرسون توضیح داد: «او غذا میخرید، اما ما باید در سوپرمارکت کمک میکردیم. یک هفته تو باید هزینه خرید را پرداخت میکردی و هفته بعد نانی این کار را انجام میداد. و این به این دلیل بود که ما آنجا رایگان زندگی میکردیم و او حتی ما را به تمرین میبرد.»
اندرسون اولین روزی را که با سر الکس فرگوسن ملاقات کرد، به یاد آورد: «او گفت که او را دیدم و گفتم، انگار پدربزرگ من است. او پدربزرگ من است. همیشه با بینی قرمز، همیشه با آن طرز راه رفتن. از خودم پرسیدم آیا این مربی من است. او خدای مربیان فوتبال است.» اندرسون که اکنون بازنشسته شده است، آن سالهای جادویی در یک یونایتد برنده را فراموش نمیکند.