
به گزارش "ورزش سه"، این هافبک خلاق پرتغالی مستقیماً در نقش شماره ۱۰ قرار میگیرد و به مغز متفکر تیم تبدیل میشود؛ در نتیجه، نیاز به یک متزالای هجومی کاهش مییابد.
در این ساختار، یوونتوس پشت سر او به یک زوج هافبک متعادل متکی خواهد بود. مانوئل لوکاتلی گزینه طبیعی برای ایفای نقش هافبک عقبتر به نظر میرسد، در حالی که خفرن تورام باید بازی خود را با انضباط تاکتیکی بیشتری تطبیق دهد. در کنارهها، یک سمت همچنان حول محور کنان ییلدیز شکل میگیرد، اما در سمت دیگر احتمالاً تلاش و دوندگی در اولویت خواهد بود و این میتواند به سود وستون مککنی در مقابل فرانسیسکو کونسیسائو باشد.
واضحترین بازیکنی که ممکن است جایگاهش را از دست بدهد، تون کوپماینرز است؛ چراکه نقش ترکیبی او در خط میانی با حضور یک بازیساز ثابت کاربرد کمتری خواهد داشت.

در خط حمله نیز احتمال دارد اهمیت جاناتان دیوید کاهش پیدا کند، در حالی که بازیکنانی مانند فابیو میرتی و واسیلیه آدژیچ احتمالاً برای یافتن زمان بازی بیشتر به خروج از تیم نزدیک میشوند.
در مجموع، حضور برناردو سیلوا نهتنها کیفیت تیم را افزایش میدهد، بلکه نقشها را در سراسر ترکیب بازتعریف کرده و یوونتوس را به سمت سیستمی منسجمتر و مبتنی بر تکنیک سوق میدهد.