
به گزارش "ورزش سه"، یکی از تصاویر ماندگاری که بازی برگشت نیمهنهایی لیگ قهرمانان بین بایرن و پاریسنژرمن به جا گذاشت، تعویض دمبله بود. ستاره فرانسوی در دقیقه ۶۵ تعویض شد و درسی بزرگ در مورد نحوه مدیریت خودخواهی ارائه داد.
او گلی را به ثمر رسانده بود که در نهایت منجر به صعود پاریسنژرمن به فینال بزرگ شد، اما عملکردش در نیمه دوم افت کرده بود. اگر لوئیس انریکه یک چیز را به وضوح روشن کرده باشد (نمیتوان آن ویدیو را فراموش کرد که در آن مربی به امباپه توضیح میدهد بزرگترین ستاره کسی است که باید بیشترین الگو را ارائه دهد)، این است که در تیمهای او نباید جایی برای منیت وجود داشته باشد. منیت همان چیزی است که ابتدا رختکن را به هم میریزد و در نهایت پروژه یک تیم را نابود میکند.

او در پاریسنژرمنِ خود چنین چیزی را نمیخواهد. دیروز او صدمین نمونه از فلسفه ارزشمند زندگی خود را نشان داد. دقیقه ۶۵ بود و ستاره او و برنده فعلی توپ طلا، یعنی عثمان دمبله، در کارهای دفاعی افت کرده بود و انریکه تصمیم به تعویض او گرفت؛ بدون ملاحظه. زمان زیادی تا پایان مسابقه باقی مانده بود، اما تیم در اولویت است؛ خیلی جلوتر از هر فردیت، هر چقدر هم که بزرگ و بااستعداد باشد.
زمان آن بود که واکنش دمبله را ببینیم. این مهاجم با واکنشی بینقص، درس دیگری به ما داد. او در حالی از زمین خارج شد که همتیمیهایش را تشویق میکرد و برای حمایت هواداران دست میزد. سپس از زمین بازی بیرون آمد و با لوئیس انریکه نیز دست داد. او به خوبی درک کرد که نیاز تیم، تازه نفس شدن با حضور بارکولا و آوردن پاهای خسته نشده برای ادامه فشار در حمله و بهویژه در دفاع بود.
تصویری بسیار معنادار از آنچه لوئیس انریکه به عنوان مربی هست. او با هیچکس پیمان ابدی نبسته، فارغ از اینکه طرف مقابل چند توپ طلا داشته باشد یا ببرد. تیم همیشه در اولویت است؛ چیزی که همیشه به اثبات نمیرسد. در کشور ما نمونههایی از ستارهها وجود دارند که تعویض شدن را نمیپذیرند. این مورد درباره لامین یامال یا وینیسیوس صدق میکند که در چندین نوبت هنگام تعویض، خشم و ناراحتی خود را نشان دادهاند.