چرا گیبس وایت و راجرز، کلید آرزوی تیمهایشان هستند؟
امشب: دوئل جذاب دو مورگان برای رویای اروپایی!
به گزارش ورزش سه، این فصل برای استونویلا و ناتینگامفارست پر از اوج و فرود بوده اما هفته اخیر برای هر دو تیم بیشتر شبیه سقوط به یک واقعیت سخت بود.
استون ویلا با هدایت اونای امری سومین شکست متوالیاش را تجربه کرد؛ از جمله باخت سنگین خانگی مقابل تاتنهام که برای تیمی در کورس سهمیه لیگ قهرمانان، نتیجهای غیرمنتظره و نگرانکننده محسوب میشود.
در مقابل ناتینگامفارست با هدایت ویتور پریرا در بهترین فرم فصل خود قرار دارد. پنج پیروزی پیاپی، از جمله برد قاطع مقابل چلسی با ترکیب دوم، این تیم را در مسیر تثبیت جایگاهش در لیگ برتر قرار داده است. فارست در ۱۰ بازی اخیر شکست نخورده و با اعتماد به نفس بالا وارد یکی از بزرگترین بازیهای تاریخش میشود.
اما فراتر از فرم تیمی، همهچیز در این نیمهنهایی لیگ اروپا به یک روایت مشترک ختم میشود: دو بازیکن شماره ۱۰ و دو ستاره با نام کوچک «مورگان».
دو ستاره در مرکز صحنه: گیبس وایت و راجرز
در یک سمت، مورگان گیبس وایت قرار دارد؛ ستاره خلاق ناتینگام فارست که در اوج آمادگی به سر میبرد. او در بازی مقابل چلسی دچار مصدومیت شدید صورت شد و وضعیتش برای این مسابقه هنوز نامشخص و ۵۰-۵۰ است. با این حال حتی احتمال حضورش هم برای فارست یک امید بزرگ محسوب میشود.
ویتور پریرا، سرمربی این تیم درباره گیبسوایت میگوید:«سوال بزرگی است؛ واقعا نمیدانم بازی میکند یا نه. درد دارد. باید تا لحظه آخر صبر کنیم. این تیم تصمیم بین من، کادر پزشکی و خود بازیکن گرفته میشود.»
گزارشها میگویند گیبس وایت حتی ممکن است با ماسک محافظ در این بازی حساس به میدان برود؛ دیداری که برای فارست بعد از ۴۶ سال یکی از مهمترین شبهای اروپاییشان محسوب میشد.
ستارهای در اوج و ستارهای خسته
گیبسوایت در بهترین مقطع فصل قرار دارد: ۵ گل و ۲ پاس گل در پنج بازی اخیر؛ آماری که او را به یکی از آمادهترین بازیکنان فوتبال انگلیس تبدیل کرده است.
در سمت دیگر مورگان راجرز قرار دارد؛ ستاره استونویلا که شروع فصل درخشانی داشت اما در هفتههای اخیر افت محسوسی را تجربه کرده است: فقط دو گل و دو پاس گل در ۱۵ بازی اخیر در همه رقابتها.
او در بازی رفت مقابل فارست هم شب سختی داشت؛ جایی که تحت فشار قرار گرفت و در یک صحنه با یک دریبل زیبا از الیوت اندرسون کاملا جا ماند. آن صحنه حتی در گزارش تلویزیونی هم مورد توجه قرار گرفت و به عنوان نمونهای از اختلاف فرم فعلی دو تیم مطرح شد.
دو مربی، دو مسیر متفاوت
اونای امری با وجود جایگاه خوب تیمش در جدول و مسیر اروپایی، تلاش کرده فشار را از تیمش دور کند. او حتی گفته اگر تیمش قهرمان نشود، برایش شکست محسوب نمیشود؛ جملهای که از یک مربی با سابقه چهار قهرمانی لیگ اروپا کمی غیرمنتظره به نظر میرسد: «ما ۵۰ درصد یا حتی کمتر شانس رسیدن به فینال داریم. فوتبال همین است و باید به همه تیمها احترام گذاشت.»
نیمهنهایی تمام انگلیسی با طعم تاریخ
بازی جذاب امشب، چهارمین تقابل دو تیم در چهار ماه اخیر است و اهمیت آن فراتر از یک نیمهنهایی ساده است. استونویلا آخرین بار در سال ۱۹۸۲ قهرمان اروپا شد و حالا به دنبال بازگشت به فینال است. فارست هم تلاش میکند یاد دوران طلایی ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ و قهرمانیهای اروپایی تحت هدایت برایان کلاف را زنده کند.
برنده این دیدار در فینال باید با یکی از تیمهای براگا یا فرایبورگ روبرو شود؛ تیمهایی که روی کاغذ مسیر سادهتری نسبت به این دو تیم انگلیسی دارند.
در نهایت این مسابقه بیش از هر چیز، به عملکرد دو ستاره گره خورده؛ دو شماره ۱۰، دو بازیکن خلاق و البته دو مسیر متفاوت در یک فصل.
اگر گیبس وایت به آمادگی برسد و بتواند بازی کند، فارست میتواند رویای اروپاییاش را ادامه بدهد. اگر راجرز هم امشب مثل فرم ابتدایی فصلش باشد، استون ویلا میتواند کنترل بازی را در دست بگیرد.
در شبی که فشار، تاریخ و احساسات در هم تنیده شدهاند، شاید سرنوشت یک فینال اروپایی فقط به این بستگی داشته باشد که کدام «مورگان» بتواند جادوی بیشتری خلق کند.
