مأموریت نمادین کوهنورد فلسطینی؛
بادبادک کودکان غزه بر فراز اورست
به گزارش ورزش سه، مصطفی سلامه، کوهنورد فلسطینی-اردنی، در اقدامی نمادین و انساندوستانه، بادبادکی با عنوان «آرزوهایی برای کودکان غزه» را به همراه خود به قله اورست میبرد؛ اقدامی که هدف آن جلب توجه جهانیان به رنج کودکان غزه در پی جنگ و رساندن پیام آنها به دنیا است.
سلامه در میان تجهیزات سفر اکتشافی خود، بادبادکی به رنگهای قرمز، سیاه، سفید و سبز (رنگهای پرچم فلسطین) حمل میکند که روی آن پیامهایی دستنویس از سوی کودکان غزه نقش بسته است.
این کوهنورد ۵۶ ساله همچنین تلاش میکند ۱۰ میلیون دلار برای بنیاد خیریه بریتانیایی «الخیر» جمعآوری کند؛ بنیادی که خدمات غذایی، درمانی، سرپناه و حمایت روانی برای ساکنان غزه فراهم میکند. سلامه در گفتوگویی با خبرگزاری فرانسه گفت: «ما همه این آرزوهای کودکان غزه را با خود به بلندترین نقطه جهان میبریم، چون آنها اکنون در غزه قادر به انجام هیچ کاری نیستند.»
او که این کودکان را پس از عبور از گذرگاه رفح و ورودشان به مصر ملاقات کرده، افزود: «آنها خانهای ندارند و از آموزش محروم شدهاند. همه چیز داخل چادر انجام میشود و به آب سالم، غذا و داروی کافی دسترسی ندارند.»
سلامه میگوید هدفش از این سفر، رساندن صدای کودکان غزه به گوش جهانیان است. او که امیدوار است پیش از پایان فصل بهاری صعود به اورست در هفتههای آینده به قله برسد، تأکید کرد: «تمام دنیا آنچه را در فلسطین میگذرد نادیده گرفته است. این موضوع درباره آگاهیبخشی نسبت به رنج این کودکان و همزمان جمعآوری کمکهای مالی است.»
پیامهایی که روی بادبادک نوشته شده، ترکیبی از امید و اندوه را منعکس میکند؛ کودکانی که آرزو دارند روزی پزشک یا مهندس شوند تا خانههای ویرانشدهشان را بازسازی کنند، اما در عین حال خاطرات تلخی از فقدان عزیزانشان دارند. دختری به نام منیره از سلامه خواست عدد ۴۷ را روی بادبادک بنویسد. وقتی دلیلش را پرسید، توضیح داد که ۴۷ نفر از اعضای خانوادهاش در جنگ کشته شدهاند.
سلامه در ۳۵ سالگی اولین تلاش خود برای صعود به بلندترین قله جهان را انجام داد. بسیاری از سفرهای اکتشافی او اهداف خیریه داشتهاند؛ از جمعآوری کمک برای سوریه گرفته تا حمایت از کودکان نابینا و بیماران مبتلا به سرطان. با این حال، جنگ غزه باعث شد او تصمیم بگیرد بار دیگر به اورست بازگردد؛ در حالی که پیشتر با خود عهد کرده بود دیگر به این قله صعود نکند.
سلامه پس از ۹ ماه آمادهسازی، امیدوار است این سفر نهتنها بُعدی نمادین، بلکه تأثیری واقعی نیز داشته باشد. او میگوید: «وقتی به مسئلهای از اعماق قلب، روح و ذهنت ایمان داشته باشی، همان باور تو را به حرکت وا میدارد. اگر بتوانیم حتی تغییری کوچک ایجاد کنیم، خوشحال خواهم شد.»
اما آرزوهای او فقط به فتح قله ختم نمیشود. سلامه در پایان گفت: «رویای من این است که روزی فلسطین را آزاد ببینم و بتوانم از آنجا دیدن کنم.»
