
به گزارش ورزش سه، یورگن کلینزمن ستاره سابق تیم ملی آلمان با حضور در برنامه اورلپ گفتوگوی جذابی با گری نویل و روی کین داشت و خاطرات بینظیری از رویارویی با دیهگو آرماندو مارادونا بازگو کرد. او در این مصاحبه با اشاره به نبوغ خارقالعاده مارادونا در زمین و مشکلاتش در خارج از مستطیل سبز تصویر متفاوتی از اسطوره آرژانتین ارائه داد.
کلینزمن در پاسخ به سوال نویل درباره تجربه بازی مقابل مارادونا گفت: «من میدانم که انگلیسیها خاطرات خیلی خاصی از مارادونا دارند و این را کاملا درک میکنم و شکی در آن نیست. (اشاره کلینزمن به گل معروف دست خدا است که مارادونا وارد دروازه انگلیس کرد و باعث حذفشان از جام جهانی 1986 شد. این جمله کلینزمن خنده انگلیسیهای حاضر در گفتگو را به دنبال داشت) اما اولین تجربه من از رویارویی با او به فینال جام یوفا در سال 1989 برمیگردد که با پیراهن اشتوتگارت مقابلش قرار گرفتم. آن مسابقه همان بازی معروفی است که او با آهنگ لایف ایز لایف در ورزشگاه خود را گرم کرد.»

همه ما فوتبالیها این تصویر معروف را بارها و بارها دیدهایم. مارادونا درحالیکه آن آهنگ معروف از بلندگوی ورزشگاه پخش میشود طوری گرم میکند که موهای بدن هر فوتبالدوستی تا همین امروز از تماشایش سیخ میشود. کلینزمن به ما یادآوری کرد که آن صحنه متعلق به کدام بازی بوده است.
کلینزی در ادامه گفت: «ما هفتاد هزار تماشاگر در اشتوتگارت داشتیم و او شروع به روپایی زدن کرد. ما فقط از آن طرف زمین تماشایش میکردیم و همانجا بود که بازی برای ما تمام شد. ما آن مسابقه را از نظر ذهنی پیش از شروع باخته بودیم. بعد از آن من با پیراهن اینتر بارها مقابل ناپولی بازی کردم و تقابلهای آلمان و آرژانتین هم تبدیل به یک رقابت سنتی شده بود. برای من مارادونا همیشه هنرمندی بود که نمیتوانست مغزش را کنترل کند. او همیشه در تعقیب مغز خودش بود چرا که افکارش جلوتر از زمان حرکت میکردند.»
ستاره سابق ژرمنها درباره هوش تاکتیکی مارادونا توضیح داد: « این که گفتم فکرش جلوتر از زمان حرکت میکرد در زمین فوتبال به این معنی بود که او اتفاقات را پیش از وقوع میدید. قبل از اینکه توپ به او برسد میدانست که باید آن را به کجا بفرستد و چه کاری انجام دهد. او دیدی سیصد و شصت درجه داشت و دقیقا میدانست دروازهبان کجاست. وقتی میدید دروازهبان ده یارد از خط جلوتر آمده توپ را از بالای سرش میانداخت. من این صحنهها را در تمام آن بازیها به چشم دیدم.»

کلینزمن در پایان به مشکلات خارج از زمین مارادونا اشاره کرد و گفت: «اما به نظرم در خارج از زمین مغز او تبدیل به بزرگترین مشکلش شد. مواد مخدر وارد زندگیاش شد. وقتی او به ناپولی آمد هیچکس باورش نمیشد که او به جایی در ایتالیا آمده که یوونتوس اینتر، میلان یا رم نیست. او به جنوب ایتالیا و ناپولی رفت و ناپولی یک دنیای کاملا متفاوت است. به نظرم از همینجا بود که مغز او به خاطر فضایی که دیهگو در آن بود و امکاناتی که در اختیارش میگذاشت افسارگسیخته شد و شد آنچه نباید میشد»
