
به گزارش ورزش سه، چند ساعت دیگر سوت آغاز یکی از مهمترین بازیهای ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ به صدا درمیآید؛ اما مثل همیشه، جام جهانی فقط ۹۰ دقیقه فوتبال نیست. از لحظهای که اتوبوس تیمها وارد ورزشگاه سوفی لسآنجلس میشود تا وقتی آخرین هوادار سکوها را ترک میکند، هزاران داستان ریز و درشت در گوشه و کنار ورزشگاه داریم، داستانهایی که گاهی از خود مسابقه هم جذابتر میشوند.
ممکن است یک کودک با پیراهن ایران از یک ستاره بلژیکی امضا بگیرد، چند متر آنطرفتر یک گروه ایرانی با صدای بلند «سرود ملی» بخوانند و چند ثانیه بعد، دوربینهای فیفا روی هواداری زوم کنند که با لباس عجیبش ستاره شبکههای اجتماعی میشود.
ورزشگاه سوفی خودش یکی از شخصیتهای اصلی این شب است. ورزشگاهی که بیشتر شبیه یک سفینه فضایی است تا یک استادیوم فوتبال؛ استادیومی سقف غولپیکرش نور سوزان خورشید کالیفرنیا را فیلتر میکند و نمایشگر عظیم معلق وسط زمین، آنقدر بزرگ است که اگر لحظهای حواستان پرت شود، شاید به جای زمین مسابقه، بازی را از روی همان صفحه دنبال کنید!
در اطراف ورزشگاه هم همیشه داستانهایی برای تعریف کردن پیدا میشود. فروشندههایی که پرچم همه کشورهای دنیا را کنار هم چیدهاند، هوادارانی که برای گرفتن یک سلفی حاضرند نیم ساعت در صف بایستند، خبرنگارانی که با عجله بین جایگاه رسانه و میکسدزون میدوند و البته شکارچیان پیراهن که امیدوارند بعد از بازی یادگاری یکی از ستارهها را به خانه ببرند.
شبکههای اجتماعی هم از حالا گرم شدهاند. هر حرکت بازیکنان هنگام ورود به ورزشگاه، مدل لباس آنها، موسیقی داخل رختکن، واکنش مربیان و حتی نوع گرم کردن تیمها، در چند دقیقه به سوژهای برای میلیونها کاربر تبدیل میشود. در جام جهانی، کافی است یک بطری آب اشتباه روی نیمکت باشد تا دربارهاش دهها توییت نوشته شود!
در این باکس زنده حواشی بازی ایران و بلژیک را مرور می کنیم. پس با باکس زنده حواشی بازی ایران و بلژیک همراه ما باشید.
این صحنه دقیق نشان میدهد که مهدی چقدر در آفساید بود. به خاطر این چند سانتی متر گلمان از دست رفت. میلیمتری به معنای واقعی کلمه.

گزارشی از داخل ورزشگاه سوفی همین حالا: ایرانیها یکپارچه با صدای ایران، ایران در حال تشویق تیم ملی هستند. بازی خوب بچهها ایرانیهای حاضر در ورزشگاه رو همدل کرده.

سر به سر سعید عزت و لوکاکو. ماشالله به سعید که مثل عقاب پا به پای غولی مثل لوکاکو به هوا پریده و اجازه نداده حریف نفس بکشه.

ما هم ناراحتیم آقای قلعهنویی. نه به خاطر بازی خوب تیم شما در نیمه اول، به خاطر حسرت آفسایدی که شادی گل طارمی را از ما گرفت.

ببین حاج صفی چه تکلی می ره روی پای دیبروینه.

بچهها بعد از گل مردود طارمی درلحظاتی که نمیدانستیم آفساید شده اینطور خوشحالی کردند. ما هم مثل فشفشه داشتیم بالا و پایین میپریدیم و مثل شما یکهو وا رفتیم

ای داد و فغان. مهدی طارمی پاس بسیار بسیار هوشمندانه حاج صفی را با هوشمندی تمام از کنار دستهای کورتوا گل کرد ولی حیف. حیف از چند سانتی متر قرار داشتن در موقعیت آفساید. یکی از جذابترن گلهای ما در جامهای جهانی پر پر شد. ولی ما حالا بیش از هر زمان دیگری به خودمان باور داریم. به امید گل دوباره.
پرواز شیر لرستان در دقیقه 19 و مهار توپی که میتوانست روی دروازه ما خطرناک شود. آفرین به بیرانوند.
دقیقه 13 حسرت ما شد. لعنت به دستهای لعنتی کورتوا. به اندازه آن ضربه مهدی طارمی در جام جهانی 2018 که می رفت دروازه پرتغال را باز کند و نشد که نشد، در این بازی کنعانی زادگان با شوتی عالی می رفت دروازه بلژیک را باز کند ولی امان از دستهای بلند و چسبناک کورتوا. حتما در چمپیونزلیگ بارها و بارها چنین صحنههایی یادتان هست که کورتوا شوتهای بهترین بازیکنان دنیا را دفع کرد. این بار نوبت به حسین کنعانیزادگان بود.
در دقیقه 8 پشت محوطه توپ زیر پای دی بروینه قرار گرفت و یک لحظه نگران شدیم. اما شوت کی دی بی با اختلاف بیرون رفت. حرکت حاج صفی خیلی جالب بود. حاج صفی برای روحیه دادن به بازیکنان ما دست می زد ولی اگه کسی از زاویه مخالف این صحنه را میدید احساس میکرد حاج صفی مشغول طعنه زدن به بازیکن بلژیکیه.