بیرانوند بعد از حذف: شرمندهایم، اما برمیگردیم
به گزارش ورزش سه، ساعاتی پس از پایان تلخ کار تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، علیرضا بیرانوند با انتشار پیامی احساسی در فضای مجازی از مردم ایران بابت برآورده نشدن رویای صعود عذرخواهی کرد و در عین حال از تلاش بازیکنان و حمایت هواداران قدردانی کرد.
بیرانوند در ابتدای پیامش با اشاره به سختیهای مسیر تیم ملی برای حضور در جام جهانی، از مشکلاتی مانند سفرهای زمینی، مسائل مربوط به ویزا، نگرانیها درباره شرایط ایران و همچنین فشارهای روحی ناشی از کشور میزبان یاد کرد و نوشت که با وجود همه این اتفاقات، اعضای تیم ملی هرگز انگیزه، اشتیاق و اتحاد خود را از دست ندادند.
دروازهبان شماره یک ایران که در این جام نمایشهای قابل قبولی، به ویژه مقابل بلژیک، ارائه داد، در ادامه تاکید کرد: «شرمندهایم که رویای صعود را محقق نکردیم اما اگر بدانیم که فقط به اندازه چند ثانیه حال خوبی برایتان ساختهایم، به خودمان میبالیم.»
او همچنین این تیم ملی را یکی از همدلترین تیمهای دوران فوتبالش توصیف کرد و نوشت که بازیکنان با تمام وجود تلاش کردند «سربازهای دلیری برای مردم ایران باشند» و تا آخرین لحظه برای موفقیت تیم بجنگند.
بیرانوند در بخش دیگری از پیامش ابراز امیدواری کرد که با حفظ انسجام و حمایت از تیم ملی، این نسل در آینده بتواند به موفقیتهای بزرگتری برسد و در پایان نیز از هوادارانی که در ایران، آمریکا، مکزیک و سایر نقاط جهان از تیم ملی حمایت کردند، تشکر کرد.
دروازهبان تیم ملی در پایان پیام خود نوشت: «پشت همه این بدشانسیها، حتما برمیگردیم و حقمان را از فوتبال میگیریم.»
این متن را بخوانید:
مردم عزیز؛ همراه و شریف ایران؛
من علیرضا بیرانوند هستم. کسی که زندگی هرگز مسیر سادهای در مقابلاش نگذاشته اما با وجود عادت به همه رنجهای بزرگ و کوچک و امتحانهای غیرقابلپیشبینی؛ حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ یکی از دشوارترین چالشهای زندگیام بود. دیگر خوب میدانید که از همان روز اول؛ با چه ماجراهای عجیبی دست و پنجه نرم کردیم. از سفرهای زمینی تا مشکلات ویزا. از نگرانیهای بزرگ برای سرزمینمان تا بازیهای روحی و روانی کشور میزبان. از اولین جلسه تمرینی تا آخرین ثانیههای مسابقه با مصر اما؛ هرگز از انگیزه؛ اشتیاق و اتحاد دست نکشیدیم. این یکی از همدلترین تیمهایی بود که همه دوران ورزشیام دیدهام. همه در کنار هم با همه وجود کوشیدیم که سربازهای دلیری برای شما باشیم. بجنگیم و کم نیاوریم. بدویم و کوتاه نیاییم. شرمندهایم که رویای صعود را محقق نکردیم اما اگر بدانیم که فقط به اندازه چند ثانیه حال خوبی برایتان ساختهایم؛ به خودمان میبالیم. این نه آخر راه؛ که ادامه مسیر پسرانتان در تیم ملی خواهد بود. تیمی که اگر منسجم بماند و حمایت شود؛ در آینده دست به کارهای بزرگی خواهد زد. در پایان؛ همه ما قدردان لطف بیدریغ شما در مکزیک؛ آمریکا؛ ایران و همه دنیا هستیم. شمایی که پرچم را در دست داشتید اما در حقیقت؛ قلبمان را حمل میکردید. پشت همه این بدشانسیها؛ حتما برمیگردیم و حقمون رو از فوتبال میگیریم. این قدردانی را از سربازی بپذیرید که هر بار این لباس مقدس رو میپوشه؛ مثل بار اول سرشار از غرور افتخاره. ممنون برای این دوران شگفتانگیز. از همتیمیها؛ کادرفنی؛ تماشاگرها و هر کسی که قلبش برای ایران بزرگ میتپید
