بلژیک ۳-۲ سنگال | این مسابقه نباید تمام می‌شد

به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی بلژیک با وجود تحمل سختی فراوان، موفق شد به مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کند. شاگردان رودی گارسیا که پس از دو تساوی در مرحله گروهی با تردیدهای زیادی روبه‌رو بودند، این بار نیز مقابل سنگال کار بسیار دشواری داشتند و حتی با نتیجه ۲-۰ عقب افتادند، اما در نهایت با یک بازگشت باورنکردنی، بازی را ۳-۲ بردند و راهی دور بعد شدند و باید به مصاف برنده دیدار آمریکا و بوسنی بروند.

سنگال در دقیقه ۲۴ به گل اول رسید. ابتدا ضربه سر اسماعیل سار به تیر دروازه برخورد کرد و در ادامه حبیب دیارا با استفاده از توپ برگشتی دروازه تیبو کورتوا را باز کرد. دومین گل سنگال نیز در دقیقه ۵۱ توسط اسماعیل سار و با یک شوت محکم به ثمر رسید تا نماینده آفریقا با دو گل پیش بیفتد.

اما بلژیک در دقایق پایانی دست به یک بازگشت تاریخی زد. روملو لوکاکو در دقیقه ۸۶ با یک ضربه محکم یکی از گل‌ها را جبران کرد و تنها سه دقیقه بعد، یوری تیلمانس با ضربه سر گل تساوی را به ثمر رساند تا ورزشگاه سیاتل منفجر شود.

بازی به وقت‌های اضافه کشیده شد و در دقیقه ۱۱۸، کامارا در محوطه جریمه روی تیلمانس مرتکب خطا شد و داور نقطه پنالتی را نشان داد. خود تیلمانس در دقیقه ۱۲۵ پشت توپ ایستاد و پنالتی را تبدیل به گل کرد تا بلژیک در مسابقه‌ای دیوانه‌وار و تماشایی که واقعاً برای افراد کم‌طاقت مناسب نبود، با نتیجه ۳-۲ پیروز شود.

سنگال بازی را بهتر آغاز کرد و مالکیت توپ را در اختیار داشت، در حالی که بلژیک عقب نشسته بود و نمی‌توانست ارتباط خوبی بین بازیکنانش برقرار کند. دقایق ابتدایی مسابقه چندان پرهیجان نبود و موقعیت‌های گل کمی خلق شد.

اولین فرصت بازی با شوت آرام لئاندرو تروسار رقم خورد که موری دیاو بدون دردسر آن را مهار کرد. پاسخ سنگال اما بسیار خطرناک بود؛ اسماعیل سار در حالی که کورتوا را پشت سر گذاشته بود، در موقعیتی عالی توپ را به تیر دروازه کوبید و بسیاری تصور کردند گل اول به ثمر رسیده است.

بلژیک عملکرد خوبی نداشت و از قدرت بدنی بالای بازیکنان سنگال به دردسر افتاده بود. پیشروی ادریسا گانا گیه باعث شد کورتوا اولین واکنش جدی خود را انجام دهد. کوین دی‌بروینه تلاش می‌کرد با پاس‌های دقیقش خط دفاع سنگال را باز کند، اما مدافعان این تیم فضای بسیار کمی در اختیار او قرار می‌دادند.

در سمت دیگر، سادیو مانه با سرعت بالا و ارسال‌های خطرناکش مدام خط دفاع بلژیک را آزار می‌داد. او یک ارسال عالی برای سار فرستاد که ضربه این مهاجم دوباره به تیر دروازه برخورد کرد و این بار دیارا از توپ برگشتی استفاده کرد و گل نخست را به ثمر رساند تا سنگال ۱-۰ پیش بیفتد. نمایش بلژیک در این دقایق بسیار ضعیف بود و این تیم با همین نتیجه راهی وقفه آب‌خوری شد.

پس از آغاز دوباره بازی، اتفاقی عجیب رخ داد؛ سه هوادار وارد زمین شدند و بازی برای لحظاتی متوقف شد. در ادامه، مانه همچنان خطرناک‌ترین بازیکن میدان بود و تنها واکنش‌های خوب کورتوا مانع گلزنی او می‌شد.

بلژیک در دقایق پایانی نیمه اول تلاش کرد بیشتر صاحب توپ شود، اما خط دفاع منسجم سنگال اجازه خلق موقعیت جدی را نمی‌داد. مدافعان آفریقایی به‌راحتی ارسال‌ها و پاس‌های بلژیک را مهار می‌کردند و حتی موری دیاو نیز با مهار یک ارسال جرمی دوکو و سپس دفع شوت سنگین ماکسیم د کویپر عملکرد خوبی داشت.

در نهایت نیمه نخست با برتری یک بر صفر سنگال به پایان رسید. رودی گارسیا برای تغییر شرایط، در آغاز نیمه دوم روملو لوکاکو را به جای شارل دکتلاره به میدان فرستاد تا قدرت تهاجمی تیمش را افزایش دهد.

با این حال، طوفان سنگال ادامه داشت. سادیو مانه همچنان همه جای زمین حضور داشت و ایلیمان اندیایه نیز با یک شوت خطرناک دروازه بلژیک را تهدید کرد. فشار سنگال لحظه‌به‌لحظه بیشتر می‌شد و دیارا حتی تا آستانه زدن گل دوم هم پیش رفت. سرانجام اسماعیل سار با یک ضربه والی تماشایی گل دوم سنگال را به ثمر رساند و نتیجه را ۲-۰ کرد.

بلژیک کاملاً تحت فشار قرار گرفته بود و در اقدامی عجیب، رودی گارسیا تصمیم گرفت کوین دی‌بروینه و جرمی دوکو را نیز از زمین خارج کند که در آن لحظه برای بسیاری غیرقابل درک به نظر می‌رسید.

بلژیک دیگر راهی جز حمله نداشت. شاگردان رودی گارسیا ناچار بودند جلو بکشند، هرچند بیشتر با تکیه بر غیرت و جنگندگی بازی می‌کردند تا فوتبال روان. باز کردن خط دفاعی این نسخه منظم و قدرتمند از سنگال، مأموریتی بسیار دشوار به نظر می‌رسید و ناامیدی رودی گارسیا کاملاً از کنار زمین مشخص بود. سرمربی بلژیک موریرا را به میدان فرستاد. 

در سمت مقابل، نخستین تعویض سنگال نیز با تأخیر انجام شد و کامارا در دقیقه ۶۶ به جای پاپ گیه وارد زمین شد. او تنها چند لحظه پس از ورود، با تکلی خشن روی یوری تیلمانس کارت زرد گرفت: مصداق واقعی «ورود و بلافاصله جلب توجه».

پس از دومین وقفه آب‌خوری مسابقه، صحنه‌ای عجیب رقم خورد: تیلمانس و لئاندرو تروسار به‌شدت با یکدیگر به صورت لفظی درگیر شدند و تنها با دخالت هم‌تیمی‌هایشان آرام شدند.

طرح تاکتیکی پاپ تیائو تا آن لحظه کاملاً موفق بود. او برای حفظ انرژی تیمش دو تعویض دیگر انجام داد و امبایه و پاپه ماتار سار را به میدان فرستاد تا جان تازه‌ای به خط حمله بدهد. بلژیک اما دست‌بردار نبود. لوکباکیو با یک شوت کات‌دار زیبا تا آستانه باز کردن دروازه پیش رفت، اما توپ با اختلافی اندک از کنار طاق دروازه موری دیاو به بیرون رفت. بلژیکی‌ها سعی کردند کنترل توپ را در اختیار بگیرند و فشار بیشتری وارد کنند، اما شانس با آن‌ها یار نبود. حتی ضربات از راه دور تیلمانس نیز نتوانست قفل دروازه سنگال را باز کند.

در سوی دیگر، سادیو مانه هم با یک شوت پای چپ تا آستانه گلزنی پیش رفت، اما تیبو کورتوا با واکنشی تماشایی مانع گل سوم سنگال شد. در نهایت، جنگندگی بلژیک نتیجه داد. روملو لوکاکو در دقیقه ۸۶ با ضربه‌ای پای راست یکی از گل‌ها را جبران کرد و امید را به تیمش برگرداند. 

تنها سه دقیقه بعد، یوری تیلمانس با ضربه سر گل تساوی را به ثمر رساند تا بازگشتی رؤیایی تکمیل شود. سنگالی‌ها که تا دقیقه ۸۵ بازی را کاملاً در اختیار داشتند، حالا ناباورانه باید خود را برای وقت‌های اضافه آماده می‌کردند. ورزشگاه سیاتل غرق در هیجان شده بود.

سنگال برای تغییر روند بازی به تعویض‌های بیشتری نیاز داشت و تیائو، نیکولاس جکسون و کالیدو کولیبالی را به میدان فرستاد. در مقابل، بلژیک ریتم همیشگی خود را پیدا کرده بود و حالا فشار روانی کاملاً روی دوش بازیکنان سنگال قرار داشت که هر دقیقه بیشتر از قبل تحت فشار قرار می‌گرفت.

دقایق پایانی وقت‌های اضافه برای هر دو تیم بسیار طولانی و پراسترس سپری شد. امبایه با نفوذی خطرناک از سمت راست، توپ را با اختلافی اندک از کنار دروازه کورتوا به بیرون فرستاد. ایلیمان اندیایه نیز پس از ورودش با یک شوت از پشت محوطه جریمه، کورتوا را وادار به واکنش کرد. در همین حال، سادیو مانه و کوین دی‌بروینه که هر دو روی نیمکت بودند، با اضطراب نظاره‌گر تلاش هم‌تیمی‌هایشان بودند. لوکباکیو نیز می‌توانست کار را تمام کند، اما شوت پای راست او به تیرک دروازه برخورد کرد.

سرانجام، سرنوشت مسابقه در دقیقه ۱۱۸ رقم خورد که در همان صحنه شوت لوکباکیو، کامارا در محوطه جریمه روی تیلمانس مرتکب خطای پنالتی شد. خود تیلمانس با آرامشی مثال‌زدنی پشت توپ ایستاد و گل سوم و پیروزی‌بخش بلژیک را به ثمر رساند.

البته پیش از سوت پایان، سنگال یک فرصت آخر هم داشت. پاپه ماتار سار پشت یک ضربه ایستگاهی خطرناک در پشت محوطه جریمه ایستاد، اما ضربه او از بالای دروازه به بیرون رفت تا آخرین امید سنگال هم از بین برود و بلژیک با یک کامبک فراموش‌نشدنی راهی مرحله یک‌هشتم نهایی شود.