
به گزارش "ورزش سه"، همانطور که قابل پیشبینی بود، نگاهها بیش از هر چیز به دونالد ترامپ و جانی اینفانتینو دوخته شد؛ دو چهرهای که رابطه نزدیکشان جنجالیترین ماجرای این جام جهانی، یعنی پرونده فولارین بالوگون، را رقم زده بود. هر دو، زمانی که برای اهدای جام جهانی به اسپانیا وارد چمن ورزشگاه متلایف شدند، با هو کردن بلند تماشاگران روبهرو شدند؛ آن هم تنها چند دقیقه پس از پایان فینالی پرتنش که در آن بازیکنان دو تیم درگیر هل دادن و درگیری فیزیکی شده بودند.

بیتردید ترامپ و اینفانتینو شخصیتهای اصلی مراسم پس از مسابقه بودند، اما سایر حاضران نیز لحظات جالبی خلق کردند.
داوران مسابقه یکی از بامزهترین صحنههای مراسم را رقم زدند. پس از دریافت مدالهای خود از اینفانتینو و ترامپ، برای گرفتن عکس یادگاری کنار هم ایستادند. اگر به محمد الکلاف در سمت چپ تصویر نگاه کنید، میبینید که داور ذخیره فینال، اهل اردن، روی پنجه پا ایستاده تا در عکس بهتر دیده شود.
نگران نباش، محمد! از طرف یک مرد با قد متوسط به مردی دیگر: همه ما چنین لحظهای را تجربه کردهایم.

پائو کوبارسی جایزه بهترین بازیکن جوان جام را دریافت کرد؛ جایزهای که کاملاً شایسته آن بود. مدافعی ۱۹ ساله که در نخستین جام جهانی خود، تکتک دقایق مسابقات را بازی کرد و عضوی از خط دفاعی تیمی بود که تنها یک گل در کل مسابقات دریافت کرد؛ دستاوردی واقعاً چشمگیر.
اونای سیمون نیز جایزه دستکش طلایی بهترین دروازهبان جام را از مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، دریافت کرد.
او این جایزه را با وقاری بسیار بیشتر از امیلیانو مارتینس در جام جهانی قطر، چهار سال پیش، پذیرفت.
مارتینس در فینال یکشنبه نمایش فوقالعادهای داشت و در حقیقت تنها دلیل رسیدن آرژانتین به وقتهای اضافه بود. با این حال، اگر کل مسابقات را در نظر بگیریم، سیمون بدون تردید بهترین دروازهبان جام بود و خوشبختانه هنگام دریافت دستکش طلایی، برخلاف مارتینس در سال ۲۰۲۲، از این جایزه برای انجام حرکات زننده و غیراخلاقی استفاده نکرد.
رودری نیز جایزه توپ طلایی جام جهانی را بهعنوان بهترین بازیکن مسابقات دریافت کرد. این جایزه را کلائودیا شینبائوم، رئیسجمهور مکزیک، به او اهدا کرد.

در همان لحظه، هواداران آرژانتین با صدای بلند نام لیونل مسی را فریاد میزدند و سعی داشتند مراسم را تحت تأثیر قرار دهند.
احتمالاً این آخرین جام جهانی مسی بود. او در فینال نمایش خوبی نداشت، اما در مجموع مسابقات عملکردی درخشان ارائه کرد؛ نمایشی شگفتانگیز برای بازیکنی ۳۹ ساله که سالها از دوران اوج بدنی خود فاصله گرفته است.
در لحظه پایان مسابقه، مسی تقریباً هیچ احساسی بروز نمیداد. با لبخندی تلخ و محتاطانه، در حالی که همتیمیهایش و چند بازیکن اسپانیایی سابق بارسلونا او را در آغوش میگرفتند، ایستاده بود.
اما زمانی که مدال نایبقهرمانی را دریافت کرد، دیگر نتوانست احساساتش را پنهان کند و با چشمانی اشکآلود به سمت هواداران آرژانتین در آن سوی ورزشگاه خیره شد.
مسی ذاتاً بازیکنی احساساتی نیست. تنها در چند مقطع محدود از دوران حرفهایاش، احساساتش را به این شکل آشکار نشان داده است.
او ذاتاً بازیکنی احساساتی نیست. بهجز لحظات معدودی از خشم یا شادی پس از گل، لیونل مسی در طول دوران حرفهای خود بهندرت احساساتش را آشکار کرده است. اما این صحنه، آسیبپذیرترین و انسانیترین تصویر او بود؛ جایی که با ادامه یافتن شعارهای هواداران به نامش و در حالی که همتیمیهایش آرامآرام دور او جمع میشدند، اشکهایش سرازیر شد.

دیگر بازیکنان آرژانتین اما احساسات خود را به شکل دیگری نشان دادند. کریستیان رومرو ظاهراً تنها بازیکنی بود که با دونالد ترامپ دست نداد. آیا این یک بیاعتنایی عمدی بود یا صرفاً از قلم افتاد؟ قضاوت را به خودتان واگذار میکنیم.
در مجموع، به نظر نمیرسید بسیاری از بازیکنان آرژانتین تمایلی به مشارکت در مراسم داشته باشند. هنگام اهدای مدالهای قهرمانی به بازیکنان اسپانیا، بیشتر همتیمیهای رومرو در انتهای دیگر زمین ایستاده بودند و به مراسم پشت کرده بودند؛ هرچند استثناهایی مانند الکسیس مکآلیستر نیز دیده میشد. با توجه به تنشهای پایان مسابقه، این رفتار چندان غیرمنتظره نبود، اما بدون تردید یکی از نامناسبترین لحظات آنها به شمار میرفت.
جانی اینفانتینو و دونالد ترامپ مدالهای قهرمانی را به بازیکنان اسپانیا اهدا کردند. بسیاری از بازیکنان اسپانیا هنگام عبور از روی سکو، پرچم مناطق محل تولد خود را به دور کمر بسته بودند و در مسیر، از فیلیپه ششم، پادشاه اسپانیا، در آغوش گرفته میشدند.
سپس نوبت به بالا بردن جام رسید؛ لحظهای که احتمالاً اینفانتینو از مدتها قبل نگران آن بود.

در فینال جام جهانی باشگاهها در تابستان گذشته، ترامپ خود را وارد مراسم قهرمانی چلسی کرده بود و هنگام شادی بازیکنان و شلیک آتشبازیها، در میان آنها ایستاده بود. اینفانتینو علاقه زیادی دارد که چنین مراسمهایی کاملاً تحت کنترل او باشد ــ احتمالاً متوجه این ویژگی او شدهاید ــ و بهنظر میرسید اصلاً دوست نداشته باشد آن اتفاق دوباره تکرار شود.
اینفانتینو و ترامپ در حالی که هر دو یک دستشان را روی جام گذاشته بودند، آن را تا مقابل بازیکنان اسپانیا حمل کردند. سپس جام را به رودری، کاپیتان تیم، سپردند و اینفانتینو تلاش کرد ترامپ را به آرامی به کنار سکو هدایت کند.

اما اینفانتینو از صحنه دور شد و ترامپ دنبالش نرفت.
در نتیجه، رودری در موقعیتی مشابه ریس جیمز در سال گذشته قرار گرفت؛ وضعیتی که در آن دقیقاً نمیدانست باید چه کار کند. چند نفر از بازیکنان اسپانیا حتی با تقلید از رقص معروف Village People که ترامپ برایشان اجرا کرده بود، شوخی کردند.

آیا رودری از ترامپ خواست کنار برود؟ به نظر میرسید چنین درخواستی کرده باشد، هرچند تصاویر کاملاً واضح نبود.
در نهایت، رئیسجمهور آمریکا چند قدم کنار رفت، اما درست در همان لحظاتی که اسپانیا آماده بالا بردن جام جهانی بود، اینفانتینو دچار دستپاچگی شد و با کفشهای ورزشی سفیدش ــ سفیدِ خیرهکننده و غیرقابل چشمپوشی ــ با عجله از جلوی سکو دوید تا ترامپ را از مقابل بازیکنان کنار بکشد.
این صحنه، یکی از عجیبترین و در عین حال خندهدارترین لحظات مراسم اهدای جام بود.


البته مراسم لحظات دلنشینتری هم داشت؛ لحظاتی که به اندازه صحنههای قبلی خجالتآور نبودند.
برادر کوچک لامین یامال، زمانی که همراه پدر و مادرش روی نمایشگر بزرگ ورزشگاه نشان داده شد، تشویق پرشوری از سوی تماشاگران دریافت کرد.
او حالا خودش بهتنهایی به یک چهره محبوب تبدیل شده است.
همچنین خاویر باردم، بازیگر سرشناس اسپانیایی، که پیراهن تیم ملی اسپانیا با نام بورخا ایگلسیاس و شماره ۲۶ را بر تن داشت، در جایگاه تماشاگران هنگام جشن گرفتن دیده شد.

اما تصویری که بیش از هر چیز در ذهنها ماند، باز هم مربوط به جانی اینفانتینو بود؛ او و کفشهای سفیدش، در حالی که با عجله روی سکو میدوید تا خودش را به دونالد ترامپ برساند.

صحنهای که هم دستوپاگیر و معذبکننده بود و هم اندکی شرمآور؛ اما در عین حال، استعارهای بینقص از رابطه این دو نفر و شاید مناسبترین تصویری بود که میتوانست پرونده این جام جهانی را ببندد.
منبع: آتلتیک