سومین جلام ملتهای آسیا با قلعهنویی
امیر قلعهنویی به دنبال شکست طلسم ۵۱ ساله
به گزارش “ورزش سه” قابل انتظارترین خبر فوتبال ایران در روز گذشته سرانجام رسمی شد. امیر قلعهنویی به همکاری خود با تیم ملی ادامه خواهد داد و قراردادش تا پایان جام ملتهای آسیا تمدید شده است. تصمیمی که به این معناست که سرمربی تیم ملی، پس از تجربه حضور در جام ملتهای ۲۰۰۷ مالزی و جام ملتهای ۲۰۲۳ قطر، حالا فرصت خواهد داشت برای سومین بار در این رقابتها روی نیمکت ایران بنشیند.
قلعهنویی در شرایطی به استقبال جام ملتهای آینده میرود که تجربه دو دوره حضور در این مسابقات را پشت سر گذاشته و بهنوعی بیش از هر مربی دیگری با فضای این رقابتها آشناست. او در نخستین تجربه خود در سال ۲۰۰۷، با شکست مقابل کره جنوبی در ضربات پنالتی از مسابقات کنار رفت و در دومین تجربه، در جام ملتهای ۲۰۲۳، با وجود عبور از ژاپن در یکی از بهیادماندنیترین بازیهای ایران در سالهای اخیر، در نیمهنهایی مقابل قطر شکست خورد و از رسیدن به فینال بازماند.
پیروزی مقابل ژاپن هنوز هم یکی از نقاط روشن کارنامه قلعهنویی در دوره دوم حضورش روی نیمکت تیم ملی محسوب میشود. اما شکست برابر قطر باعث شد رویای رسیدن به فینال و شکستن طلسم قهرمانی همچنان برای فوتبال ایران دستنیافتنی باقی بماند.
فوتبال ایران از سال ۱۹۷۶ تاکنون در حسرت قهرمانی دوباره در جام ملتهای آسیاست. بیش از پنج دهه از آخرین قهرمانی گذشته و در این مدت مربیان مختلفی، چه خارجی و چه ایرانی، تلاش کردهاند تیم ملی را به چهارمین قهرمانی تاریخش در این رقابتها برسانند. اما هیچکدام موفق به انجام این مأموریت نشدهاند.
مربیانی مانند برانکو ایوانکوویچ و کارلوس کیروش در سالهای گذشته فرصت حضور در جام ملتها را داشتند و مربیان ایرانی همچون علی پروین، محمد مایلیکهن و افشین قطبی نیز این مسئولیت را تجربه کردند، اما طلسم همچنان پابرجا مانده است. حالا قلعهنویی فرصت دیگری در اختیار دارد. فرصتی که شاید بیش از هر زمان دیگری با تجربهای که از دو حضور قبلی به دست آورده، همراه شده باشد.
قلعهنویی بعد از جام جهانی ۲۰۲۶ دفاع جانانهای از عملکرد تیم ملی در جام جهانی ارائه کرد. تیم ملی ایران در این مسابقات برای نخستین بار در تاریخ حضورش در جام جهانی بدون شکست ماند، اما در نهایت نتوانست از مرحله گروهی صعود کند. اتفاقی که باعث شد کارنامه تیم ملی در این رقابتها دو وجه متفاوت داشته باشد.
قلعهنویی پس از جام جهانی نیز نتایج تیمش را با توجه به شرایط دشواری که تیم ملی با آن مواجه بود، قابل قبول و حتی بسیار خوب توصیف کرد. بخشی از این نگاه را میتوان با توجه به شکستناپذیری ایران در مسابقات درک کرد، اما از سوی دیگر، ناکامی در صعود از گروه نیز واقعیتی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت.
حالا هر دو سوی این ماجرا در تصمیم فدراسیون فوتبال برای ادامه همکاری با قلعهنویی تأثیرگذار بوده است. سرمربیای که شناخت کافی از تیم ملی و فضای فوتبال ایران دارد و حالا زمان بیشتری نیز برای آمادهسازی تیمش در اختیار خواهد داشت.
تمدید قرارداد قلعهنویی یک تفاوت مهم با دورههای قبلی دارد. او حالا نه مربیای است که تازه به نیمکت تیم ملی بازگشته و نه سرمربیای که تنها یک تجربه جام ملتها را پشت سر گذاشته است.
قلعهنویی دو دوره حضور در جام ملتها، یک جام جهانی و سالها تجربه کار با نسل فعلی بازیکنان تیم ملی را پشت سر گذاشته و حالا با شناخت بیشتری نسبت به نقاط قوت و ضعف تیمش وارد این مسیر خواهد شد.
به همین دلیل، انتظارها نیز بیشتر از گذشته است. هم از سوی مدیران فدراسیون فوتبال و هم از سوی افکار عمومی. تیم ملی ایران سالهاست در حسرت قهرمانی آسیا به سر میبرد و حالا از سرمربیای که تجربه این رقابتها را دارد، انتظار میرود یک گام فراتر از دورههای قبلی بردارد.
۵۱ سال انتظار برای قهرمانی، حالا یک بار دیگر پیش روی امیر قلعهنویی قرار گرفته است. مربیای که در سومین تجربه خود در جام ملتهای آسیا میتواند با تیمی آشنا و با تجربهای بیشتر از گذشته برای رسیدن به جام تلاش کند.
این بار اما دیگر صرفاً حضور در جمع مدعیان کافی نیست. سؤال اصلی این است: آیا قلعهنویی میتواند طلسم ۵۱ ساله فوتبال ایران را بشکند؟
حالا شما بگویید، آیا تمدید قرارداد امیر قلعهنویی تصمیم مناسبی برای تیم ملی بود؟ آیا ایران با او میتواند در جام ملتهای آسیا به قهرمانی برسد؟ نظرات خود را در بخش کامنتها با “ورزش سه” در میان بگذارید.
