زندگی چقدر سریع عوض میشود
هنوز از انتقال همسرم به عربستان شوکه هستم!
به گزارش "ورزش سه"، در حالی که جهان فوتبال درباره ارقام نجومی این قرارداد بحث میکند، این چهره فعال در شبکههای اجتماعی رنج ترک زندگیای که در بیرمنگام داشت را به اشتراک گذاشت.
اِلی واتکینز ۳۰ ساله اندکی پس از رسیدن به ریاض، برای بیان حال و هوای خود به تیکتاک آمد. او گفت: «خب، این اتفاق قطعاً در برنامههای من برای سال ۲۰۲۶ نبود. ما به عربستان رسیدیم و اگر صادق باشم فکر میکنم هنوز در شوک هستم. شگفتانگیز است که چگونه زندگی میتواند به این سرعت تغییر کند، اما اینها از جذابیتهای فوتبال است.»
اگرچه طبق گزارش رسانههای بریتانیایی قرارداد جدید مهاجم انگلیس به ۴۵۰ هزار یورو در هفته میرسد، اما انتقال به خاورمیانه شوک بزرگی برای الی بود. او با اشک دشواری ترک خانه شش سال گذشتهشان را اعتراف کرد: «من فردی بسیار احساساتی هستم و قلبم از بستن این فصل فوقالعاده درد میگیرد. عاشق زندگیام در آنجا بودم، به خوبی وفق پیدا کرده بودم و شگفتانگیزترین دوستان را پیدا کردم. بنابراین رها کردن همه چیز بسیار سخت است.»
اولی واتکینز در سال ۲۰۲۰ از برنتفورد به استون ویلا پیوست و طی شش فصل به اسطوره باشگاه و بهترین گلزن تاریخ آن در لیگ برتر انگلیس با ۹۱ گل تبدیل شد. با این حال برای این خانواده، بیرمنگام معنای بسیار بیشتری داشت؛ شهری که دو فرزندشان، آمارا پنج ساله و مارلی سه ساله در آن به دنیا آمدند.
با این وجود، جدایی از باشگاه تا حدی جنجالی بود. به گفته اونای امری سرمربی ویلا، او واتکینز را برای نخستین بازی فصل برابر برایتون در ترکیب قرار نداد، زیرا مذاکرات در جریان بود؛ موضوعی که باعث نارضایتی برخی از هواداران شد. این مهاجم در نهایت عذرخواهی کرد؛ ژستی که به گفته امری از سوی او و بازیکنان پذیرفته شد. این سرمربی اسپانیایی سختی این خداحافظی را تایید کرد: «با آغوشی گرم و با اندکی اشک از او خداحافظی کردم.»
این سرمربی اسپانیایی سختی این خداحافظی را تایید کرد: «با آغوشی گرم و با اندکی اشک از او خداحافظی کردم.»
اکنون خانواده واتکینز با آغازی تازه در ریاض روبرو هستند. الی با وجود ناراحتی تلاش میکند به ویژه به خاطر فرزندانش به آینده خوشبین باشد. او گفت: «از تغییر محیط هیجانزده هستم. فکر میکنم برای بچهها تجربه شگفتانگیزی خواهد بود و بسیار به آنها خوش خواهد گذشت. کمی دلشوره دارم، اما یادم میآید زمانی که به بیرمنگام هم نقل مکان کردیم همین احساس را داشتم.»
