ستاره اول و آخر رئال مادرید با مورینیو مشخص شد

به گزارش "ورزش سه"، مورینیو دید که بلینگام خسته شده است اما او را تعویض نکرد. همین موضوع تا حد زیادی اهمیت این بازیکن انگلیسی در رئال مادرید را نشان می‌دهد. او دیدار مقابل رایو وایه‌کانو را کاملاً خسته به پایان رساند و برای پوشش فضاهایی که معمولاً زودتر از همه به آنها می‌رسد، به زحمت افتاده بود. پس از بازی، سرمربی رئال مادرید به طور مشخص از او برای توضیح افت این تیم استفاده کرد.

این هافبک انگلیسی پیش از این هم بازی‌های زیادی انجام داده بود. ژوزه مورینیو این موضوع را می‌دانست و او را تعویض نکرد چون جود بلینگام به یکی از آن دسته بازیکنانی تبدیل شده که تعویض کردن‌شان دشوار است. او بهترین بازیساز رئال مادرید نیست و مهاجم هم محسوب نمی‌شود، هرچند اغلب در جاهایی ظاهر می‌شود که مهاجمان قرار دارند. نقطه قوت او جای دیگری است. بلینگام زمین را پوشش می‌دهد، پرس می‌کند، توپ را پس می‌گیرد، از حمله حمایت می‌کند و مهم‌تر از همه، به سمت جلو حرکت می‌کند. او در تشخیص این که جریان بازی در نهایت به کجا خواهد رسید، شهود ویژه‌ای دارد.

گل سوم مقابل رایو کاملاً سبک خود او بود. وینیسیوس از سمت چپ به جلو حرکت کرد و وقتی به دنبال بازیکنی برای حمایت بود، بلینگام را دید که وارد محوطه جریمه می‌شد. یک پاس رو به عقب و یک ضربه. حرکتی ساده که به چیزی نه‌ چندان ساده نیاز دارد: این که در نزدیکی دروازه، دقیقاً جایی که مورینیو می‌خواهد باشید، حضور داشته باشید.

تنها چند روز قبل، مقابل اینتر، این سرمربی پرتغالی با خط هافبکی روبرو بود که به دلیل غیبت‌ها با مشکل مواجه شده بود. آردا گولر، ادواردو کاماوینگا و برناردو سیلوا همگی محروم بودند. با این حال، او ترجیح داد ترنت الکساندر آرنولد را به مرکز زمین منتقل کند و آزمایش کند، به جای این که بلینگام را به عقب برگرداند. این تصمیم گویای همه چیز بود. مورینیو می‌تواند تغییرات زیادی ایجاد کند، اما نمی‌خواهد بلینگام را از دروازه دور کند.

آمارها هم کم‌کم حق را به او می‌دهند. بلینگام در شش بازی سه گل و دو پاس گل به ثبت رسانده است. این بهترین شروع او از زمان نخستین فصل حضورش در رئال مادرید محسوب می‌شود که به عنوان هافبک وارد این تیم شد اما برای چند هفته به نظر می‌رسید بهترین مهاجم اروپا است: شش گل در شش بازی نخست.

تکرار چنین آماری غیرممکن به نظر می‌رسد. شرایط فعلی اما پایدارتر است. مشکل، بهایی است که برای آن پرداخت می‌شود. مورینیو از ۵۴۰ دقیقه‌ای که رئال مادرید در این فصل بازی کرده، ۵۱۵ دقیقه به او میدان داده است. او هر شش بازی را از ابتدا آغاز کرده و مقابل بتیس، اینتر و رایو سه بازی کامل ۹۰ دقیقه‌ای متوالی انجام داده است. این یعنی ۲۷۰ دقیقه متوالی، معادل ۹۵.۴ درصد از کل دقایق ممکن. تا پایان سه بازی اخیر، او کاملاً خسته شده بود.

این شرایط جنبه‌های متناقضی دارد. مورینیو بعداً توضیح داد که تیمش انرژی خود را از دست داده است و بلینگام را بهترین نمونه برای توضیح این مسئله دانست. اما این خود او بود که تصمیم گرفت بلینگام را تا پایان بازی در زمین نگه دارد. به نظر می‌رسد از دید سرمربی پرتغالی، بلینگام در دسته بازیکنانی قرار دارد که تنها در صورت ضرورت کامل تعویض می‌شوند، چون حتی وقتی خسته است، باز هم می‌تواند به عقب برگردد. می‌تواند توپ را برباید، به فضای خالی حمله کند یا ناگهان خودش را در محوطه جریمه پیدا کند.

بلینگام در نیمه اول انرژی لازم را داشت تا وارد محوطه جریمه شود و گل بزند. در ۱۰ دقیقه پایانی، صرفاً به دنبال فرصت‌هایی برای تمام کردن حملات بود. مورینیو بلینگامی را بازگردانده است که به سمت جلو حرکت می‌کند، گل می‌زند و جریان بازی را در دست می‌گیرد. این خبر فوق‌العاده‌ای برای رئال مادرید است، اما یک مشکل کوچک هم به همراه دارد: حالا آنها باید راهی برای استراحت دادن به او پیدا کنند.