پدر گواردیولا: در خانه همیشه او را خوزه صدا میزنیم!
به گزارش "ورزش سه"، پپ گواردیولا دوران جدیدی از زندگی خود را سپری میکند. پس از جدایی از منچسترسیتی در پایان فصل، این سرمربی کاتالان پس از سالها فعالیت پرفشار در حال استراحت است.
میراث پپ تاریخی است؛ او در رده باشگاهی همه چیز را برده و چیزی بسیار مهمتر به یادگار گذاشته است: یک سبک هویت شخصی و روشی از بازی که به عنوان مدل پپ، یعنی اوج تیکیتاکا، در تاریخ ثبت خواهد شد. او در سال ۲۰۰۶ پس از خداحافظی از فوتبال در تیم دورادوس سینالوآی مکزیک، بلافاصله در سال ۲۰۰۷ مربیگری را در بارسای ب آغاز کرد. ما از بیش از ۳۰ سال فعالیت پپ گواردیولا از زمان آغاز دوران حرفهایاش صحبت میکنیم.
گواردیولا بدون تأثیر پدرش و پیش از آن، بدون ریشههایش در سنپدور، یعنی شهری کوچک در کاتالونیا که کودکیاش را پیش از ورود به ردههای پایه بارسلونا در آنجا گذراند، به این موفقیتها دست نمییافت.
دوران کودکی در کاتالونیا
پپ گواردیولا از کودکی در محیطی رشد کرد که در آن تلاش، مسئولیتپذیری و سادگی نقشی اساسی داشتند. پدرش، والنتین، خاطرهای از پنجسالگی او را به یاد میآورد: پپ دیوارهای یک میدان را رنگ کرده بود و پدرش به جای تنبیه ساده، او را وادار کرد عواقب کارش را بپذیرد.
والنتین در ژوئن ۲۰۱۷ در مصاحبهای با ضمیمه کرونیکا روزنامه ال موندو گفت: «به او یک سطل و برس دادم تا آن را تمیز کند.» این نشاندهنده شیوه تربیتی او بود.
برای والنتین، آموزش فرزندانش همچنین به معنای انتقال ارزش کار و اهمیت مدیریت درست دستاوردها بود. او اشاره کرد: «ما به آنها آموزش خوبی دادهایم و یاد دادهایم که در زندگی با پسانداز و کار میتوان به جلو رفت.»
با وجود اینکه گواردیولا سالها بعد به یکی از شناختهشدهترین سرمربیان فوتبال تبدیل شد، در محیط خانواده همچنان همان فرزند والنتین باقی مانده است. خود این مربی این تفاوت میان زندگی عمومی و خصوصیاش را با جملهای بسیار معنادار توضیح داده است: «اینجا در خانه من خوزه هستم.» پدرش نیز آن را به شکلی مستقیم خلاصه میکند: «خبری از پپ نیست، در خانه همیشه او را خوزه صدا میزنیم.» به این ترتیب، نامی که او با آن در جهان شناخته میشود، برای جنبه حرفهایاش رزرو میماند.
بارسلونا فرصت دوبارهای به او داد
رابطه گواردیولا با فوتبال از زمانی که کودک بود آغاز شد. یکی از آشنایان پدرش با دیدن بازی او تحت تأثیر قرار گرفت و پیشنهاد داد در تستهای باشگاه بارسلونا شرکت کند. والنتین فرزندش را در آن روند همراهی کرد و هر دو با یک دستگاه رنو ۵ به باشگاه رفتند. تجربه نخست چندان مثبت نبود، اما فرصتی دوباره به پپ اجازه داد شایستگیهای خود را ثابت کند و مسیری را آغاز کند که در نهایت او را به سطح اول فوتبال رساند.
با گذشت سالها، گواردیولا به عنوان بازیکن رشد کرد و پس از آن دوران مربیگریاش فرا رسید، اما پدرش تأیید میکند که دستاوردهای حرفهای هرگز آموزشهای دریافتشده در خانه را تغییر ندادند.
والنتین از زاویهای خانوادگی درباره فرزندش صحبت میکند و به ویژه بر شیوه شخصیتی او فراتر از جامها و تقدیرها تأکید میکند. او با تأکید بر ارزشهای شخصی فراتر از موفقیتهای ورزشی اظهار داشت: «من به فرزندانم بسیار افتخار میکنم چون قلب پاکی دارند.»
در حال حاضر، فاصله جغرافیایی و مسئولیتهای حرفهای باعث شده است سفرهای او به سنپدور کمتر شود، اما پیوند او با خانوادهاش حفظ شده است. در همین حال، برای والنتین او همچنان همان فرزندی است که با کار، انضباط و مسئولیتپذیری تربیتش کرد: در خانه، او پپ گواردیولا نیست، بلکه خوزه است.
