یامال فاش کرد: پس از قهرمانی به مسی چه گفتم؟

به گزارش "ورزش سه"، لامین یامال در سن ۱۹ سالگی تاکنون تجربیات زیادی به دست آورده است. به طوری که تفکرات او گاهی پختگی نامعمولی را برای فردی بسیار جوان که در حال باز کردن راه خود در دنیای پرهیاهوی فوتبال است، نشان می‌دهد.

 در همان روزی که او باید در لیگ ملت‌های اروپا برابر انگلیس بازی کند، مهاجم آبی‌اناری‌پوش در گفتگو با روزنامه گاردین بسیاری از افکار خود و همچنین یک راز را فاش کرد؛ اینکه پس از پایان فینال جام جهانی ۲۰۲۶ که در آن قهرمان شد، به لیونل مسی چه گفته است.

او در این مصاحبه مفصل توضیح داد: «من از مسی به خاطر تمام چیزهایی که به فوتبال داده است تشکر کردم. من کارها را برای اینکه در عکس خوب به نظر برسم انجام نمی‌دهم، این از درون من برمی‌آمد.» 

واقعیت این است که او از بازی کردن لذت می‌برد: «من برای پول بازی نمی‌کنم، بازی می‌کنم چون دوست دارم.» 

او این موضوع را استدلال می‌کند: «بازیکنانی که به گل‌ها یا پاس گل‌ها وسواس پیدا می‌کنند، لذت نمی‌برند. من برای سرگرمی بازی می‌کنم، برای دریبل زدن، برای بازی تک‌ضرب یا دوضرب، برای اینکه کاری کنم هم‌تیمی‌ای که گل نزده، گل بزند. برای شادی، عالی است.»

پیروزی‌ها شادی می‌آورند. لامین چیزهای زیادی برنده شده است، اما همچنین می‌داند که سکه روی دیگری هم دارد. او در گفتگو با روزنامه انگلیسی گفت: «خانواده‌ام بسیار خوشحال بودند. مشکل این است که آن‌ها نمی‌دانند باختن چیست. به یورو می‌روم و می‌برم. به جام جهانی می‌روم و می‌برم. به نظر آسان می‌رسد. با خودم فکر کردم زمانی که نبرم آن‌ها فکر خواهند کرد من افتضاح هستم.»

این وینگر در ۱۶ سالگی قهرمان یورو شد و در ۱۸ سالگی جام جهانی را فتح کرد. اکنون او می‌تواند در ۱۹ سالگی توپ طلا را تصاحب کند و به جوان‌ترین بازیکنی تبدیل شود که این جایزه را به خانه می‌برد. او گفت: «فقط امسال نیست که در سطح بردن آن هستم، بلکه مدت‌هاست که این‌طور است. همه این را می‌دانند، آن‌ها می‌دانند که من بازیکن متفاوتی هستم. فکر می‌کنم مردم فکر خواهند کرد لامین ۱۹ سال است و بالاخره آن را می‌برد، پس بیایید به کس دیگری رای بدهیم. من فقط باید ببرم و ببرم و ببرم.» به خانه می‌روم و می‌گویم من فوق‌العاده لذت بردم. اگر همه بازیکنان این کار را می‌کردند، خیلی بیشتر از آن لذت می‌بردیم.

جاه‌طلبی نشانه بدی نیست. با وجود اینکه موفقیت در دوران جوانی به سراغ او آمده است، اما به آن بال نمی‌بالد: «من هرگز نخواهم گفت تو کی هستی؟ من جام جهانی را برده‌ام. فقط افراد احمق این کار را می‌کنند. فقط نزدیک‌ترین حلقه دوستان من می‌دانند که چه فکری می‌کنم و چگونه هستم. مردم هیچ تصوری ندارند. من در محله‌ای بزرگ شدم که هرچه مردم کمتر درباره شما بدانند، شادتر هستید و زندگی آرام‌تری دارید.»

او یک فوتبالیست است و می‌داند این شغل چه پیامدهایی دارد: «دوست دارم در آرامش و یک زندگی عادی زندگی کنم. وقتی چیزی را منتشر می‌کنم، باید بدانم که می‌توانم با عواقب آن روبه‌رو شوم. در ابتدا خواندن مطالب ناراحتم می‌کرد چون درک نمی‌کردم، اما اکنون دیگر روی من تأثیری نمی‌گذارد.» این موضوع و حتی فشار مسابقات نیز روی او تأثیری ندارد: «من دوست دارم زمانی که انتظارات زیادی از من می‌رود به زمین مسابقه بروم.»