هیچکس مصاحبه نکرد؛
نمایش درخشان و هماهنگ تیم ملی در فرودگاه! (عکس)
به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی ایران در مقطع فیفادی ماه سپتامبر، در دو مسابقه دوستانه برابر تیمهای ملی ازبکستان و روسیه به میدان رفت و در هر دو بازی نیز شکست خورد. اخبار حاکی از آن است که کاروان تیم ملی احتمالا به زودی برای برگزاری یک دیدار دوستانه دیگر راهی کشور ترکیه خواهد شد. البته هنوز در این رابطه، خبر دقیق و رسمی منتشر نشده است.
اما ساعتی قبل کاروان تیم ملی ایران از کازان به تهران سفر کرد و مطابق انتظار، خبرنگاران برای انجام مصاحبه با اعضای کادر فنی بازیکنان راهی فرودگاه شده بودند. اما در اقدامی که از پیش هماهنگ شده بود، هیچ یک از اعضای کادر فنی و بازیکنان تمایلی به صحبت کردن نشان ندادند. به هر حال خبرنگاران حتی برای چند ثبت چند فریم نیز به سوی بازیکنان رفتند و اغلب آنها البته با روی خوش و عذرخواهی از اصحاب رسانه، به سمت اتوبوس حامل بازیکنان تیم ملی رهسپار شدند. یک مسئله جالب توجه که منجر به ثبت لحظات متفاوتی شد و در ادامه برخی فریمهای این دقایق پرتلاطم را با یکدیگر مرور خواهیم کرد.
در ابتدای امر این امیر قلعهنویی بود که احتمالاً به همراه برخی دیگر از اعضای کادر فنی تیم ملی، سوار بر یک ون و بدون حتی رویارویی با یکی از یک خبرنگار، خیلی زود فرودگاه امام را به سمت مقصد خود ترک کرد و حتی برای یک ثانیه هم با رسانهها مواجه نشد. مسئلهای که احتمالاً از پیش برنامهریزی شده بود و سرمربی باتجربه تیم ملی نشان داد که فعلاً تمایلی به صحبت در خصوص عملکرد شاگردان خود در این دو مسابقه دوستانه ندارد.
نفر بعدی میلاد سورگی بود که برای چند لحظه در مقابل خبرنگاران صحبت کرد؛ این بازیکن از همان ابتدا ا به خبرنگاران تاکید کرد که بازیکنان بزرگتر تیم صحبت خواهند کرد، اما در نهایت احتمالاً روی این بازیکن رویش نشد که پاسخ هیچ کسی را ندهد و برای چند لحظه ایستاد و چند جملهای نیز خطاب به خبرنگاران صحبت کرد؛ میلاد سورگی مدعی شد تجربه خوبی در این اردو داشته و امیدوار است که در مسابقات بعدی بتواند برای تیم ملی ایران به میدان هم برود.
اما در ادامه علی نعمتی با یک چهره ناراحت و اخمو، به سرعت از مقابل خبرنگاران رد شد و حتی یک کلمه نیز به آنها صحبت نکرد. آریا یوسفی نیز با یک ادای جمله "خسته نباشید" به خبرنگاران و با تحویل دادن یک لبخند شاید هم زورکی به آنها، راهی اتوبوس شد. امیرحسین محمودی نیز همین رویه را در پیش گرفت و تمایلی به صحبت کردن نشان نداد.
اما شاید جالبترین عکسالعمل نصیب امید نورافکن شد؛ ستاره ۲۹ ساله تیم ملی از همان ابتدا مسئولیت به گردن احسان حاجصفی انداخته و مدعی شد او همین الان بیرون آمده و در مورد شرایط تیم ملی و عملکرد بازیکنان در این مسابقات دوستانه صحبت خواهد کرد. نفر بعدی پیام نیازمند، سنگربان خوشاخلاق تیم ملی بود؛ او نیز از خبرنگاران عذرخواهی کرد و البته در پاسخ به این سوال که آیا دستوری مبنی بر عدم مصاحبه آمده، پاسخ منفی داد. سیدحسین حسینی در کنار احسان حاجصفی بود و به همین علت خیلی زود از کنار خبرنگاران رد شد و کار را با حاجصفی سپرد.
اما شاید یکی از سکانسهای بامزه فرودگاه، برخورد خبرنگاران با کاپیتان باتجربه و باسابقه تیم ملی بود. او که حالا رکورددار حضور در ترکیب تیم ملی ایران در تاریخ فوتبال شده، چند لحظه یک بازی تعقیب و گریز با خبرنگاران راه انداخته و هر از چند گاهی نیز تمایل خود برای عدم مصاحبه را به صورت کلامی ابراز میکرد. در نهایت تلاش گروه حاضر در فرودگاه برای جلب رضایت احسان حاجصفی اثربخش نبود و هر چقدر آنها سوال کردند، او نیز با همان پشتکار و جدیت، سکوت کرد.
عارف آغاسی نیز با یک لبخند احتمالا معنادار از مقابل خبرنگاران رد شد. محمد نادری نیز با لبخند و چهره مهربان، از مصاحبه اجتناب کرده و خیلی زود راهی اتوبوس شد. در ادامه محمد مهدی زارع و باقی بازیکنان نیز رد شدند و در نهایت دستاورد خاصی برای خبرنگاران حاصل نشد. در این میان علیرضا بیرانوند نیز در پاسخ به یک تعقیب و گریز از سوی خبرنگاران، مدعی شد هنوز اردوی تیم ملی تمام نشده و در واقع به نوعی عنوان کرد که مسابقه تدارکاتی سوم در راه است. او در پاسخ به این سوال که چه تیمی حریف تیم ملی خواهد بود، با ادبیات منحصر به فرد خود مدعی شد "مگر خودتان نمیدانید؟"
اما رحمان رضایی نیز یکی از نامزدهای دریافت جایزه عکسالعمل طلایی خواهد بود؛ او در پاسخ به سوال یک خبرنگار، دست خود را جلوی صورت گرفته و مدعی شد سرما خورده و به همین علت نمیتواند صحبت کند. به هر حال تلاش گروه رسانهای حاضر در فرودگاه برای شنیدن یک مصاحبه مهم یا حتی یک جمله بامفهوم از سوی بازیکنان و کادر فنی، به سرانجامی منجر نشد. حالا آنها احتمالا در ترافیک اتوبان تهران – ساوه، در شرایطی رهسپار خانه میشوند که شاید از طی این مسیر طولانی و پرزحمت، پشیمان شده و با خودشان میگویند که ای کاش به فرودگاه نرفته بودیم.
