عجیب‌ترین رابطه یک بازیکن و یک سرمربی
هشت پرده رسوایی: رونالدو گفت بخوان، ژسوس نخواند!
به گزارش ورزش سه، بیانیه کریستیانو رونالدو بحث روز دنیای فوتبال است (البته در کنار خداحافظی پر اشک و آه و تاریخی لیونل مسی با دنیای فوتبال) اصلا همین که بیانیه دو هزار کلمه‌ای کریستیانو دقیقا چند ساعت قبل از بازی خداحافظی مسی منتشر شده و مثلا نه امروز خودش نکته عجیبی است.
بیایید به بیانیه کریستیانو برگردیم. بدون هیچ شک و تردیدی عجیب‌ترین بخش بیانیه کریستیانو رونالدو نامه‌ای بود که او در این بیانیه منتشرش کرد. نامه‌ای که کریس به سرمربی تیم ملی پرتغال داده بود تا در نشست خبری تیم ملی بخواند!
نامه کریستیانو رونالدو بندهای زیادی داشت. رونالدو گفت که ژرژ ژسوس قبول کرده بوده که بندهای این نامه که روی آن توافق شده بود را در نشست خبری بگوید ولی وقتی وارد نشست خبری شد حرفهای جدید و متفاوتی زد.
برای اینکه مشخص بشود که حرفهایی که ژسوس در نشست خبری زد چقدر با نامه‌ای که کریستیانو تهیه کرده بود و در اختیارش گذاشته بود فرق داشت باید نشست خبری سرمربی پرتغال و نامه کریستیانو را در هشت بند بررسی کنیم.
اما ادعای اصلی کریستیانو این بود: «نشست خبری همان چیزی بود که همه دیدند. رفتار او هیچ شباهتی به جلسه ما نداشت. جملاتی شنیدم و پرخاشگری عجیبی دیدم که فکر نمی‌کنم سزاوارش باشم؛ یک رویکرد دیکتاتورمآبانه که روز قبل در خلوت حتی سایه‌ای از آن را هم نشان نداده بود.»
در ادامه برمی‌گردیم به نشست خبری روز ۳۰ سپتامبر ژرژ ژسوس و دوباره بازبینی‌‌اش می‌کنیم تا ببینیم این دو روایت کجا به هم می‌رسند و از کجا مسیرشان جدا می‌شود. آنچه رونالدو در هشت بند به ژسوس داده بود و حرفهایی که ژسوس در نشست خبری زد.
نکته اول
اولین محور اصلی در روایت رونالدو، برنامه تعیین‌شده برای استفاده از او در این پنجره فیفا دی مربوط می‌شود. رونالدو می‌گوید ژرژ ژسوس بوده که استراتژی را به او پیشنهاد داده و گفت‌وگوی آنها طولانی و مثبت بوده است.
ژسوس در نشست خودش وجود یک توافق را تایید کرد، اما ماجرا را جور دیگری توضیح داد. ژسوس گفت پس از یک سال کار کردن با رونالدو در عربستان سعودی، نیازهای فیزیکی او را به خوبی می‌شناخت و تصمیم گرفته بود که این مهاجم در دو بازی اول فیکس نباشد.
ژسوس گفت: «درست است که با او توافق کردم، ما برنامه‌ای ریختیم مثل کاری که با برونو فرناندز کردیم و به کریس گفتم که در بازی نروژ و دانمارک بازی نخواهد کرد. چون من یک سال با کریس کار کرده‌ام. او را همین سه ماه پیش در تیم ملی نشناخته‌ام. شرایط فیزیکی او را کاملا می‌شناسم و می‌دانم چون در عربستان هم همین‌طور بود، کریس به ندرت هر سه روز یک‌بار بازی می‌کرد. علاوه بر این، کریس در دو روز اول بعد از بازی هرگز تمرین نمی‌کند. من این را با او توافق کردم. وقتی اولین نشست خبری را داشتیم، او درباره این موضوع صحبت کرد و گفت هر چه مربی بخواهد. هرگز از چیزی شانه خالی نکرد و همین‌طور هم شد. اما من مربی‌ای نیستم که روی نیمکت بنشینم و با خودم بگویم دقیقه ۶۰ کارلوس دانیل را بیرون می‌کشم. فوتبال اینطور کار نمی‌کند. جریان بازی به من می‌گوید چه کار کنم. فکر کردم با وجود اینکه با او توافق کرده‌ام، اما شاید در دقایق آخر به او نیاز پیدا کنم. اما بازی چیز دیگری طلبید و من او را به زمین نفرستادم. واقعیت همین است.»
نکته دوم
دومین موردی که کاپیتان مطرح کرده، بیشتر جنبه احساسی دارد. طبق این سند که رونالدو دیشب منتشر کرد، ژسوس باید می‌گفت که کاملا می‌داند تیم ملی برای کریستیانو چه معنایی دارد و وزن او در فوتبال جهان چقدر است.
ژرژ ژسوس که قبلا و حتی بعداز آن نشست این حرفها را زده، در نشست خبری روز ۳۰ سپتامبر هیچ اشاره خاصی به این موضوع نکرد.
نکته سوم
رونالدو اصرار دارد که استراتژی ارائه‌شده از طرف سرمربی را پذیرفته و هرگز توافق دوجانبه‌شان را زیر سوال نبرده است. ژسوس در طول نشست خبری بارها به این برنامه اشاره کرد و تلویحا نشان داد که تفاهمی با بازیکن وجود داشته است. با این حال، او صراحتا نگفت که رونالدو برنامه را با همان شرایطی که رونالدو دیشب گفته بود، پذیرفته است.
ژسوس گفت: «درست است که من با او توافق کردم.» او همچنین پافشاری کرد که جایگاه بازیکن تاثیری روی اقتدار سرمربی ندارد: «جایگاه خاص یک نفر به این معنی نیست که یک بازیکن با بقیه فرق داشته باشد. شان جایگاه یعنی احترام به کارنامه آنها. همان کاری که من با کریس می‌کنم. من همیشه مسئله و برنامه‌ای را که با بازیکن تنظیم شده اول با خودش مطرح می‌کنم، اما تصمیم‌گیرنده نهایی من هستم. آنها این را می‌دانند. حتی روسای باشگاه‌ها هم می‌دانند. در باشگاه رئیس دستور می‌دهد، در تیم ملی من فرمان می‌دهم.»
نکته چهارم
در مورد چهارم، رونالدو کاملا قاطع است: او اصرار دارد که هرگز انتخاب‌های مربی را زیر سوال نبرده است. ژرژ ژسوس ارزیابی مشابهی از رفتار کاپیتان نداشت، اما این ادعا که کاپیتان از تمرین پس از بازی با نروژ امتناع کرده است را قویا تکذیب کرد.
ژسوس گفت: «او از تمرین امتناع نکرد، این غیرممکن بود. فکر می‌کنید بازیکنی در سطح تیم ملی از تمرین سر باز می‌زند؟ او در سالن وزنه زد، در زمین کار کرد و بعد برای تقویت به هتل رفت.»
نکته پنجم
این یکی از بخش‌هایی است که سند رونالدو در آن جزئیات بیشتری ارائه می‌دهد. به گفته کریستیانو، برنامه اولیه شامل بازی کردن او مقابل نروژ نبود، اما پس از اینکه ژسوس احساس کرد او از نظر فیزیکی ریکاوری شده، به او خبر داد که شاید به او نیاز پیدا کند. رونالدو اصرار دارد که با این درخواست سرمربی موافقت کرده بود.
ژرژ ژسوس در نشست خودش گفت که تصمیم اولیه این بود که رونالدو به زمین نرود، اما توضیح داد که هرگز نمی‌تواند پیشاپیش تضمین کند که در جریان یک مسابقه چه کار خواهد کرد. او در یکی از تندترین پاسخ‌های نشست خبری‌اش گفت: «من می‌توانم هر قولی بدهم. من مربی هستم، به بازیکن گفتم قرار نیست بازی کنی، اما تو را روی نیمکت می‌نشانمن. از آنجا که بازی را با دید خودم می‌دیدم، او وارد زمین نشد. هرگز بازیکنی پیدا نمی‌شود که بتواند ایده‌های من را تغییر دهد. هرگز، مطلقا.»
ژسوس که عصبانی شده بود اینطور ادامه داد: «جریان بازی به من می‌گوید چه کار کنم. می‌دانستم با او توافق کرده‌ام، اما خب گفتم شاید در دقایق آخر به او نیاز پیدا کنم. اما بازی چیز دیگری طلبید و من او را به زمین نفرستادم. واقعیت همین است.»
نکته ششم
شاید این تنها جایی باشد که دو روایت بیشترین شباهت را به هم دارند: گرم کردن طولانی‌مدت کریس در بازی با نروژ بدون اینکه به زمین برود. ژرژ ژسوس اعتراف کرد که این تصمیم درست نبوده است. «هر بازیکنی وقتی ۲۰ یا ۳۰ دقیقه گرم می‌کند خوشحال نمی‌شود. چه برسد به کریس... که برای خودش جایگاهی دارد. حتی اگر پله یا مارادونا هم بود... این یعنی شان جایگاه، اما حقوق همه برابر است.»
او اعتراف کرد: «وقتی رسیدیم به دقیقه ۴۵ او را فرستادم گرم کند، نمی‌دانستم قرار است چه کار کنم. این کاری بود که اشتباه انجام دادم، باید او را ۱۵ دقیقه دیرتر می‌فرستادم برای گرم کردن. نمی‌دانستم چه اتفاقی می‌افتد، شروع کردم به دیدن بازی و او را وارد زمین نکردم.»
بنابراین ژسوس اشتباه در زمان‌بندی گرم کردن را پذیرفت، اما تصمیم به بازی ندادن رونالدو را اشتباه ندانست. درحالیکه رونالدو خواسته بود او به خبرنگاران بگوید تصمیمش برای بازی ندادن به رونالدو اشتباه بوده است!
نکته هفتم
در مورد هفتم، ژسوس باید به صراحت می‌گفت که می‌خواهد رونالدو همچنان بخشی از تیم ملی بماند. در نامه کریستیانو آمده بود که ژسوس قرار بوده در نشست بگوید: «من کریستیانو را در تیم ملی می‌خواهم. اتفاقا خیلی هم او را می‌خواهم. خوشبختانه او هم به من ایمان دارد. در النصر به من اعتماد کرد و اینجا هم همین‌طور.»
اما سرمربی در نشست خبری هیچ اشاره‌ای به این موضوع نکرد.
نکته هشتم
در نهایت، آخرین محور نامه کریس به این واقعیت می‌پرداخت که کاپیتان پس از بازی با نروژ به سمت هواداران پرتغالی نرفت و با آنها دست نداد. رونالدو از ژسوس خواسته بود در نشست بگوید که این اتفاق فقط یک واکنش ناشی از سرخوردگی بوده و رابطه رونالدو با هواداران و پرتغال را زیر سوال نمی‌برد.
در دومین سوال نشست خبری، از ژرژ ژسوس درباره خروج عجولانه کریستیانو رونالدو پرسیده شد. در همان لحظه، درباره جلسه سه‌نفره‌ای که او با کاپیتان تیم ملی و پدرو پروئنسا داشته هم سوال شد، اما او در نهایت هیچ پاسخی به این موضوعات نداد.
بلافاصله پس از پیروزی در اسلو، سرمربی درباره این شرایط گفته بود: «حتی متوجه هم نشدم. قبلا چند بار در این باره از من سوال کرده‌اند. فقط خودش می‌تواند جواب دهد (...) بدیهی است که باید با او صحبت کنم. اما او را خیلی خوب می‌شناسم، تیم ملی، تیم ملی است. با یک باشگاه فرق دارد، اما این چیز جدیدی برای من نیست. تیم ملی متعلق به همه ماست و من نمی‌توانم دقیقا در مورد اینکه چه چیزی در ذهن او بگذرد پاسخی بدهم. فقط بعد از صحبت با او می‌توانم بفهمم.»
بین آنچه رونالدو می‌گوید در خلوت گفته شده و آنچه ژرژ ژسوس علنا بر زبان آورده، نقاط اشتراکی وجود دارد، اما تفاوت‌های عمیقی هم دیده می‌شود. و دقیقا در همین تضادهاست که بخش مهمی از داستانی که آتش به جان تیم ملی پرتغال انداخت، پنهان شده است.
با این حال، یک سوال بزرگ همچنان باقی است: آیا این آخرین فصل (و البته تلخ‌ترینِ آن) از کتاب کریستیانو رونالدو با تیم ملی پرتغال بود؟
