لئو رفت؛ فوتبال ماند و یک دنیا خاطره از شماره ده ابدی
زنده: واکنش‌ها به وداع مسی، دنیا اشک می‌ریزد!
به گزارش ورزش سه، دیشب یکی از تلخ‌ترین شبهای تاریخ فوتبال بود. لیونل مسی برای آخرین بار پیراهن تیم ملی آرژانتین را به تن کرد و در حضور ۸۵ هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه مونومنتال، با فوتبال ملی وداع کرد.
اگر یک سناریست برنده اسکار استخدام می‌کردید و می‌گفتید پایانی رویایی برای خداحافظی بزرگترین فوتبالیست تاریخ بنویسد، نمی‌توانست از این کامل‌تر باشد؛ پیروزی سه بر صفر مقابل بنین با به ثمر رساندن یک گل و دو پاس گل و اشکهایی که امان مسی را برید و همزمان امان میلیاردها دلداده او در گوشه و کنار دنیا را.
مسی ۲۱ سال بعد از اولین حضورش با پیراهن آرژانتین، پرونده‌ای را بست که بخش بزرگی از تاریخ فوتبال این کشور و جهان فوتبال را در خودش جا داده است. او با ۲۰۸ بازی و ۱۲۶ گل، رکورددار بازی و گل ملی آرژانتین شد و در این سالها جام جهانی ۲۰۲۲، دو قهرمانی کوپا آمه‌ریکا و فینالیسیما را به کارنامه خودش و فوتبال کشورش اضافه کرد.
این عددها البته فقط بخشی از داستان هستند؛ مسی کسی است که صرفا با عدد و تعداد جام نمی‌شود درباره‌اش حرف زد. مسی یک آرژانتینی است، ملتی پر احساس و تراژدی‌پسند. او سالهای سال نماد نسلی بود که شکست‌های تلخی را تجربه کرد، بارها به آخر خط رسید ولی در نهایت مثل ققنوس از خاکستر برخاست و توانست آرژانتین را به قله فوتبال جهان برساند.
دیشب عجب جشنی دیدیم، جشن و تراژدی همزمان! بازیکنان، هواداران و چهره‌های سرشناس فوتبال برای بدرقه کاپیتان آمده بودند و حتی بازیکنان بنین هم در این مراسم سهم داشتند. در پایان، آتش‌بازی، نمایش پهپادها و مراسم ویژه‌ای که برای او تدارک دیده شده بود، تصویری ساخت که هرگز از حافظه فوتبال پاک نخواهد شد.
حالا که مراسم تمام شده و مسی خداحافظی کرده دنیا به دنبال واکنش‌هایی می‌گردد که از لحظه خداحافظی مسی مثل سیل می‌آید. از هم‌تیمی‌های قدیمی و بازیکنان نسل جدید آرژانتین گرفته تا باشگاه‌هایی که مسی در طول دوران حرفه‌ای‌اش برای آنها بازی کرده، فدراسیون‌ها و ستاره‌های بزرگ فوتبال، هر کدام به شکلی با شماره ده افسانه‌ای خداحافظی کرده‌اند.
در این باکس زنده، واکنش‌های اهالی فوتبال به خداحافظی مسی را لحظه‌به‌لحظه مرور خواهیم کرد.
پوشش زنده‌ی خبریپست احساسی دیبو مارتینز برای لیونل مسی
سنگربان متعصب آلبی‌سلسته با واژه‌هایی از ته دل برای اسطوره کشورش نوشت: «کاپیتان، واژه‌ها هرگز توان بیان تمام کارهایی را که برای ما و تمام ملت آرژانتین انجام دادی نخواهند داشت. تنها چیزی که برایم باقی می‌ماند یک تشکر خالصانه است؛ ممنون که مرا قهرمان جهان کردی و مرا به بالاترین قله‌ای رساندی که در تمام زندگی‌ام حتی تصورش را هم نمی‌کردم. احترام ابدی من تقدیم به تو، ممنون برای همه‌چیز».
پیام باشگاه اینتر میامی: «کاری که با پیراهن آرژانتین کردی، تا ابد جاودانه شد»
باشگاه فعلی فوق‌ستاره آرژانتینی در شبکه‌های اجتماعی پیامی ویژه و احساسی به لیونل مسی تقدیم کرد. صورتی‌پوشان میامی طرحی گرافیکی و پرخاطره از تصاویر مسی در ادوار مختلف با پیراهن تیم ملی آرژانتین منتشر کردند تا به دوران تاریخی کاپیتان ادای احترام کنند.
پیام نیکلاس تاگلیافیکو:
«امروز به دلایل زیادی یک روز کاملاً خاص و متفاوت است.
لئو، سالهای طولانی در کنارت بودن و تجربه‌های بی‌شماری که با هم از سر گذراندیم. چه غرور و افتخار بی‌پایانی بود که توانستم در کنار تو از این پیراهن مقدس دفاع کنم و از نزدیک، معنا و جایگاه واقعی تو برای تیم ملی‌مان را با تمام وجود لمس کنم.
تو برای تک‌تک ما یک الگوی کامل بودی؛ درون زمین با تمام جام‌ها و افتخاراتی که به دست آوردی، و بیرون از مستطیل سبز به خاطر شخصیت والا و رفاقت نابی که همیشه داشتی. تو به ما یاد دادی که چطور بجنگیم و رقابت کنیم، چطور بعد از هر سقوط دوباره روی پای خودمان بایستیم و تا لحظه رسیدن به رویاهایمان دست از ایمان و باور برنداریم.
ممنون برای همه چیز، کاپیتان.
و خب، ۳۴ ساله شدن دقیقا در روزی که این خبر تلخ اعلام شد هم چیزی نبود که در برنامه‌هایم تصورش را کرده باشم.»
الخاندرو دومینگز رئیس فوتبال فوتبال آمریکای جنوبی:
رئیس کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی از لیونل مسی بابت لبریز کردن فوتبال این قاره از شکوه و افتخار قدردانی کرد و ارزش‌های اخلاقی و ورزشی این ستاره بی‌تکرار آرژانتینی را ستود.
او در پیام ویژه خود نوشت: «لئوی عزیز، امروز تنها کاری که از دست ما برمی‌آید این است که از تو تشکر کنیم؛ بابت سالها دفاع غیورانه از پیراهن کشورت، باور داشتن به رویاهای بزرگ و به پرواز درآوردن همیشگی پرچم فوتبال آرژانتین و آمریکای جنوبی در بالاترین قله‌های جهان».
پیام جووانی لوسلسو:
«بالاخره روزی که هیچ‌کس دلش نمی‌خواست فرا برسد از راه رسید.
اما من تمام این لحظات فراموش‌نشدنی را تا ابد با خودم به یادگار نگه می‌دارم، از نقطه شروع تا همین پایان تلخ؛ از لذت تماشای هنرنمایی‌ات در مستطیل سبز گرفته تا تک‌تک دست‌های بازی تروکو و جرعه‌جرعه ماته‌هایی که در تمام اردوها کنار هم نوشیدیم. این ۹ سال عمرم به شنیدن صحبت‌هایت، تحسین کردنت و یاد گرفتن در کنارت گذشت.
میراث تو تا ابد جاودانه خواهد ماند. ممنون که این‌همه درس زندگی و فوتبال به ما آموختی و هم در زمین و هم بیرون از آن، راهنمای ما در این مسیر بودی. هر واژه‌ای در برابر تمام شادی‌هایی که به هواداران آرژانتینی بخشیدی ناچیز و ناتوان است. ما واقعاً انسان‌های خوش‌اقبال و نظرکرده‌ای بودیم که توانستیم این‌همه لحظه ناب را در کنارت شریک شویم؛ در کنار بهترین بازیکن تمام ادوار.
هزاران بار ممنون برای همه چیز کاپیتان، ما با تمام وجود دوستت داریم.»
جلد روزنامه مارکای اسپانیا که یک روزنامه رئالی است با عکس بزرگ مسی بسته شد:
رسانه نامدار اسپانیایی با تیتر «مسی جای خالی غیرقابل پر شدنی بر جا می‌گذارد» به استقبال این اتفاق بزرگ رفت و تصویری تلخ و ماندگار از فوق‌ستاره آرژانتینی در فینال باخته جام جهانی ۲۰۲۶ را ضمیمه آن کرد.
ادای احترام استودیانتس در بازی با نیوولز
تیم فوتبال استودیانتس د لا پلاتا پیش از آغاز نبرد با نیوولز اولد بویز، در عکس تیمی خود بنری اختصاصی را به نمایش گذاشت تا به لیونل مسی که از بازی‌های ملی خداحافظی کرده است ادای احترام کند: تا ابد متشکریم مسی
پیام یک جوان آرژانتینی به مسی، والنتینو بارکو:
«از همان روزهایی که پسربچه‌ای بیش نبودم در رویاهایم تصور می‌کردم که روزی در کنارت بازی کنم؛ تو بت و اسطوره ابدی من هستی. اینکه امروز می‌توانم بگویم با تو در تیم ملی و در یک جام جهانی هم‌بازی بودم، تعبیر ناب‌ترین رویای زندگی من است. تو انسانی فوق‌العاده و باورنکردنی هستی؛ خیلی ممنون برای رفتاری که از همان لحظه اول با من داشتی و هزاران بار ممنون برای تمام شادی‌هایی که به قلب تک‌تک مردم آرژانتین هدیه دادی. تا ابد بهترین‌ها را برایت آرزو می‌کنم، کاپیتان.»
پیام کوتی رومرو برای مسی:
«چه باورنکردنی و تلخ است که بالاخره این روز از راه رسید، لئوی عزیز من.
از همان دوران کودکی در رویای این بودم که روزی از نزدیک ببینمت، اما هرگز در مخیله‌ام نمی‌گنجید که روزگار چنین هدیه نابی به من ببخشد؛ اینکه در کنارت باشم و بزرگترین و طلایی‌ترین دوران تاریخ تیم ملی‌مان را شانه به شانه تو زندگی کنم.
واژه تشکر در برابر کار تو بسیار ناچیز است. ممنون برای میراث پاک‌نشدنی و ابدی که به جا گذاشتی، برای اینکه به ما یاد دادی هرگز نباید تسلیم شد، برای تک‌تک کلمات، تمام گفتگوها و لحظه‌لحظه‌هایی که مسیر را به ما نشان دادی. ممنون برای رهبری تیم از زیباترین جایگاه ممکن؛ بدون اینکه هرگز خودت را بالاتر از دیگران بدانی، همیشه با همان تواضع ناب و با آن شیوه خاص خودت در حمل کردن نشان و پیراهن‌مان و دفاع از آن با تمام تار و پود قلبت.
خاطرات این سالها را برای همیشه در جانم حفظ می‌کنم، اما بالاتر از همه، انسانیت تو، فروتنی‌ات و سادگی بی‌پایانت را با خود به همراه خواهم داشت. و بیش از هر چیز، همان انسانی را در قلبم نگه می‌دارم که همیشه در برابرم بودی و هستی.
در لحظه‌لحظه اردوها و روزمرگی‌های تیم ملی جای خالی‌ات را با تمام وجود و به شدت حس خواهیم کرد، اما مهم‌ترین نکته این است که تو را سلامت، شاد و در آغوش خانواده و عزیزانت ببینیم، چرا که این ارزشمندترین دارایی دنیاست.
ممنون برای همه‌چیز؛ بزرگترین بازیکن تمام ادوار.»
پیام نیکلاس اوتامندی برای اسطوره:
«دوستت دارم کوتوله دوست‌داشتنی من. امروز پیدا کردن واژه‌ها برای خداحافظی با دوستی که سالهای سال، در دل نبردهای بی‌شمار و با رویاهای مشترک کنارش زندگی کردم، برایم سخت‌ترین کار دنیاست.
چرا که آدم عادت می‌کند همیشه تو را همان‌جا ببیند؛ با پیراهن شماره ده، در حال قدم گذاشتن روی چمن و با این باور قلبی که دوباره که هر ناممکنی ممکن است. اما حالا وقت پذیرفتن واقعیتی است که بارها و بارها خواستیم جلویش را بگیریم و متوقفش کنیم، ولی در نهایت از راه رسید.
تصویر در آغوش کشیدنت بعد از پایان هر نبرد تن‌به‌تن، خنده‌ها، اشک‌ها، گپ‌وگفت‌های شبانه و تک‌تک خاطراتی که فوتبال به ما هدیه داد تا ابد در قلب من حک خواهد شد. بیش از هر چیز، با این غرور زندگی خواهم کرد که روزگاری با تو هم‌رختکن بودم و این بخت بلند را داشتم که در کنار تو پا به توپ شوم.
ممنون لئو. ممنون که به ما یاد دادی ایمان داشته باشیم، حتی در تاریک‌ترین لحظاتی که همه چیز ناممکن به نظر می‌رسید. ممنون که پیراهن مقدس‌مان را به بلندترین قله‌های افتخار رساندی و کاری کردی که میلیون‌ها آرژانتینی با تمام وجود حس کنند رویاهایشان می‌تواند رنگ حقیقت بگیرد.
ندیدنت با این پیراهن آبی آسمانی و سفید، عجیب و باورنکردنی خواهد بود. این جای خالی درد خواهد داشت، دردی عمیق و تمام‌نشدنی.
اما هر بار که دلتنگت شویم، به روزهای گذشته نگاه خواهیم کرد و تمام افتخارات و لحظاتی را که به ما بخشیدی به یاد می‌آوریم.
دوستت دارم رفیق. گام برداشتن در کنارت برای من یک افتخار ابدی بود. حتی اگر روزی دیگر در یک مستطیل سبز کنار هم نباشیم، تمام عمرم شکرگزار این خواهم بود که تکه‌ای از سرنوشت و تاریخ تو را در کنارت زیستم.
تیم ملی همیشه آبی و سفید باقی خواهد ماند، اما تکه‌ای از آن، برای همیشه و تا ابد متعلق به تو خواهد بود.»
