هفت محبوب استقلال، ماندگار تا ابد و یک روز!

به گزارش"ورزش سه"، برگردیم به گذشته، به روزهایی که آبی‌ها در ترکیب خود از خارجی‌هایی استفاده می‌کردند که کیفیت آنها در ذهن هواداران استقلال باقی مانده است؛ شاید مهمترین نام‌هایی که هنوز در یاد و ذهن استقلالی‌ها باقی مانده است و در بعضی از مواقع، بخشی از کری‌ها و خاطره بازی‌های آنها می‌باشند، چند نفری بیشتر نباشند؛ فابیو جانواریو، جی‌لوید ساموئل فقید، مامه بابا تیام، سرور جپاروف، شیخ دیاباته و کوین یامگا، از مهمترین بازیکنانی هستند که در سالهای حضور خود در ایران بخشی از تاریخ استقلال بودند و هواداران از آنها راضی هستند.

در این بین یک نفر دیگر با سرعت سرسام آور در حال جا گذاشتن همه 66 بازیکن خارجی تاریخ باشگاه استقلال است؛ بازیکنی که در زمین بازی کیفیت فوتبالش در حد لیگ‌های معتبر اروپایی است.

بازیکنی را توصیف می‌کنیم که در سمت راست زمین استقلال و با تکیه برپای چپ سحرآمیزش، بدون توجه به حاشیه‌های بی‌پایان درباره قراردادش، کیفیت بالایی از تکنیک، بازیخوانی، گلزنی و از همه مهمتر تعصب به پیراهن باشگاه را تعریف کرده است. یاسر آسانی این روزها با آن اندام ترکه‌ای اما تاثیرگذار، تبدیل به نقطه امن در ذهن هوادارنی شده است که با او، به چیزی جز برد در برابر هیچ تیمی فکر نمی کنند.

گلهای او به سپاهان، تراکتور، السد و شب گذشته به الغرافه، و آن فرصت مناسب در برابر تراکتور که در کسری از ثانیه از دست رفت و می‌توانست تبدیل به گل شود، مهمترین بازی‌های استقلال در فصل جاری بوده‌اند.

او شب گذشته بازی را از روی نیمکت شروع کرد. همه بعد از درز اخباری مبنی بر پایان مصدومیت یاسر آسانی، منتظر حضور او در زمین بودند تا چشمه جدیدی از این فوتبالیست باکیفیت را از گیرنده تلویزیون ببینند.

گرچه اوقات هواداران بعد از مصدومیت رزاقی‌نیا تلخ شد، اما یاسر آسانی چند دقیقه بعد از حضورش و آن حرکت در عرض و ضربه مواج محکم به سه کنج دروازه، دوباره انتظارات را برآورده کرد؛ انتطاراتی که به نظر به پایان نمی‌رسد و هر روز بیشتر از گذشته می‌شود.

ماندن کنار هواداران و در این روزهای سخت در کنار باشگاه و اقدامات خیرخواهانه او در قبال ارکان باشگاه، ادبیات حرفه‌ای در زمان مصاحبه‌های متعدد صورت گرفته و از همه مهمتر کیفیت کم‌نظیر در زمین فوتبا، یاسر آسانی را تبدیل به بازیکنی کرده است که شاید تا سال‌ها در ذهن نه تنها هواداران استقلال، بلکه جامعه فوتبال ایران باقی بماند.

محمدرضا تقی‌خانی