
به گزارش "ورزش سه"، امباپه فاصله چندانی با توپ طلا نداشت. او بهترین نتیجه دوران حرفهای فوتبالش را به دست آورد و دوم شد اما این جایگاه برای بازیکنی که در همین دوره برای نخستین بار از زمان تبدیل شدن به یکی از مدعیان، اعتراف کرد شایسته کسب این جایزه بوده است، چندان تسلیبخش نیست، به خصوص که او پیش از این ۱۰ بار در جمع ۱۰ نفر برتر قرار گرفته بود.
به هر حال، کیلیان هیچوقت موفق نشد روی صحنه برود و توپ طلا را دریافت کند. نه زمانی که با جامهای قهرمانی، از جمله جام جهانی ۲۰۱۸، وارد رقابت شد یا در سال ۲۰۲۲ به فینال جام جهانی رسید، نه زمانی که در پاریسنژرمن و رئال مادرید آمارهایی فراتر از انتظار ثبت کرد اما به ویژه در دو فصل اخیر با پیراهن سفیدها، از کسب جامهای بزرگ محروم ماند و نه در فصلهایی با شرایط متفاوت، از دورههایی کمفروغتر تا فصلهایی جاهطلبانهتر، مانند فصل گذشته.
امباپه در حالی وارد این رقابت شد که برنده جایزه پیچیچی، بهترین گلزن لیگ قهرمانان اروپا و آقای گل جام جهانی بود. این کارنامه درخشان، به شکلی طعنهآمیز، بهترین رتبه او را برایش به ارمغان آورد، دستاوردی که سه برنده اخیر توپ طلا، به ویژه رودری و عثمان دمبله، به آن نرسیده بودند. با این حال، وجه اشتراک این سه برنده روشن است: همه آنها با تیمهایشان جام کسب کردند و به رویکرد تیم محور شهرت دارند.

هری کین نیز در همین دسته قرار میگیرد، مهاجمی که فراتر از گلهایش، با وجود کسب کفش طلا و به ثمر رساندن ۷۴ گل در رده باشگاهی و ملی، برای تأثیرگذاری در جریان بازی نیز به مشارکت نیاز دارد. با این حال، همین آمار هم برای امباپه کافی نبود تا در سال ۲۰۲۵ توپ طلا را به دست آورد. علاوه بر این، این مهاجم فرانسوی سال گذشته با وجود کسب کفش طلا، در رتبه هفتم قرار گرفت. دو بازیکن پاریسنژرمن، ویتینیا و اشرف حکیمی، دو بازیکن بارسلونا، لامین یامال و رافینیا و محمد صلاح از لیورپول بالاتر از او قرار گرفتند. تمام این تیمها در رقابتهای مختلف جامی کسب کردند و در طول فصل عملکرد بهتری از رئال مادرید داشتند.
توپ طلا با وجود این که جایزهای انفرادی است، بیش از پیش روحیه جمعی فوتبال را منعکس میکند. اگر کمی بیشتر به گذشته برگردیم و کریستیانو رونالدو و به ویژه لیونل مسی را کنار بگذاریم، در دورههایی که رقابت برای کسب این جایزه بازتر بوده، توپ طلا به دو بازیکن دیگر نیز رسیده است که هواداران را با توانایی بالایشان در هماهنگی و ادغام با تیم مجذوب کردند: لوکا مودریچ و کریم بنزما.
یکی از پرتکرارترین جملاتی که بازیکنان هنگام رفتن روی صحنه برای دریافت جایزه بهترین بازیکن جهان میگویند، این است: «میخواهم از همتیمیهایم تشکر کنم چون بدون آنها این اتفاق ممکن نبود.» وقتی کیلیان با رئال مادرید قرارداد امضا کرد، رؤیای دوران کودکیاش را محقق کرد. او احساس میکرد دوران حضورش در پاریسنژرمن به پایان رسیده است و رئال مادرید میتواند سرانجام او را به اوج فوتبال برساند؛ با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا به عنوان یک تیم و کسب توپ طلا به عنوان یک بازیکن. از نظر او، این جایزه جای هیچ تفسیری ندارد: او همواره معتقد بوده که بهترین بازیکن باید آن را ببرد و امسال واقعاً باور داشت که این بازیکن خودش است. شاید حق با او بوده باشد اما روشن است که در بیشتر مواقع، بهترین بازیکن جهان بدون بهترین تیم، یا دستکم یکی از بهترین تیمهای این قاره، نمیتواند بهترین باشد.

دومین حضور روی سکوی توپ طلا در ۱۰ سال
امباپه از زمانی که در فهرست ۳۰ نامزد نهایی قرار گرفت، همواره در جمع ۱۰ نفر برتر بوده و دو بار نیز روی سکو رفته است، از جمله کسب رتبه سوم در سال ۲۰۲۳. او در نهایت توپ طلا را به مسی واگذار کرد که در فینال جام جهانی قطر نیز او را شکست داده بود. ارلینگ هالند در رتبه دوم قرار گرفت. واقعیت این است که اگر توپ طلا یک ماراتن بود، مهاجم رئال مادرید تا امروز باید این جایزه را به دست آورده بود.
کیلیان پس از درخشش در جام جهانی ۲۰۱۸ و بالای سر بردن جام قهرمانی، امید زیادی به کسب توپ طلا داشت اما در نهایت پایینتر از مودریچ، کریستیانو رونالدو و آنتوان گریزمان، در رتبه چهارم قرار گرفت. او در سال ۲۰۲۰ نیز عملکرد درخشانی داشت و به جز قهرمانی در فینال لیگ قهرمانان اروپا که آن را به بایرن مونیخ واگذار کرد، به تمام افتخارات ممکن رسید. آمار چشمگیر او که با روحیه یک بازیکن تیمی به دست آمد، شامل ۳۰ گل و ۱۸ پاس گل برای پاریسنژرمن بود، اما به دلیل همهگیری کرونا هیچ جایزهای به او اهدا نشد.
امباپه هنگام ترک لندن ناامیدیاش را پنهان نکرد اما قرار نیست تسلیم شود. کسب توپ طلا یکی از اهداف او است و هنوز در رئال مادرید فرصت دارد تا به پاداش تلاشهایش برسد. او در ورزشگاه نیوکمپ امتیازهای زیادی به دست آورده اما این رقابت یک ماراتن است، نه دوی سرعت. او خودش این موضوع را به خوبی میداند.