کسی در انزلی حیا کن رها کن نمی‌گوید:
ملوان و مازیار: بدشانسی، فرصت‌سوزی و وفاداری!
به گزارش ورزش سه، فصل برای ملوان آن‌طور که هوادارانش تصور می‌کردند پیش نرفته است. اگر خوشبینانه نگاه کنیم، باید از بدشانسی حرف بزنیم و اگر پای منطق را وسط بکشیم، باید از فرصت‌سوزی مهاجمان و کم‌دقتی مدافعان در دقایق حساس و لحظات سرنوشت‌ساز بگوییم. واقعیت این است که اوضاع این روزها به هیچ وجه باب میل ملوان و مازیار نیست.
ملوان بعد از برد هفته ششم مقابل مس شهربابک، وارد مقطعی شد که می‌توانست ورق فصلش را برگرداند اما در سه بازی متوالی مقابل فولاد، پیکان و چادرملو ۸ امتیاز حساس را از دست داد، به این ناکامی باید اتفاقات عجیب و جنجالی دیدار با تراکتور را هم اضافه کرد تا تصویر روزهای سخت انزلی‌چی‌ها کامل شود.
نکته عجیب برای ملوانی‌ها اینجاست که این امتیازها به شکلی باورنکردنی از دست رفت، آنها مقابل فولاد و ادرملو تا دقیقه ۸۸ بازی سه امتیاز را داشتند و برد را با باخت عوض کردند. مقابل پیکان هم نتیجه برای آنها نبود اما ملوان حدود ۷۰ دقیقه با یک بازیکن بیشتر بازی کرد اما نتوانست از برتری عددی استفاده کند و تک امتیاز مسابقه را به دست آورد.
اگر آن ۸ امتیاز از دست رفته به حساب ملوان واریز می‌شد، حالا با احتساب تک امتیازی که با رای کمیته انضباطی از بازی تراکتور برای این تیم باقی ماند، ملوان می‌توانست خودش را تا رتبه ششم جدول بالا بکشد و به‌جای جنگ برای بقا و تجربه این روزهای عجیب به نیمه بالای جدول می‌رسید. همین اما و اگرها است که استعفای مازیار زارع را به شکلی درآورده که نه کسی حیا کن رها کن می‌گوید و نه قاطعانه از تداوم حضور او صحبت می‌کنند!
زارع بعد از شکست مقابل چادرملو از سمتش کناره‌گیری کرد آن هم در روزی که واکنش هواداران ملوان همه را غافلگیر کرد. در مسابقه‌ای که به دلیل رای کمیته انضباطی فقط هواداران خانم اجازه حضور در ورزشگاه را داشتند، سکوها پر شده بود و حمایت یکپارچه‌ای از سرمربی تیم دیده می‌شد. در صفحات اینستاگرامی هواداری ملوان هم همین جو حاکم بود، پستی که از نشست خبری زارع منتشر شد، در میان صدها نظر، به‌سختی می‌شد یک کامنت منفی پیدا کرد.
این حمایت بی‌دلیل نیست. ملوان در این فصل شرایط عجیبی را تجربه کرد. تیم در دیرترین حالت ممکن و بعد از جدایی هشت بازیکن بسته شد و تمرینات پیش‌فصل هم با تاخیر زیادی شروع شد. در چنین وضعیتی، خیلی از مربیان قید همکاری را می‌زدند اما مازیار ماند. همین که او در بدترین شرایط مالی و مدیریتی تیم را رها نکرد و پای تیمش ایستاد، به چشم هواداران آمده و آنها این وفاداری را فراموش نکرده‌اند.
اما در این مدت ملوان در حضور زارع چه نتایجی کسب کرده است؟ در لیگ بیست‌وچهارم او ملوان را هفتم کرد و به فینال جام حذفی رساند؛ آن هم با تیمی پرستاره که نورافکن، عمری، غندی‌پور و فرعباسی را در اختیار داشت، البته تعدادی از این بازیکنان به اندازه حال حاضر مطرح و شاخص نبودند. در لیگ بیست‌وپنجم تیمش به دلیل اتمام تعداد زیادی از بازیکنان از ستاره خالی شد، خود او هم ابتدا با شمس‌آذر به توافق رسید اما دوباره به انزلی بازگشت و فصل را با تیم محبوبش شروع کرد که البته این فصل به دلیل شروع جنگ تحمیلی نیمه کاره تمام شد. امسال هم در هفته یازدهم و در رتبه دوازدهم استعفا داد، در فصلی که ملوان همراه با استقلال خوزستان دیرترین تیمی بود که بسته شد و شاکله اصلی‌اش را بازیکنان جوان تشکیل می‌دهند.
مجموع کار او در این سه مقطع، ۲۰ برد، ۲۰ مساوی و ۲۱ باخت بوده است؛ آماری که برای یک تیم میان‌جدولی با بودجه محدود و چالش‌های همیشگی ملوان، آماری نرمال و حتی قابل دفاع محسوب می‌شود به‌خصوص وقتی فینال حذفی را هم به آن اضافه کنیم. حالا ملوان بدون مازیار باید تصمیم بگیرد؛ یا به مربی جدید دل ببندد یا سرمربی‌اش را راضی به بازگشت کند و با حمایت هواداران و تمرکز بیشتر روزهای متفاوتی را در ادامه فصل تجربه کنند!
