کد خبر : 1805131 | 28 دی 1400 ساعت 10:43 | 1,271 بازدید | 0 دیدگاه

نه بومی بودم، نه پولدار، اما خیلی جنگیدم

دختر اسکی باز و رویاهای بزرگ المپیکی

تنها دختر اسکی باز المپیکی ایران می گوید برخلاف دوره های قبلی هدفش صرفا حضور در المپیک نیست.  

به گزارش "ورزش سه"، به فاصله حدود دو هفته مانده تا شروع المپیک زمستانی، ایران فقط سه سهمیه برای حضور در این رقابت ها کسب کرده که یکی از این سهمیه به بخش زنان اختصاص دارد. دختر 21 ساله ای که چند سالی است در داخل کشور خودنمایی کرده و می تواند لقب پدیده اسکی ایران را به خود اختصاص دهد، خودش را برای تاریخ سازی در پکن آماده می کند. عاطفه احمدی که معتقد است 4 سال قبل هم می توانست در المپیک زمستانی حضور داشته باشد، از سقف بلند رویاهای خود می گوید؛ رویاهایی که از نظر او با نگاه ویژه مسئولان و در اختیار دادن امکانات بیشتر به واقعیت تبدیل خواهد شد. 


قبل از رسیدن به سن قانونی نفر اول ایران شدم
من از سه سالگی اسکی را شروع کردم و مربی اصلی‌ام پدرم بوده و هست. پدرم همیشه کنار من بوده و خودش هم قهرمان اسکی بوده و مربیگری تیم ملی را هم در کارنامه دارد. البته خواهر بزرگ‌ترم، حدیث احمدی هم قهرمان اسکی است و همین باعث شد تا از کودکی اسکی را شروع کنم. من حتی وقتی 15 سالم بود و به سن قانونی نرسیده بودم، قهرمان ایران شدم. از 16 سالگی هم که از نظر فدراسیون جهانی به سن قانونی رسیدم، عضو تیم ملی شدم و در 6 سال اخیر دائما نفر اول اسکی آلپاین ایران بودم. من متولد سال 79 هستم، اما چون خیلی زود شروع کردم، رسیدن به المپیک در 17 سالگی هم برایم عجیب نبود. امیدوارم در این دوره بتوانم تجربه‌های خوبی کسب کنم.


در دوره قبلی هم حقم ضایع شد
در المپیک قبلی هم من باید انتخاب می‌شدم، اما متاسفانه حقم ضایع شد. 11 مسابقه داخلی داشتیم که من 9 مسابقه را اول شدم و یکی را دوم و یکی را هم اوت کردم. در مجموع اول شدم، اما با تصمیم غیرفنی، یک نفر دیگر انتخاب شد. در این دوره هم تا قبل از مسابقات ترکیه 95 درصد راه را رفته بودم و در داخل کشور هم در تمامی مسابقات شرکت کردم تا بدون حرف و حدیث المپیکی شوم. گذشته‌ها گذشته، اما واقعا تصمیم عادلانه‌ای در دوره قبل هم گرفته نشد، چون به یک‌باره انتخابی را به یک روز معطوف کردند.


سقف رویاهای من بلند است
من در مسابقات بین‌المللی زیادی در سال‌های اخیر شرکت کردم و در تورهای جهانی هم حاضر بودم. خیلی از مواقع با نتایجی که گرفتم، تاریخ‌ساز شدم و در دو دوره نتایجی کسب کردم که تا به حال توسط هیچ اسکی‌باز ایرانی ثبت نشده بود. سقف رویاهای من بلند است، اما امیدوارم بتوانم بهترین رتبه‌ای را که تاکنون کسب شده برای ایران رقم بزنم.

 


ایرانی ها فقط هدفشان حضور در المپیک بوده
معمولا اسکی‌بازان ایرانی صرفا هدف‌شان کسب سهمیه المپیک زمستانی بوده و در این رویداد جزو نفرات آخر بوده‌اند. اما من رویاهای بزرگی در سر دارم که برای رسیدن به آنها بیشتر تلاش می‌کنم تا بخواهم حرف بزنم.


بومی نبودم و برای پیشرفت در اسکی خیلی جنگیدم
من اهل منطقه آبعلی هستم، اما اکثر اسکی‌بازان اهل دیزین و شمشک هستند. اگر بخواهی جایگاهی را به دست بیاوری، به آن می‌رسی. من هم چون بومی آن مناطق نبودم، خیلی جنگیدم، اما به نظرم هر ورزشکاری بیشتر باید به هدفش فکر کند، نه این مسائل حاشیه‌ای. البته هنوز هم مقاومت‌هایی در این خصوص وجود دارد، چون من هم ارتباطی با افراد بومی ندارم و با این مسائل کاملا مخالفم.


ما از قشر متوسط هستیم، اما اسکی گران است
ما قرار است 10 بهمن اعزام شویم. شاید همه فکر می‌کنند با رسیدن به المپیک همه چیز تمام می‌شود، اما این تازه اول راه است. ما همه جوره نیاز به حمایت داریم. اسکی یک ورزش گران و وابسته به دلار و یورو است. هر ورزشکاری در ایران از بومی یا غیربومی از قشر متوسط جامعه است و در این ورزش پرخرج واقعا به مشکل برمی‌خوریم. تک تک اسکی‌هایی که ما داریم، 1100 یورو قیمت است یا وسایل جانبی دیگر هر کدام حداقل 500 یورو هزینه دارد. در ضمن با توجه به تحریم‌ها برای خرید لوازم اسکی مشکل داریم. از سوی دیگر، برف خوبی در کشورمان نداریم و تجهیزات مناسبی هم در پیست‌ها نیست. در حالی که در اروپا 6 ماه برف دارند و تجهیزات برف‌سازشان نیز خیلی پیشرفته است.

 


مثل کشتی نیستیم که فقط یک دوبنده بخواهیم
اردوی خارجی نداریم و من فقط با هزینه کمیته بین‌المللی المپیک 20 روز در سوییس تمرین کردم. متاسفانه در بحث هزینه‌ها خیلی مشکل داریم و اسپانسری هم نیست که از ما حمایت کند. داشتن یک مربی بدنساز خوب و مربی کوچینگ برف تخصصی از نیازهای ماست. همه تیم‌ها و ورزشکاران پیشرفته در دنیا دکتر تغذیه و ماساژور هم دارند. مثل کشتی نیستیم که با یک دوبنده بتوانیم روی تشک برویم و ورزش کنیم. موفقیت یک اسکی‌باز بستگی به هزار مورد دارد.


فکر می کنند اسکی فقط سُر خوردن است!

برخی که خیلی تخصصی اسکی را دنبال نمی‌کنند، فکر می‌کنند اسکی فقط سُر خوردن است. برای ورزش در ارتفاع اول از همه شما باید چابکی لازم را از نظر بدنی داشته باشید؛ به ویژه در رشته آلپاین که ترکیبی از حرکات بدن را نیاز دارد. اسکی به صورت تخصصی بسیار ورزش سخت و طاقت‌فرسایی است که باید زندگی‌ات را برای آن بگذاری. 


بارها باید زمین بخوری تا حرفه ای شوی
من روزی 4 ساعت در دو وعده تمرین بدنسازی می‌کنم. برای تمرین اسکی هم که مثل همه بچه‌های اسکی‌باز باید از ساعت 5، 6 صبح بیدار شوم چون همیشه مسابقات بین‌المللی هم در ساعات اولیه صبح برگزار می‌شود و بدن‌مان باید به آن شرایط عادت کند. بعد که برمی‌گردم باید ریکاوری کنم و دو جلسه تمرین بدنسازی را انجام دهم. شرایط تغذیه هم که باید همیشه کنترل شده و روی برنامه باشد. در واقع زندگی اسکی‌بازها کاملا متفاوت با یک فرد عادی است. همه اسکی‌بازها آسیب‌دیده هستند. پاها و کتف بسیار در معرض خطر است. من هم بارها زمین خوردم تا به این مرحله رسیدم و آسیب‌دیدگی‌های زیادی هم داشتم.

دیدگاهها