کد خبر : 1831439 | 09 تیر 1401 ساعت 18:04 | 74.9K بازدید | 37 دیدگاه

این استادیوم قیمت ندارد اما ...

ورزشگاه آزادی هزار میلیارد تومان می‌خواهد

ورزشگاه صدهزارنفری نیاز به نوسازی و زیبایی و روغنکاری و زدودن گرد و غبار پیری دارد.

به گزارش ورزش سه، استادیوم آزادی برای هواداران فوتبال، معبد خاطرات است. ورزشگاهی که مثل هر بنای دیگری، پس از سال‌ها که از ساخت آن می‌گذرد نیاز به تعمیر و نگهداری دارد. سوال اینجاست که وقتی ما مشغول شادی و پا کوبیدن روی سکوهای آن هستیم  آیا این احتمال وجود دارد که اتفاق بدی برای طرفداران فوتبال بیفتد؟
برای دانستن این مطلب این مساله را بررسی می‌کنیم.

یک‌هزار میلیارد برای بازسازی آزادی 
بر کسی پوشیده نیست که نزدیک به نیم قرن از ساخت استادیوم آزادی گذشته است. پس از قهرمانی استقلال در لیگ ۲۱ فیلم‌های زیادی از خرابی سکوهای آزادی و پس از آن از قسمت‌های پایین استادیوم دست به دست شد تا هوادارن فوتبال دچار تشویش ذهنی شوند که شاید برای فصل آینده استفاده‌ از استادیوم آزادی، خطرناک باشد و اگر پاسخ مثبت است آیا ما جایگزین مناسبی برای آن داریم تا بازی‌های سرخابی و تیم ملی را در آن برگزار کنیم؟
برای پاسخ ابتدا با مسئولین آزادی تماس گرفتیم آنها البته گلایه‌هایی داشتند و عنوان کردند ماه‌هاست برای ترمیم و بازسازی بخش‌های از استادیوم اعم از سکوها، تاسیسات و غیره از وزارت ورزش درخواست کمک کردند، اما مبلغ بالای برآورد بازسازی استادیوم در شرایط فعلی اقتصاد ایران باعث شده تا این کار به تعویق بیفتد. این مبلغی حدود هزار میلیارد تومان است.‌ شاید در نگاه اول این مبلغ عجیب و دور از ذهن باشد، ولی زمانی ارزش واقعی و صرفه اقتصادی چنین هزینه‌ای مشخص می‌شود که شاپور طاحونی، پژوهشگر ایرانی و استادیار دانشگاه امیرکبیر که اتفاقا مهندس ناظر استادیوم آزادی هم هست، در مورد این بنا می‌گوید: روی استادیوم آزادی نمی‌توان قیمت گذاشت چون در حال حاضر ساخت استادیوم در شهر تهران، غیر ممکن است .
طاحونی که‌ در سال ۹۵  ساخت ورزشگاه فولاد آرنای اهواز را با گنجایش ۲۶ هزار هوادار آغاز کرد؛ در این مورد گفت: در سال ۹۵ ما ورزشگاه فولاد را با ۲۰۰ میلیارد تومان در طی ۵ سال ساختیم، ولی اگر بخواهیم همین ورزشگاه را با تورم امروز بسازیم باید بیشتر از هزار میلیارد تومان در آن هزینه کنیم.

آزادی فامیل دور ویمبلی
شاید بتوان استادیوم آزادی را با استادیوم ویمبلی لندن مقایسه کرد جایی که نیم قرن از تاسیس آن می‌گذرد.  این ورزشگاه بارها بازسازی شده و در آخرین بازسازی صورت گرفته طاق جدیدی به آن اضافه شده که جزو چشم اندازهای شهر لندن محسوب می‌شود. ‌ضمن اینکه در ورزشگاه جدید همه صندلی‌ها به گونه‌ای در کنار هم قرار گرفتند که فضای کافی برای پاهای تماشاگران داشته باشد. در این طراحی جدید  تک‌تک جایگاه‌ها مانند جایگاه اختصاصی است. در ورزشگاه خاص لندن، آمار برخی از امکانات رفاهی عجیب است.
در این ورزشگاه ۲۶۱۸ سرویس بهداشتی، ۴۷ فروشگاه،‌ ۲۶ هزار و ۱۶۴ آسانسور، ۳۰ پله برقی، هشت رستوران، ۶۸۸ جایگاه برای سرو نوشیدنی و غذا و ۹۸ آشپزخانه وجود دارد. شاید در ذهنتان این سوال به‌وجود بیاید که با صرف چه هزینه‌ای یک ورزشگاه قدیمی به روز و قابل استفاده شده است، ۷۰۰ میلیون پوند، برابر با ۲۶ هزار میلیون تومان.
شاید در ذهنتان این سوال پیش بیاید که اصلا چرا باید یک چنین مبالغی هزینه شود و شاید بهتر باشد تا در استادیوم آزادی را ببندیم. طاحونی در این مورد می‌گوید: هزینه‌ای که صرف تخریب یک چنین بنایی می‌شود به مراتب بیشتر از بازسازی آن هست ضمن اینکه بعد از ساخت هر پروژه عمرانی با اهمیت مثل مجتمع‌های ورزشی، تجاری و بیمارستانی بحث بازدید دوره‌ای و تامین و نگهداری برای کیفیت رسانی الزامی است.
علاوه‌بر آن تمام پروژه‌های در این ابعاد با توجه به طول عمر و تغییر برخی نیازها و کاربری‌ها و هماهنگ سازی با استاندارهای روز دنیا در بازه زمانی بلند مدت نیاز به تعمیرات اساسی دارند.
بدیهی هست که اگر تامین و نگهداری در زمان خودش صورت نگیرد، این بازه‌های زمانی کوتاه‌تر می‌شود.

نیاز به بازسازی
آخرین بازسازی ورزشگاه آزادی به فینال لیگ قهرمانان آسیا باز می‌گردد که ۳ سگمنت یا سکو و بخشی از سرویس‌های بهداشتی مورد بررسی قرار گرفت. اتاق‌های رختکن و میکسدزون و اتاق کنفرانس‌ها هم دستی به سر آن کشیده شد، ولی ورزشگاه آزادی تا پیش از این مسابقه، سال‌های زیادی نیازمند نوسازی بوده‌است و بخش‌هایی از این ورزشگاه برای سال‌ها هیچ عملیاتی را به خود ندیده بودند.
الزامات کنفدراسیون فوتبال آسیا برای برگزاری فینال لیگ قهرمانان باعث شد که عملیات نوسازی ورزشگاه در زمان تعیین شده از سوی این سازمان، انجام شود. اما یادمان نرود پس از جام جهانی ژاپن و حالا قطر که میزبانی آن به کشورهای آسیایی داده شده است سطح توقعات فیفا وafc متفاوت شده و استاندارد هم نسبت به سال ۱۹۷۴ که ورزشگاه آزادی ساخته شده متفاوت شده است. باید نورافکن‌های قدیمی و تاوری تغییر کند، موتورخانه‌ها بررسی شود، هر ۳۶ سکو بازسازی و مقاوم سازی شود، بخشی از صندلی‌های ورزشگاه نصب مجدد شود. سرویس‌های بهداشتی مورد بررسی قرا بگیرد و کف سازی انجام شود.
طاحونی در  این مورد گفت: پیش از این ما موفق شدیم سه سگمنت و بازسازی کنیم ولی هر ۳۶ سکو نیاز به بازسازی دارند، ما گفتیم هزار میلیارد ولی با ۶۰۰ میلیون هم می‌توان اینکار را انجام داد و این بازسازی شامل کلی بخش‌های استادیوم می‌شود.‌ یعنی حتی در آن مسقف شدن و به‌روز شدن بخش‌های معماری‌ را هم دیده‌ایم. طبق تجربه‌ای که داشتیم برای این کار نیازی به تعطیلی آزادی نیست و ما می‌توانیم در طول فصل هم اینکار را انجام دهیم‌.
این شبیه به همان چیزی است که در برنابئو هم انجام شد و با پوشاندن بخش‌های مربوط به عملیات ساختمانی کارگران و مهندسین به استراحت می‌رفتند و در روزهای غیر از بازی کارگاه برقرار بود.

تشویق ایرلندی این مخرب جذاب
پیش از این در تحقیقی که در بارسلونای اسپانیا صورت گرفته بود گفته شده بود که طبق قانون ژئوفیزیک، زمانی هواداران فوتبال مشغول بالا و پایین پریدن و تشویق ایرلندی هستند در حقیقت بین ۲/۵ تا ۲/۸ ریشتر زمین لرزه به‌وجود می‌آید. حالا سوال ما اینجاست که شادی ۱۰۰ هزار نفره ما در آزادی، خطری برای سازه دارد؟ ناظر استادیوم آزادی معتقد است اتفاقی نمی‌افتد او می‌گوید: در دهه 50 یکبار مهندسین فرانسوی به ایران آمدند و تیرهای فوقانی آن را تقویت کردند.
او ادامه می‌دهد: حتی ترک‌هایی هم که وجود دارد فاجعه آمیز نیست چون سازه اصلی استادیوم آزادی بتنی و ضد زلزله است و تمام این موارد قابل بازسازی است.
به گفته وی نباید فراموش کرد که بازسازی‌های عمرانی باید در زمان خودش انجام شود تا خطرهای کوچک آبستن اتفاقات فاجعه بار در آینده نشود و خطرهای بالقوه امروز به فاجعه‌های بالفعل تبدیل نشوند.

شقایق آسیایی

دیدگاهها