
به گزارش "ورزش سه"، قربانی این نقشه، آندرس لیمپار، ستاره سابق تیم ملی سوئد و باشگاه آرسنال بود که در سال ۱۹۹۷ متقاعد شد سفری دو ساله در زمان انجام داده است.
آندرس لیمپار؛ ستارهای زودباور
لیمپار در دهه ۹۰ میلادی یکی از چهرههای شاخص فوتبال بود. او با آرسنال قهرمان انگلیس شد، با اورتون جام حذفی را فتح کرد و بیش از ۵۰ بازی ملی برای سوئد انجام داد. با این حال، شخصیت ساده و زودباور او باعث شد تا یک تیم تلویزیونی در سوئد، بودجهای هنگفت را صرف طراحی یکی از گرانترین شوخیهای تاریخ رسانه کنند.

نقشه سفر در زمان
در سال ۱۹۹۷، لیمپار به همراه دوستش دن (که با تیم تلویزیونی همدست بود) سوار بر یک هواپیمای اختصاصی از گوتنبورگ راهی استکهلم شد. در هواپیما، دو بازیگر در نقش دانشمند حضور داشتند که با لپتاپهای خود مشغول انجام محاسبات پیچیده بودند. در میانه پرواز، آنها ناگهان فریاد زدند که موفق شدهاند هواپیما را در زمان جابهجا کنند.
برای باورپذیرتر شدن ماجرا، هواپیما دچار تکانهای شدید شد و در همین حال، دو جت جنگنده نظامی در کنار هواپیمای مسافربری ظاهر شدند. خلبان در مکالمهای ساختگی با برج مراقبت فریاد میزد که آنها دو سال است ناپدید شدهاند. لیمپار که به شدت ترسیده بود، بعدها اعتراف کرد: «واقعاً باور کرده بودم که در یک ماشین زمان هستم. همه چیز آنقدر حرفهای بود که جایی برای شک نمیماند.»
بازگشت به دنیایی که تغییر کرده بود
پس از فرود در یک آشیانه نظامی، سناریو وارد فاز وحشتناکی شد. یک افسر عالیرتبه ارتش به آنها گفت که به دلیل ناپدید شدن طولانیمدت، خانوادههایشان برای آنها مراسم تدفین گرفتهاند. لیمپار میگوید: «احساس وحشتناکی بود؛ تصور اینکه همه فکر میکردند ما مردهایم.»
برای اثبات گذشت دو سال، روزنامههای جعلی با تیتر «قهرمانی نروژ در جام جهانی ۱۹۹۸» به او نشان داده شد. لیمپار با دیدن تیتر فریاد میزد: «ببین! نروژ قهرمان شده در حالی که ما نبودیم!» شوک نهایی زمانی وارد شد که همسر دن به استقبال آنها آمد. او با گریم حرفهای پیرتر شده بود و سگ کوچک آنها حالا به یک سگ غولپیکر تبدیل شده بود.

پایان کابوس و زخمی بر اعتبار
در نهایت، با معرفی «پادشاه نروژ» که در واقع مجری برنامه بود، واقعیت فاش شد. لیمپار در لحظه اول از اینکه به زمان حال بازگشته بود احساس سبکی میکرد، اما این حس دیری نپایید.
او سالها بعد فاش کرد که این شوخی ۲ روز طول کشیده و برای آن ۲۰۰ هزار پوند (در مقابل بودجه معمول ۱۰ هزار پوندی) هزینه شده بود. لیمپار میگوید: «این اتفاق من را به سوژه خنده کل سوئد تبدیل کرد. برای سالها از این موضوع عصبانی بودم، چون تصویر عمومی من به عنوان یک احمق و سادهلوح تثبیت شد. این شوخی روی شخصیت و زندگی من تاثیر منفی گذاشت و هیچوقت اجازه ندادم نسخهی کامل آن روی DVD به فروش برسد.»