آرتتا پشت بچههایش را خالی نمیکند
پایان پسران نیک لندن: به آرسنالِ منفور سلام کنید!
به گزارش ورزش سه، سالها توپچیهای لندن به عنوان تیمی نرم، احساسی و شکننده شناخته میشدند که در لحظات حساس وا میدهد، اما حالا آنها زیبایی را فدای نتیجه کردهاند و از این تغییر چهره خشن به شدت لذت میبرند. پیروزی پرحاشیه اخیر آنها، نقطه اوج این دگردیسی بزرگ بود.
شورش در برایتون؛ هیس به سبک اکوادوری
پیروزی یک بر صفر مقابل برایتون با تکگل بوکایو ساکا، آرسنال را با 7 امتیاز اختلاف نسبت به منچسترسیتی در صدر جدول نگه داشت. اما چیزی که فابیان هورتزلر، سرمربی برایتون را تا مرز جنون برد، اتلاف وقت عجیب لندنیها بود. وقتی هورتزلر در کنار زمین با عصبانیت به تاخیرهای متوالی آرسنالیها در پرتاب اوت اعتراض میکرد، پیرو هینکاپیه، مدافع توپچیها، با خونسردی انگشتش را روی لبانش گذاشت و سرمربی حریف را به سکوت دعوت کرد.
هورتزلر پس از بازی صراحتاً اعلام کرد که فقط تیم او قصد فوتبال بازی کردن داشته و از مدیران لیگ خواست تا جلوی این ضدفوتبال را بگیرند. اما چرا آرسنال نباید از این برچسب «قهرمانان منفور» استقبال کند؟ آنها این برچسب را به جان میخرند. وقتی پای پایان دادن به حسرت 22 ساله قهرمانی در میان باشد، آرتتا حاضر است هر کاری بکند.
موج حملات به آرتتا؛ آیا این مرد فوتبال را نابود میکند؟
این روزها انتقادات از سبک آرسنال به اوج رسیده است. پل اسکولز معتقد است به این سبک خستهکننده نباید جامی داد و آلن پاردو میگوید قهرمانی احتمالی آرسنال به خاطر این تاکتیکهای زشت، یک علامت سوال بزرگ به همراه خواهد داشت. حتی روزنامه سوئیسی بلیک با انتشار مقالهای درباره نیکولاس جوور (مربی ضربات شروع مجدد آرسنال) تیتر زد: «آیا این مرد فوتبال را نابود میکند؟»
با این حال، منتقدان فراموش کردهاند که حتی تیم رویایی و شکستناپذیر آرسن ونگر هم در زمان نیاز به «هنرهای تاریک» متوسل میشد. آن تیم افسانهای 12 تساوی داشت و 14 برد خود را تنها با اختلاف یک گل به دست آورد. تفاوت اینجاست که ستونهای تیم آرتتا بازیکنان فیزیکی و خشنی مثل ویلیام سالیبا و گابریل هستند که بیش از آنکه سرگرمکننده باشند، ماشینهای بیرحمِ نتیجهگیری به شمار میروند.
واکنش آرتتا به این هجمهها و صحبتهای سرمربی برایتون تنها یک پوزخند و جمله «چه سورپرایزی! سوال بعدی لطفاً» بود. اما آمارها چه میگویند؟
در بازی با برایتون، آرسنالیها 30 دقیقه و 51 ثانیه برای شروع مجدد بازی زمان تلف کردند که بالاترین رکورد آنها در این فصل بود. میانگین زمان ارسال ضربات کرنر آنها در این بازی به عدد خیرهکننده 53 ثانیه رسید و هر پرتاب اوت 3 ثانیه بیشتر از حد معمول طول کشید.
اما در نگاهی کلی به فصل، آمارها نشان میدهد آرسنال بدترین تیم لیگ در اتلاف وقت نیست. آنها در میانگین زمان مفید بازی در رده 7 قرار دارند و در تاخیر پرتاب اوت با میانگین 19 ثانیه، پنجمین تیم مقصر هستند. تنها جایی که آرسنال رکورددار مطلق است، زمان آمادهسازی برای ارسال کرنر با میانگین 44 ثانیه است.
پاسخ توپچیها به این آمار دندانشکن است: این وقتکشی نیست، این زمانِ آمادهسازی برای اجرای مرگبارترین تاکتیک لیگ است. تاکتیکهای ضربات ایستگاهی تا اینجای فصل 9 گل پیروزیبخش برای شاگردان آرتتا به همراه داشته است؛ رکوردی بینظیر که نشان میدهد چرا لندنیها با کمال میل حاضرند نقش «آدم بدهای» قصه را بازی کنند، به شرطی که در پایان فصل جام قهرمانی را بالای سر ببرند.
