نظر لاپورتا عوض شد: مسی بهترین تاریخ نیست

به گزارش "ورزش سه"، در برنامه ویژه‌ای از شبکه Esports3 به مناسبت دهمین سالگرد درگذشت یوهان کرویف که در قالب برنامه معروف اونز پخش شد و اجرای آن را شابیه والس و شابیه تورس بر عهده داشتند، لاپورتا در کنار چهره‌هایی چون پپ گواردیولا، هریستو استویچکوف، یوردی کرویف و سوسیلا کرویف از یاد و میراث جاودانه کر.یف سخن گفت.

او در سخنانی آمیخته با احساس و ستایش تأکید کرد که تأثیر شخصیت و فلسفه کرایف تا ابد در وجود او و در هویت باشگاه بارسلونا باقی خواهد ماند: «هر وقت با تردید روبه‌رو می‌شوم، فکر می‌کنم یوهان چه تصمیمی می‌گرفت. انجام این تمرین همیشه خوب است، چون او آدمی شجاع و مصمم بود. دانستن اینکه او چه تصمیمی می‌گرفت همیشه کمک‌کننده است. شجاعت برای تصمیم‌گیری لازم است. او شخصیتی است که تأثیر عمیقی بر ما گذاشته است.»

لاپورتا با یادآوری نخستین باری که نسل او با کرویف آشنا شد، گفت: «برای نسل من، یوهان وقتی ده ساله بودیم به زندگی‌مان آمد. با همسرش آمد، با موهای مدل بیتلز، پیراهن‌های رنگی و شلوارهای پاگشاد. آنها مدرن و آزاد بودند. او نماد آزادی و نوجویی بود و برای منِ ده ساله، تأثیرگذارترین چهره‌ای شد که تا آن زمان دیده بودم.»

رئیس بارسلونا با شور و اشتیاق از تأثیر فوری ورود کرویف به باشگاه یاد کرد: «وقتی او آمد، بارسا در برنابئو ۵–۰ برد، قهرمان لیگ شد و هر بار که به زمین می‌رفت، فوتبال لذت‌بخش می‌شد. او رام‌نشدنی و پرشور بود؛ چه به عنوان بازیکن، چه مربی. همیشه شجاع‌ترین تصمیم‌ها را می‌گرفت.»

او سپس به نحوه انتقال میراث کرویف به هانسی فلیک، سرمربی فعلی بارسلونا اشاره کرد و گفت: «روزی که برای اولین‌بار با او دیدار کردم، نامه‌ای به زبان آلمانی و کاتالان به او دادم. در آن نامه تعریف من از بارسا و سبک بازی‌ای بود که ما هواداران دوست داریم تیم‌مان آن‌گونه بازی کند. در نامه نوشتم، شیوه بازی، همان سبک یوهان است. بارسا همیشه به نیروهای خودی باور داشته و فقط وقتی به بیرون نگاه کرده که در خانه چیزی نداشته‌ایم — این روش تاریخی ماست و جواب هم داده است.»

در بخش دیگری از گفت‌وگو، لاپورتا از کرویفِ بازیکن با تحسینی کم‌نظیر یاد کرد: «او در زمین تجسم کامل ظرافت بود. خودش یک انقلاب به پا کرد. نسل من سعی می‌کرد مثل او بدود، مثل او پاس بدهد همان ضربه با بیرون پا که مکتب شد. او زیباترین و خوش‌استیل‌ترین فوتبالیستی است که در عمرم دیده‌ام. بازیکنی با مهارتی درخشان و زیبایی حرکتی بی‌نظیر. توپ را می‌گرفت، می‌چرخید و می‌رفت؛ همه ما سعی می‌کردیم او را تقلید کنیم.»

او حتی چند صحنه از بازی‌های کرویف را با جزئیات توصیف کرد: «یک صحنه بود که همیشه گل می‌شد، سانتر با بیرون پا و ضربه سر چولو سوتیل. این ترکیب از بس دقیق بود، انگار معادله ریاضی بود. در حالی که در آن دوران معمولاً سه نفر مراقبش بودند.»

لاپورتا سپس او را بالاتر از هر مقایسه تاریخی قرار داد و گفت: «ما همیشه از یوهانِ مربی تعریف می‌کنیم چون یک انقلاب به پا کرد، اما اگر از ما که او را در میدان دیده‌ایم بپرسید، برای من یوهان به عنوان بازیکن، بهترین بازیکن تاریخ فوتبال است. با نهایت احترام به پله، مارادونا، رونالدینیو یا لیونل مسی، یوهان همه‌چیز را در خود داشت و علاوه بر آن، رهبر بود.»

در پایان، لاپورتا میراث فکری کرویف را فراتر از فوتبال دانست: «کرویفی بودن یعنی دوست داشتن و گرامی داشتن یوهان. یعنی مثل او فکر کردن، زندگی کردن و نگاهی وسیع به دنیای فوتبال داشتن. جمله‌ای از او را خیلی دوست دارم که می‌گفت، داشتن تکنیک یعنی نه هزار بار لمس توپ، بلکه یک لمس درست. او ساده می‌کرد چیزی را که برای دیگران پیچیده بود. ذهنی تیز و زنده داشت. یوهان همیشه برنده بود.»