
به گزارش ورزش سه، این بازیکن که در ترکیب سرخپوشان تبریزی به یک مهره قابلاتکا تبدیل شده، در عرصه بینالمللی نیز همان کیفیت و دوندگی را حفظ کرده است. خامروبکوف با حضور موثر در میانه میدان، یکی از عوامل اصلی موفقیت ازبکها در تقابل با تیمهای فیزیکی آفریقا و آمریکای جنوبی بود.
اودیل خامروبکوف در دو بازی دوستانه و حساس تیم ملی ازبکستان مقابل گابن و ونزوئلا، حدود ۷۰ تا ۷۵ دقیقه در زمین حضور داشت. او با دوندگی بالا و پرس شدید، اجازه خودنمایی به هافبکهای حریف را نداد و نقش مهمی در انتقال سریع توپ از یکسوم دفاعی به فاز تهاجمی ایفا کرد.
خامروبکوف که تحت هدایت کاناوارو به یکی از ارکان اصلی تبدیل شده، در هر دو مسابقه میانگین دوندگی بسیار بالایی از خود به جای گذاشت. اگرچه او در دقایق پایانی جای خود را به بازیکنان تازهنفس میداد، اما تاثیرگذاری او در زمان حضورش در زمین، کاملاً مشهود بود. او با جنگندگی در نبردهای میانه زمین، بارها مانع از شکلگیری حملات حریفان شد.

این هافبک ازبک که در ترکیب تراکتور نیز در غیاب ایگور پوستونسکی وظایف سنگینی را بر عهده داشت، در تیم ملی هم شرایط مشابهی را تجربه کرد. دقت پاس بالا و توانایی او در کنترل جریان بازی، او را به مهرهای بدون جانشین در آستانه مسابقات مهم پیش رو تبدیل کرده است.
در حالی که خامروبکوف به دلیل همراهی تیم ملی و شرایط خاص منطقه، مدتی است در تمرینات تراکتور حضور ندارد، توانست با کسب مدال قهرمانی در این تورنمنت شرایط بهتری به دست آورد. او در پایان رقابتها با ابراز رضایت از عملکرد خود، با مدال طلا عکسهای یادگاری گرفت تا با فرمی ایدهآل آماده بازگشت به جمع شاگردان فابیو کاناوارو شود.