آرتتا حریف سیمئونه در نیمهنهایی
آرسنال ۰-۰ اسپورتینگ | صعود کمفروغ توپچیها!
به گزارش "ورزش سه"، آرسنال از سال ۲۰۰۹ به اینسو به نیمهنهایی نرسیده بود و حالا میکل آرتتا برای دومین فصل متوالی آنها را در میان چهار تیم برتر اروپا قرار داده است. در این مرحله، اتلتیکومادرید انتظارشان را میکشد. با این حال، این تیم فاصله زیادی با نسخه ترسناکی دارد که شاگردان سیمئونه در ماه اکتبر با آن روبهرو شدند. این بازی فرصتی بود برای نشان دادن قدرت، اما آنها فقط به حفظ برتری قبلی اکتفا کردند تا اسپورتینگ لیسبون را (با تساوی ۰-۰) حذف کنند؛ تیمی که ضعفهای آرسنال را به خوبی آشکار کرد.
روی یکی از سکوهای ورزشگاه امارات، تیفویی با جمله «تاریخ در تیررس ماست» به چشم میخورد. فضای ورزشگاه کاملاً حالوهوای یک شب بزرگ را داشت و استقبال باشکوهی از آرسنال شد؛ تیمی که آرتتا در آن تغییراتی ایجاد کرده بود: موسکرا و هینکاپیه در دفاع کناری، اِزه در پست هافبک هجومی و مارتینلی در سمت چپ خط حمله. در سوی مقابل، روی بورخس، سرمربی اسپورتینگ، کوارشما را به جای فرنسدای مصدوم وارد ترکیب کرد (با ساختار سهدفاعه نامتقارن) و یولماند را پس از پایان محرومیت به ترکیب برگرداند.
آرسنال از همان ابتدا قصد نداشت محتاطانه بازی کند. آنها با پرس شدید برای بازپسگیری توپ تلاش کردند و سعی داشتند از طریق رایس و زوبیمندی کنترل بازی را در دست بگیرند. با این حال، اولین موقعیت را لوئیس سوارز برای اسپورتینگ خلق کرد (که در آفساید بود) و بلافاصله پس از آن، ترینکائو دروازه را هدف گرفت.
در ادامه، گیوکرش با یک حرکت مستقیم از پاس رایا پاسخ حریف را داد، اما خطر جدی ایجاد نکرد. این صحنه نشان میداد که آرسنال هم چندان راحت بازی نمیکند. رفتهرفته اسپورتینگ با پرس تهاجمی، یارگیریهای نزدیک و دنبال کردن نفر به نفر، آرسنال را عقب راند.
حتی ضربات ایستگاهی هم به کمک توپچیها نیامد؛ آنها دو ضربه آزاد از جناحین را هدر دادند و نتوانستند دروازه روی سیلوا را بهطور جدی تهدید کنند؛ دروازهبانی که تقریباً فقط یک ضربه سر کمرمق از زوبیمندی را مهار کرد. آرسنال سعی داشت با کنترل ریتم بازی، به نوعی مسابقه را آرام کند. اما درست در آستانه پایان نیمه اول، ورزشگاه امارات نفسش را در سینه حبس کرد؛ جایی که کاتامو روی ارسال ماکسی آرائوخو با یک ضربه والی توپ را به تیر دروازه کوبید.
تا آن لحظه، موسکرا تا حد زیادی توانسته بود این بازیکن اروگوئهای را مهار کند؛ بهخصوص در مقایسه با عملکرد بن وایت در بازی رفت. با این حال، بلافاصله پس از شروع نیمه دوم، او یک شوت محکم پای راست از داخل محوطه جریمه به سمت دروازه زد که داوید رایا خودش را کش داد تا خطر را دفع کند.
آرسنال با چند حمله متوالی که توسط اِزه، مارتینلی و مادوئکه هدر رفت، به حریف پاسخ داد. با این وجود، آنچه در زمین میگذشت چندان مورد پسند آرتتا نبود و پیش از رسیدن به دقیقه ۶۰، هاورتز را به جای گیوکرش به میدان فرستاد؛ مهاجمی که بار دیگر نمایش کماثری داشت. کمی بعد هم به دلیل مشکلات مادوئکه، داومن وارد زمین شد.
اما تلاشهای آرسنال فقط در حد تهدید باقی ماند. حتی اسپورتینگ کنترل زمین را هم به دست گرفت و موسکرا روی ماکسی آرائوخو در صحنهای که قصد داشت ارسال کاتامو را تبدیل به گل کند، نزدیک بود مرتکب پنالتی شود؛ کاتامویی که از سمت راست خط دفاعی آرسنال را بههم ریخته بود.
با تعویضهای متعدد دو تیم، ریتم بازی در دقایق پایانی افت کرد. ژوائو سیموش به جای موریتا وارد زمین شد تا به خط میانی اسپورتینگ انرژی بدهد و آرتتا هم دو تعویض همزمان انجام داد: تروسار به جای مارتینلیِ کمفروغ برای کنترل بهتر سمت چپ، و گابریل ژسوس به جای اِزه (که کاملاً محو بود) تا هاورتز به پست هافبک هجومی برگردد.
زمان برای اسپورتینگ رو به پایان بود و آنها نیاز داشتند دوباره شدت بازی را بالا ببرند تا به آرسنال فشار بیاورند. در همین حین، آرسنال در یک کرنر ارسالی توسط داومن و ضربه سر تروسار تیر دروازه را لرزاند. روی بورخس با ورود واگیانیدیس و رافائل نل آخرین تلاشش را انجام داد، اما توان تیمش قبل از حمله نهایی تحلیل رفت؛ هرچند ژوائو سیموش در آخرین لحظه تا آستانه گل پیش رفت و توپش به تیر برخورد کرد.
نمایش آرسنال چندان درخشان نبود و این موضوع کمکم دارد به یک عادت تبدیل میشود، اما آنها بار دیگر به نیمهنهایی رسیدند. هفته آینده هم در لیگ برتر یک فینال حساس مقابل منچسترسیتی را پیش رو دارند.
