
به گزارش ورزش سه، جرمی دوکو زمانی که در آکادمی اندرلخت بود و به سختی بین فشار درس و فوتبال حرفهای تعادل برقرار میکرد، مدرک رسانه و ارتباطات گرفت. حالا او بدون هیچ ملاحظه دیپلماتیکی، از واقعیتی پرده میبردارد که توپچیها را به دردسر انداخته است؛ پیروزی منچسترسیتی مقابل آرسنال در فینال ماه گذشته در جام اتحادیه، مثل یک «مشت محکم روانی» به تیمی بود که ۲۰۰ روز از قله لیگ برتر به بقیه نگاه میکرد.
حالا و در فاصله چهار هفته تا پایان فصل، جای سیتی و آرسنال عوض شده است. شاگردان پپ گواردیولا پس از فتح اولین جام فصل، در چهار بازی اخیر ۱۰ گل زده و تنها یک گل دریافت کردهاند تا در بهترین فرم ممکن باشند. دوکو میگوید: «جام اتحادیه جام ارزشمندی است و میدانستیم اگر آن بازی را ببریم، ضربه مهلکی به روحیه آرسنال میزنیم. ما تشنه موفقیت هستیم و میدانیم هنوز چیزهای زیادی برای به دست آوردن وجود دارد.»
با حضور در نیمهنهایی جام حذفی مقابل ساوتهمپتون، رویای یک سهگانه داخلی دیگر برای سیتی زنده شده است.
دوکو در مسیر استرلینگ؛ در جستوجوی گلهای ارزان!
بازگشت دوکو به ترکیب اصلی، یکی از عوامل اوجگیری دوباره سیتی بوده است. او در پیروزی مقابل برنلی، ششمین پاس گل فصل خود را به ارلینگ هالند داد تا به رکورد ۱۳ پاس گل در کل رقابتها برسد که بهترین آمار دوران حرفهای اوست. با این حال، ستاره بلژیکی میداند که برای تبدیل شدن به بهترین وینگر جهان، یک قطعه گمشده دارد: «بزرگترین کیفیت من یک در مقابل یک است ولی البته پشت آن پنهان نمیشوم و میدانم گل هم باید بزنم. اگر گل بزنم، سطح گفتوگوها درباره من کاملاً عوض میشود.»

اعتمادبهنفس دوکو ۲۳ ساله، یادآور روزهای اوج رحیم استرلینگ در لباس آسمانی پوشان است. او اعتراف میکند که باید یاد بگیرد گلهای سادهتری بزند: «باید بیشتر در مناطقی باشم که بشود گلهای اصطلاحاً هلو برو توی گلو (Tap-ins) زد. تمام گلهای من با دریبلزنی به ثمر رسیده، اما اگر در یک فصل حتی ۵ گل ساده روی ریباند یا پاس عرضی بزنم، تفاوت بزرگی ایجاد میشود. من ۱۰۰ درصد باور دارم که میتوانم بهترین باشم، فقط باید شم گلزنیام را تقویت کنم.»
از تاکسی گرفتن در اردو تا پیشگویی کمپانی
دوکو که فوتبال را در آنتورپ و در کنار برادرش جفرسون یاد گرفته، همیشه راه میانبر را بلد بوده است! داستانی از دوران حضور او در آکادمی اندرلخت وجود دارد که نبوغ و البته شیطنت دوکو را نشان میدهد؛ در جریان یک اردو در بولونیا، وقتی به دلیل نبود وسیله نقلیه قرار شد تیم مسیر ۶ کیلومتری تا زمین تمرین را بدود، جرمی ترجیح داد تاکسی بگیرد! وقتی مربی با عصبانیت از او بازخواست کرد، دوکو با آرامش جواب داد: «اما مربی، با ماشین که راحتتر بود!»

استعداد او تحت نظر ونسان کمپانی شکوفا شد؛ اسطوره سیتی که در آن زمان مربی-بازیکن اندرلخت بود و در تمرینات، با تمام وجود مقابل این نوجوان جسور میایستاد. دوکو به خاطر میآورد: «کمپانی همیشه به من میگفت که مرا در تیمی مثل سیتی میبیند. آن زمان خودم را در این سطح نمیدیدم، اما او همیشه روی این موضوع تاکید داشت. فکر نمیکنم حضورم در اینجا اتفاقی باشد.» حالا جرمی دوکو، پسری که روزی از دویدن فراری بود، به موتور محرک پپ برای فتح دوباره انگلیس تبدیل شده است.