
به گزارش ورزش سه، عصر دیوانهوار فوتبال آلمان در شهر ماینتس با سناریویی جلو رفت که کمتر کسی تصورش را میکرد. بایرن مونیخ نیمه اول را کاملاً از دست داده بود و با ۳ گل عقب افتاده بود؛ نتیجهای که نه از بدشانسی، بلکه از برتری کامل حریف میآمد.
ماینتس در ۴۵ دقیقه اول همهچیز را در اختیار داشت. تهاجمیتر بود، جنگندهتر بازی کرد و از اشتباهات بایرن نهایت استفاده را برد.
گل اول روی کرنر توسط دومینیک کور به دست آمد، کمی بعد پاول نبل روی یک توپ برگشتی اختلاف را بیشتر کرد و پیش از پایان نیمه هم شرالدو بکر تیر خلاص را زد. بایرن در آن نیمه نه ریتم داشت، نه موقعیت جدی و نه کنترلی روی بازی.

۳-۰ در پایان نیمه اول؛ نتیجهای که برای تیمی مثل بایرن یک هشدار جدی محسوب میشود. حتی شاید بشود گفت یک کابوس.
در رختکن، فضای عجیبی حاکم بود. خشم، ناامیدی و البته یک تصمیم روشن که همه بایرنیها با هم گرفتند: این نمایش نباید ادامه پیدا کند. بازگشت به زمین با همان کیفیت، میتوانست به یک شکست سنگین ختم شود، اما یک گل زودهنگام میتوانست همهچیز را تغییر دهد.
نیمه دوم با چهرهای متفاوت از بایرن شروع شد. شدت بازی بالاتر رفت، سرعت بیشتر شد و تغییرات بین دو نیمه خیلی زود اثر خودش را نشان داد. در دقیقه ۵۳، نیکلاس جکسون گل اول را زد. حرکت همراه با سماجت مایکل اولیسه در سمت راست و پاس دقیق لایمر، توپ را به جکسون رساند تا اختلاف یکی کم شود. این گل اولین نشانه بازگشت بایرن بود.

بعد از این گل، بازی کاملاً تغییر کرد. ماینتس دیگر آن اطمینان نیمه اول را نداشت و فشار بایرن لحظه به لحظه بیشتر شد. در دقیقه ۷۳، اولیسه یکی از زیباترین گلهای بازی را زد. او از سمت راست به داخل زد و با ضربهای فنی توپ را به گوشه دروازه فرستاد. نتیجه شد ۳-۲ و حالا بازی کاملاً باز شده بود.
ورود جمال موسیالا ریتم بازی را باز هم تغییر داد. او چیزی را به بایرن اضافه کرد که در چنین بازیهایی تعیینکننده است: خلاقیت، دریبل و غیرقابل پیشبینی بودن. در دقیقه ۸۰، روی یک صحنه شلوغ، توپ دوباره به محوطه برگشت، اولیسه ارسال تند و تیزی انجام داد و موسیالا در جای درست ایستاده بود تا گل تساوی را بزند.

۳-۳؛ بازگشتی که کامل به نظر میرسید، اما بایرن به این هم قانع نبود.
چند دقیقه بعد، اتفاقی افتاد که این بازی را ماندگار کرد. موسیالا از سمت راست حرکت کرد، با یک و دو سریع پیش رفت و توپ را به دهانه دروازه فرستاد. دروازهبان ماینتس در دفع توپ ناموفق بود و توپ مقابل هری کین افتاد. مهاجم انگلیسی همان جایی بود که همیشه هست؛ آماده و بیرحم. او توپ را وارد دروازه کرد تا نتیجه ۴-۳ شود.

از ۰-۳ به ۴-۳؛ یک بازگشت کامل در کمتر از یک نیمه.
این بازی همهچیز داشت: نیمه اول ضعیف بایرن، نمایش درخشان ماینتس، تصمیمات جسورانه روی نیمکت، یک جرقه برای بازگشت، گلهای تماشایی و در نهایت ضربه نهایی یک مهاجم کلاس جهانی.
با این حال، یک نکته روشن است. بایرن نمیتواند هر بازی را با چنین نیمه اولی شروع کند و به کیفیت فردی برای جبران تکیه داشته باشد. این بار جواب داد، اما در سطح بالاتر همیشه اینطور پیش نمیرود.

از طرف دیگر، بازی نشان داد چرا این تیم را نمیتوان دوست نداشت. بایرن تیمی است که حتی در بدترین شرایط هم توانایی برگرداندن نتیجه را دارد.
ماینتس در نیمه اول بایرن را تحت فشار گذاشت و تا آستانه یک پیروزی بزرگ پیش رفت، اما در نهایت اتفاقی افتاد که بارها در فوتبال آلمان دیده شده: وقتی بایرن جریان بازی را در دست بگیرد، کار برای هر حریفی سخت میشود.