سایهروشنهای یک مسابقه درون تیمی؛
تیم ملی سفید- تیم ملی قرمز: بازی بلیت آمریکا!
به گزارش "ورزش سه"، مسابقه دو تیم سفید و قرمز، دو تیم متشکل از بازیکنان حاضر در اردوی تیم ملی، با حضور نزدیک به 100 تماشاچی در جایگاه ویژه و محل استقرار خبرنگاران در ورزشگاه دستگردی، با تک گل حسین کنعانی به سود تیم دفاعیتر این دیدار به پایان رسید؛ در حالی که سکوهای ورزشگاه خالی ورزشگاه دستگردی در یک هوای دلچسب و تمیز، از خود سوال میکردند که چرا درها به روی هواداران تیم ملی باز نشده است.
این مهمترین نُقصان این مسابقه آمادهسازی برای نمایشِ بخشی از توان احتمالی تیم ملی فوتبال ایران در رقابتهای جام جهانیِ پیشرو بود؛ تیمی که هنوز به مرحله انتخاب لیست نهایی نرسیده، اما قرار است در پایان اردویی که حاضران آن را تنها بازیکنان شاغل در لیگ برتر ایران تشکیل داده بودند، با اضافه شدن لژیونرها در ترکیه، بدل به فاز نهایی آمادهسازی تیم ملی برای شرکت در یکی از حساسترین رقابتهای تاریخ جامهای جهانی برای ایران بشود.
بازیکنانی که از چرخه رقابتهای باشگاهی به دور بوده و از نظر بدنی، عقبتر از تمام همتایان خود در جام جهانی، در حال حاضر در اردو مشغول بدنسازی هستند و قرار است در دو بازی دوستانهی درون تیمی نیز مقابل یکدیگر صفآرایی کنند.
این دو مسابقه برای کادر فنی و بازیکنان، جنبهای فراتر از یک رقابت نمایشی دارد و بخشی از دریافتهای کادر فنی تیم ملی برای اعلام لیست نهایی و حذف بازیکنان و نگه داشتن تعدادی از آنان در این دو مسابقه مشخص میشود. به همین دلیل بازی دیروز، حساسیت خاص خود را داشت؛ اگرچه حضور هواداران میتوانست رنگ و بوی جدیتر، جالبتر و خوشایندتر به آن بدهند.
و اما چند نکته درباره این بازی دوستانه:
* از بین مربیان شاغل در رقابتهای باشگاهی و چهرههای سرشناس فوتبال ایران، تنها دو سرمربی به خود زحمت داده بودند تا مسابقه تیم ملی را در پنج شنبهای که احتمالا کار خاصی هم نداشتند، زیر نظر بگیرند. محمد ربیعی و جلال امیدیان، دو مربی جوان فوتبال ایران که در تیمهای سرشناس تراکتور و ذوبآهن به کار مشغول هستند. در کنار آنها، مهدی حسینینسب مربی سابق پرسپولیس، محمدحسین میثاقی مجری برنامه فوتبال برتر و تعداد زیادی از خبرنگاران، تماشاگران این مسابقه بودند؛ در حالی که این انتظار هم از جامعه فوتبال و هم از روابط عمومی فدراسیون میرود که برای برگزاری رقابتهایی مثل این، جدیت بیشتری داشته باشد و افراد بیشتری را بهصورت رسمی به حضور در ورزشگاه دعوت کند.
* ترکیب دو تیم سفید و قرمز، نسبتا متوازن انتخاب شده بود و نقش لژیونرها در ترکیب اصلی، تا اندازهای است که خیلی سخت میشود یک تیم خیلی قوی و یک تیم خیلی ضعیف را با حضور بازیکنان حاضر در اردو اَرِنج کرد؛ البته نحوه انتخاب بازیکنان دفاعی و تهاجمی، براساس رویایی نفراتی بود که احتمالا قرار است نفرات اصلی پست خود باشند.
* یک تفاوت مهم در ترکیب تیمهای سفید و قرمز، حضور یک بازیساز در تیم سفید (هادی حبیبینژاد) بود و امید نورافکن و روزبه چشمی نیز با سابقهی طولانیِ شناخت از یکدیگر به میدان رفتند و سعی در حمایت از 4 بازیکن حملهور تیم داشتند که حبیبینژاد جلوتر از دو هافبک باتجربه تیمش بازی میکرد. طبعا وینگرها و مدافعان کناریِ تیم سفید، با توجه به بازیسازی از عقب، کار سادهتری برای انجام بازی داشتند، چراکه یک طراح در تیمشان حضور داشت؛ در حالی که وظیفه بازیسازی در تیم قرمز بیشتر بر دوش وینگرها (مهدی ترابی و محمدمهدی محبی) بود.
* در غیاب شجاع خلیلزاده که احتمالا تنها مهره ثابت و اصلی خط دفاعی تیم ملی است، سایر گزینههای دفاعی تیم ملی در این مسابقه به میدان رفتند؛ حسین کنعانیزادگان، علی نعمتی، حسین ابرقویی، عارف آقاسی، دانیال ایری و مسعود محبی؛ که تکگل این دیدار هم روی جدال دو مدافع هم باشگاهی (کنعانی و ابرقویی)، و ضربه سر بازیکن با تجربهتر به ثمر رسید. بهجز کنعانی زادگان که عملکرد خوبی غیر از زدن گل داشت، نمایش علی نعمتی هم کماشتباه و امیدوار کننده بود و به نظر، ترکیب سه نفره شجاع، کنعانی و نعمتی بهصورت قطعی در جام جهانی حضور خواهد داشت و نفرات بعدی به دنبال یک یا دو جای خالی باقی مانده در این پست باشند.
* در بازی دیروز هر چهار مدافع راست مورد استفاده قرار گرفتند و در پستهای مختلف به زمین رفتند. دانیال اسماعیلیفر، مدافع راست تیم قرمز بود و رامین رضائیان، مدافع راست تیمِ سفید. آریا یوسفی یک خط جلوتر، مثل دوران سپاهانِ ژوزه مورایس و همزمان با رامین، در زمین حاضر بود و صالح حردانی هم در نیمه دوم جانشین اسماعیلیفر شد. احتمالا علت حضور دیرهنگام حردانی، این است که کادر فنی درباره او به جمعبندی رسیده و رقابت اصلی بین سه نفر باقی مانده است که در پستهای دفاع و وینگر به میدان رفتند؛ ضمن اینکه رامین رضائیان در این بازی تک گل مسابقه را روی سانتری از سمت چپ پایه گذاری کرد.
* علی علیپور، امیرحسین حسینزاده و کسری طاهری بهعنوان مهاجمان نوک ثابت در دو تیم، موفق به گلزنی در این مسابقه نشدند؛ البته شکل بازی طوری بود که فرصتهای آن چنانی نصیب آنها نشد و همان توازن تیمی یاد شده، مانع از این بود که مهاجمان یک تیم در موقعیت برتری کامل قرار بگیرند. البته یکی، دو واکنش از دروازهبانان (بهخصوص علیرضا بیرانوند و محمد خلیفه) هم مزید بر علت بود تا هیچ مهاجمی در این بازی کاسب گل نباشد. امیرحسین محمودی و پوریا شهرآبادی جوان هم برای لحظاتی در این دیدار به میدان رفت، اما آن چنان در موقعیت گلزنی قرار نگرفتند.
* مهدی محبی، وینگر سابق کلباء که در نیم فصل به سپاهان پیوسته، از چهرههای پرتلاش این مسابقه بود. او با گامهای بلند و تحرک زیاد، سعی کرد هر طور شده گل مساوی را وارد دروازه تیم سفید کند، اما در این ماموریت موفق ظاهر نشد. پست وینگر به دلیل حضور چهار لژیونر به اضافه مهدی ترابی، یکی از دشوارترین پستها برای مدعیان حاضر در اردو است که امیدوار هستند قُلّابِ خود را به کاروان 26 نفره تیم ملی در جام جهانی آویزان کنند.
* از بین بازیکنان جوانتر تیم ملی، مهدی هاشمنژاد پرتلاش در حمله و دفاع، پایهگذار گل برتری تیم سفید هم شد. البته همانطور که گفته شد، کار او برای حضور در جمع نهایی ملی پوشان برای جام جهانی چندان ساده نیست، اما آینده متعلق به او و امثال او است و انتظار میرود نسل بازیکنانی که همدوره هاشمنژاد هستند، آرام آرام و از جام ملتهای 2027 به بعد، اکثریت تیم ملی را در دست بگیرند. بهجز او، آریا یوسفی هم دیگر جوانی بود که در این مسابقه نمایش مطلوبی داشت.
* میلاد محمدی و احسان حاجصفی، دو مدافع چپ حاضرِ تیم ملی بهصورت ثابت در ترکیب به میدان رفتند. این دو مدافع، در مجموع در پنج جام جهانی حضور داشتند و حاجصفی که بازوبند کاپیتانی را در این بازی به بازو بسته و در دقایق پایانی یکی از پرتلاشترین بازیکنانِ تیم قرمز بود، در صورت انتخاب بدل به رکورددار تاریخ فوتبال ایران با حضور در چهار جام جهانی (به همراه علیرضا جهانبخش) خواهد شد.
* ایراد مسابقات این چنینی، غیبت تفکر سرمربی بهعنوان یک عنصر اصلی و فلسفی در پیشبرد اهداف یک تیم است؛ البته دستیارانِ سرمربی تیم ملی بهعنوان نفر اول فنی تیمهایشان، سعی خود را برای برنده شدن تیمی که تحت هدایت داشتند، انجام دادند، اما عملا این مسابقه، دیداری بود که توسط خودِ بازیکنان پیش میرفت؛ هم بهدلیل جو دوستانه، هم به علت اینکه خلقالساعگی تشکیل دو تیم، جایی برای پیشینه تاکتیکی، آنالیز و نکاتی از این دست باقی نمیگذاشت و همه چیز در همان 90 دقیقه رقم میخورد.
* در سه فقره تکلهای خشن بازیکنان روی پای یکدیگر، بیم مصدومیت شدید را در دل هواداران و بازیکنان انداخت. مهدی محبی یکی- دو بار، مهدی ترابی یکبار روی تکل خشن رامین رضائیان و کسری طاهری هم یکبار روی برخورد محکم با علی نعمتی، نقش بر زمین شدند، اما خوشبختانه این مسابقه بدون اینکه خط روی ساق پای ملیپوشی بیفتد، به پایان رسید. حفظ سلامتی، یکی از مهمترین نکات این مسابقه بهظاهر دوستانه بود.
* تیم بازنده (قرمز) با وجود اینکه در تمام مسابقه در تلاش برای جبران گل خورده بود و مالکیت بیشتری روی توپ داشت، در نهایت بازی را به تیم دفاعیتر و حسابگرتر باخت تا حاضرانِ در ترکیب این تیم، به محض بازگشت به هتل آکادمی، دانگ خود را برای جمعآوری 100 میلیون تومان کمک برای نیازمندان به حساب کاپیتان (حاجصفی) بریزند و از آنجا این مبلغ به حسابی که از قبل پیشبینی شده، برود. بازی شرطی، اینطوری قشنگتر است.
* اردوی ملی پوشان عالی و دوستانه است. ملیپوشان امروز دور هم جمع شدند و در نهایت، یک آبگوشت لذیذ با مخلفات، پایان بخش دومین مرحله از اردوی تیم ملی بود و آنها با انجام استراحت، از روز یکشنبه دوباره به کمپ تیمهای ملی بازخواهند گشت تا مرحله به مرحله همه چیز رنگ و بوی جدی تری به خود بگیرد.
* تعداد زیادی از ملی پوشان در اضطراب حذف از جمع نفرات اعزامی به آمریکا هستند و این روزها حرفهایترین اوقات خود را پشت سر میگذارند تا هیچ خللی در آمادگی بدنی و تمرکزشان پیش نیاید؛ با این حال، لیست تیم ملی محدود است و بیش از نصف این 31 نفر، در بین مسافران نهایی حاضر نخواهند بود. زندگی ادامه دارد، اما افسوس بزرگی برای هر کسی از این قافله جا بماند.
