خطایی که قهرمان را تعیین میکند
درام فصل در لندن: آرسنال از جهنم به بهشت رفت
به گزارش "ورزش سه"، در ورزشگاهی که هر ثانیهاش بوی قهرمانی و سقوط میداد، بازی بین وستهم یونایتد و آرسنال با یک صحنه تمامعیار دراماتیک به پایان رسید؛ صحنهای که شاید تا مدتها دربارهاش بحث شود.
در واپسین لحظات مسابقه، وقتی آرسنال با گل لئاندرو تروسار ۱-۰ جلو بود و فقط چند ثانیه تا سوت پایان باقی مانده بود، وستهم آخرین حملهاش را ترتیب داد. همه چیز روی یک کرنر خلاصه شده بود؛ حتی دروازهبان هم جلو آمده بود. توپ به شلوغترین نقطه ممکن در محوطه جریمه ارسال شد؛ جایی که بازیکنان دو تیم مثل موج روی هم افتاده بودند.
توپ بعد از چند برخورد و دفع ناقص، جلوی پای کالوم ویلسون افتاد و او بدون مکث، با یک ضربه والی توپ را به سمت دروازه کوبید. توپ بعد از عبور از چند بازیکن از خط رد شد و ورزشگاه منفجر شد. بازیکنان وستهم دیوانهوار شادی میکردند. نیمکت تیم به کناره زمین آمده بود. همه فکر میکردند گل تساوی در آخرین لحظه به ثمر رسیده است.
اما فقط چند ثانیه بعد، همه چیز متوقف شد. بازیکنان آرسنال به سمت داور هجوم بردند و اعتراض اصلیشان به اتفاقی بود که قبل از ضربه ویلسون رخ داده بود؛ در میان آن جنگ فیزیکی داخل ششقدم، داوید رایا، دروازهبان آرسنال، هنگام خروج برای مهار توپ، پابلو، توسط بازیکن تعویضی وستهم، نگه داشته شده بود. میگفتند بازیکن وستهم روی رایا خطا کرده است.
ویایآر وارد ماجرا شد. اتاق کمک داوران ویدئویی برای دقایقی طولانی صحنه را بررسی کرد؛ لحظاتی که استادیوم در سکوتی عصبی فرو رفته بود. تصاویر آهسته بارها نشان میدادند که دست رایا هنگام پرش گرفته میشود. سوال اصلی این بود: آیا این تماس آنقدر تأثیرگذار بوده که مانع مهار توپ توسط دروازهبان شود؟
کریس کاوانا، داور مسابقه، به کنار زمین فراخوانده شد تا خودش تصاویر را ببیند. تصمیمی که باید گرفته میشد، از آن تصمیمهایی بود که میتواند سرنوشت فصل را تغییر دهد.
و بعد… گل مردود اعلام شد. داور خطا روی دروازهبان را تأیید کرد و به سود آرسنال ضربه آزاد گرفت. شادی انفجاری وستهم ظرف چند ثانیه تبدیل به ناباوری مطلق شد. بازیکنان میزبان دور داور جمع شده بودند، هواداران سوت میزدند و کل ورزشگاه در شوک فرو رفته بود.
تصمیم البته از نظر قانونی قابل دفاع بود. وقتی بازیکنی دست دروازهبان را هنگام خروج روی کرنر میگیرد، تقریباً همیشه فرض بر این است که آن تماس روی توانایی مهار توپ تأثیر گذاشته؛ حتی اگر احتمال داشته باشد توپ در هر صورت هم از دستش رها میشد.
مشکل اینجاست که در آن صحنه، فقط همین یک برخورد وجود نداشت؛ در همان چند متر مربع، چندین تنه، هل دادن و کشتی گرفتن همزمان اتفاق افتاده بود. همین باعث شد دوباره بحث هرجومرج روی ضربات ایستگاهی و استاندارد دوگانه داوری در چنین صحنههایی داغ شود.
برای آرسنال، این فقط یک نجات لحظه آخری نبود؛ شاید لحظهای تعیینکننده در کورس قهرمانی بود. تیم میکل آرتتا با این تصمیم سه امتیاز حیاتی را حفظ کرد و همچنان سرنوشت قهرمانی را در دست خودش نگه داشت. و برای وستهم؟ احتمالاً یکی از تلخترین «گلهایی که هرگز وجود نداشتند.»
