برگی از تاریخ؛
حمله بیرحمانه به پروفسور برانکو
به گزارش ورزش سه، جام جهانی ۲۰۰۶ در شرایطی با میزبانی آلمان برگزار میشد که تیم ملی فوتبال ایران با توقعات بسیار و به قصد صعود به دور بعدی وارد این مسابقات شد، در شرایطی که دو تیم قدر پرتغال (که در جام جهانی به عنوان چهارم دست پیدا کرد) و مکزیک و تیم ضعیفتر آنگولا همگروهان ایران در این رقابتها بودند.
شانس بد ایران، تقابل با مکزیک در مسابقه افتتاحیه در جام جهانی ۲۰۰۶ بود که با وجود نیمه اول درخشان تیم ملی و خوششانسی حریف، یک اشتباه کشنده از سوی حسین کعبی، رحمان رضایی و ابراهیم میرزاپور منجر به دریافت یک گل مفت از حریف و از هم پاشیده شدن شیرازه تیم ملی و شکست ۳-۱ مقابل حریفی شد که البته به صورت کلی برتر از ما بود.
در عین حال این مسئله هم اهمیت زیادی دارد که ایران با تعداد زیادی مصدوم وارد این مسابقات شده و در شرایطی که تعداد زیادی از بازیکنان اصلی و کلیدیاش با شرایط صد درصد در اختیار نداشت، نتوانست در حد مورد انتظار برانکو ایوانکوویچ، سرمربی کروات تیم ملی، ظاهر بشود.
برانکو در آن زمان دوره دوم حضورش در ایران را میگذراند و پس از دستیاری میروسلاو بلاژویچ، با انتخاب به عنوان سرمربی تیم ملی موفق شده بود صعودی زودهنگام به جام جهانی داشته باشد. با این حال او در تمام روزهای پس از صعود درگیر حواشی و توقعاتی بود که به مرور نفس کشیدن را برای تیم ملی سخت کرد و به همین سبب شکست ۳-۱ مقابل مکزیک مثل یک آوار سنگین بر سر او و تیمش فرو ریخت و برانکو که با لقب پروفسور از سوی بلاژویچ معرفی شده و کار خود را پیش میبرد، دیگر نتوانست از حواشی پس از این شکست دیگر کمر راست کند.
این تصویر روزنامه گل در فردای شکست مقابل مکزیک با تیتر درشت "ترسو مُرد" (خطاب به برانکو است) که جملات یک مربی کم نام و نشان هموطن او نیز الصاق شده است؛ فردی به نام پرسوویچ که در آن جام جهانی از قول او نکاتی درباره تیم ایران و تعویضهای برانکو و از دست دادن برتری مقابل حریف آمریکای مرکزی به رشته تحریر درآمده و اینطور نتیجه گرفته بود که برانکو از سه امتیاز را به حریف تقدیم کرده است.
جو تیم ملی در آن زمان آنقدر بر علیه چهرههایی مثل برانکو ایوانکوویچ، علی دایی و ابراهیم میرزاپور بود شاید به مخیله هواداران امروزی فوتبال هم خطور نمیکند. جالب اینکه رسانههای نوشتاری و صداوسیمای یک صدا و متحد علاقمند بودند تقصیر این شکست را بر گردن مرد کروات انداخته و از او یک قربانی بسازند. برانکو البته پس از این جام جهانی از ایران رفت و سالها بعد، زمانی به عنوان سرمربی پرسپولیس به ایران برگشت که پیروزیهای متعدد در عرصه باشگاهی نشان داد او مربی بسیار خوبی بوده که ایران از دستش داده است. البته دیگر پرسوویچی در نزدیکی فوتبالینویسان نبود تا نقد تند او درباره هموطنش را منتشر کند.
پس از این دوره از رقابتهای جام جهانی بود که مربیان تیم ملی و روسای فدراسیون بر کاهش انتظارات هواداران از تیمهای ملی حاضر در جام جهانی متمرکز شدند.
