ستاره آرسنال و روز طاقتفرسای حردانی!
گزارش "ورزش سه"، صالح حردانی در شبی وارد ترکیب اصلی ایران شد که سمت راست خط دفاعی تیم ملی به یکی از مهمترین نقاط زمین تبدیل شده بود. روبهروی او لئاندرو تروسار ایستاده بود، بازیکن آرسنال، مهره کارگشای میکل آرتتا و یکی از چهرههای مهم قهرمانی تاریخی توپچیها در لیگ برتر انگلیس، اما در لسآنجلس، تروسار هرچقدر هم تلاش کرد، نتوانست از دیوار چندلایه ایران عبور کند.
تیم ملی ایران مقابل بلژیک با آرایش ۱-۴-۵ به میدان رفت. در این ساختار، صالح حردانی مدافع راست بود و رامین رضاییان یک خط جلوتر از او بازی میکرد، تصمیمی که نشان میداد امیر قلعهنویی برای سمت چپ خط حمله بلژیک حساب ویژهای باز کرده است. بلژیک با سیستم ۱-۳-۲-۴ بازی را آغاز کرد و تروسار در سمت چپ خط سهنفره پشت روملو لوکاکو قرار داشت، دقیقاً همان جایی که حردانی باید نخستین دیوار ایران را میساخت و رامین، پشت و جلوی او را با دویدنهای مداوم پوشش میداد.
این برای حردانی، مدافع استقلال، یک آزمون بزرگ در بالاترین سطح بود. او در نیمه اول کنار شجاع خلیلزاده، کنعانیزادگان، علی نعمتی و احسان حاجصفی بخشی از خط دفاعی فشرده ایران شد و بعد از پایان نیمه اول جای خود را به علیرضا جهانبخش داد. همان ۴۵ دقیقه اما کافی بود تا سختی مأموریت او روشن شود، مهار بازیکنی که هر لحظه میتوانست از لب خط به داخل بزند، توپ را روی پای راست یا چپ بیاورد و با یک پاس کوتاه، دیبروینه یا لوکاکو را صاحب موقعیت گلزنی کند.
آرسنال در فصل اخیر پس از ۲۲ سال قهرمان لیگ برتر شد و تیم میکل آرتتا این عنوان را با فاصلهای غیرقابل جبران نسبت به منچسترسیتی قطعی کرد. در مسیر همان قهرمانی، تروسار یکی از گلهای مهم فصل آرسنال را زد، گل دقیقه ۸۳ مقابل وستهام در ورزشگاه لندن که برد یک بر صفر را برای توپچیها ساخت و آنها را یک قدم دیگر به جام نزدیک کرد.
شروع مسابقه نشان داد چرا سمت حردانی تا این اندازه حساس بود. در دقیقه ۹، تروسار از سمت چپ خودش را از فشار اولیه جدا کرد، به عمق زد و توپ را به عقب برگرداند، جایی که دیبروینه بدنش را باز کرد و ضربهای به سمت دروازه زد. بیرانوند مهار کرد و ضربه برگشتی دیکویپر هم بلوکه شد. این همان تصویری بود که بلژیک میخواست بارها تکرار کند، تروسار در نقش کلید، دیبروینه در نقش معمار و لوکاکو در نقش دیوار آخر محوطه ایران.
اما ایران اجازه نداد این تصویر کامل شود. حردانی در نیمه اول شاید بیش از هر چیز مأمور مدیریت فاصلهها بود، فاصله با تروسار، فاصله با شجاع، فاصله با رامین و فاصله با محوطهای که اگر یک متر باز میشد، دیبروینه میتوانست آن را به پاس گل تبدیل کند. کار او فقط تکل زدن یا بستن یک نفر نبود، باید در زنجیرهای حرکت میکرد که با هر جابهجایی تروسار، زاویههای بلژیک را کم کند.
تروسار از آن بازیکن آرسنال که در تیم آرتتا با خونسردی ضربه آخر را میزند، در لسآنجلس فاصله داشت. او در بعضی لحظات حرکت کرد، توپ گرفت و در شروع مسابقه بلژیک را جلو انداخت، اما هر بار که مسیرش به منطقه خطر رسید، ایران با یک پوشش تازه، یک بدن اضافه یا یک واکنش بیرانوند راه را بست.
در هر صورت، این بازی برای حردانی و در کارنامه ملیاش یک تگ مهم است. او فقط یک نیمه در زمین بود، اما آن نیمه برابر تروسار، دیبروینه و فشار اولیه بلژیک سپری شد. مدافع استقلال در روزی که رامین جلوتر از او بازی میکرد، باید هم مدافع راست میبود، هم مراقب فضای پشت رضاییان، هم بخشی از خط پنجنفرهای که قرار بود لوکاکو را از دروازه ایران دور نگه دارد.
