
به گزارش "ورزش سه"، لیونل اسکالونی پس از شکست آرژانتین مقابل اسپانیا در فینال جام جهانی ۲۰۲۶، در نشست خبری آنقدر تحت تأثیر احساسات قرار گرفت که هنگام پاسخ دادن به سؤال درباره آیندهاش اشک ریخت و نتوانست صحبتش را به پایان برساند. ساعتی بعد، هنگام خروج از ورزشگاه همراه اعضای تیم، بار دیگر مقابل خبرنگاران ایستاد و این بار تأیید کرد که حداقل تا پایان قراردادش روی نیمکت آلبیسلسته خواهد ماند.
اسکالونی گفت:«تا ماه دسامبر به کارم ادامه میدهم. بعد از آن با رئیس فدراسیون صحبت خواهم کرد. فعلاً میخواهم کمی آرام بگیرم و استراحت کنم. حضور در این جایگاه فوقالعاده و رؤیایی است. امیدوارم افراد دیگری هم فرصت تجربه چنین مسئولیتی را داشته باشند. هر آرژانتینی آرزو دارد در این جایگاه باشد. حضور در این تیم برای من یک افتخار و یک لذت بزرگ بوده است که حتی در بهترین رؤیاهایم هم تصورش را نمیکردم.»
این مربی که در صدوچهارمین مسابقه خود روی نیمکت آرژانتین تنها یک قدم تا کسب دومین قهرمانی متوالی جهان فاصله داشت، بار دیگر تأکید کرد که پس از پایان قراردادش، احتمال کنارهگیری را جدی میداند و حتی معتقد است تغییر میتواند به سود تیم ملی باشد. او گفت:«اگر رئیس فدراسیون بخواهد، تا دسامبر اینجا هستم، اما بعد از آن شرایط پیچیده خواهد شد. فکر میکنم طبیعی و حتی خوب است که تغییر ایجاد شود و فرد دیگری این مسئولیت را بر عهده بگیرد.»

اسکالونی در ادامه تأکید کرد مهمترین موضوع برای او، حفظ روحیهای است که در سالهای اخیر در تیم ملی شکل گرفته است:«چیزی که باید حفظ شود، روحیه این گروه است؛ اتحاد میان بازیکنان و مردم. این حس همبستگی نباید هیچوقت از بین برود و باید برای همیشه باقی بماند. تا دسامبر کنار تیم هستم و بعد از آن احتمالاً کارم به پایان میرسد.»
او البته بار دیگر تأکید کرد که هنوز تصمیم نهایی را نگرفته است:«البته باید این موضوع را با رئیس فدراسیون در میان بگذارم. این جایگاه فوقالعاده، زیبا و رؤیایی است، اما ادامه دادن در آن به چیزهای زیادی نیاز دارد. فعلاً فقط با اطمینان میگویم که تا دسامبر خواهم ماند.»
اما احساسیترین لحظه نشست خبری زمانی رقم خورد که از او پرسیده شد:«بعد از این جام جهانی، مردم میخواهند بمانی. تصمیم تو چیست؟»
او ابتدا با آرامش پاسخ داد:«با رئیس فدراسیون صحبت خواهم کرد. تقریباً میدانم که میخواهم چه کار کنم. قراردادم که در دسامبر به پایان میرسد را کامل میکنم و بعد تصمیم خواهم گرفت. احساس میکنم به زمان نیاز دارم تا فکر کنم.»
اما از همین لحظه، بغض او کمکم شکست. اسکالونی با صدایی لرزان ادامه داد:«احساس میکنم باید فکر کنم. نمیدانم آیا میتوانم دوباره کاری به بزرگی این دستاوردها انجام دهم یا نه. از رئیس فدراسیون بابت فرصتی که به من داد تا در این جایگاه باشم، بسیار سپاسگزارم.»
در همین لحظه دستش را روی صورتش گذاشت و اشکهایش سرازیر شد. حاضران در سالن برای قدردانی از سرمربی آرژانتین او را تشویق کردند که فرصتی کوتاه برای آرام شدنش فراهم کرد.
او سپس با صدایی که از شدت بغض به سختی شنیده میشد، گفت:«بودن در جایگاهی که امروز در آن هستم، رؤیای هر مربیای است. ما تا آخرین لحظه، چه اعضای کادر فنی و چه بازیکنان، تمام توان خود را گذاشتیم و فکر میکنم حق داشته باشم کمی زمان بگیرم و درباره آینده فکر کنم. این جایگاه فوقالعاده است. واقعاً رؤیایی است.»
اما باز هم نتوانست احساساتش را کنترل کند و گفت:«هیچوقت در زندگیام فکر نمیکردم، صبر کنید، نمیتوانم ادامه بدهم.»

او در حالی که بهشدت گریه میکرد، آخرین جملاتش را اینگونه بیان کرد:«من و اعضای کادر فنی هیچوقت تصور نمیکردیم روزی به چنین جایگاهی برسیم. اما برای ادامه دادن، باید دوباره از نو شروع کرد، دوباره خودت را بسازی و گروهی مانند این تیم تشکیل بدهی که بعید میدانم دوباره تکرار شود. این موضوع واقعاً روحم را به درد میآورد. متأسفم.»
پس از این جملات، اسکالونی دیگر نتوانست صحبت کند، نشست خبری را ترک کرد و در میان تشویق ممتد خبرنگاران، به پایان یکی از احساسیترین کنفرانسهای تاریخ جام جهانی رسید.