
به گزارش "ورزش سه"، دو پرونده مربوط به بارسلونا و منچسترسیتی با یکدیگر متفاوت هستند اما پیامدهای اجتماعی و ورزشی مشابهی دارند که بسیار فراتر از سطح محلی هر یک از کشورهاست. واقعیت این است که تمام دنیای فوتبال تحت تأثیر نتیجه هر دو پرونده قرار خواهد گرفت.
منچسترسیتی پیش از این به دلیل ۱۱۴ تخلف مرتبط با فرپلی مالی که به آن نسبت داده شده، محاکمه شده است، البته هنوز حکم یا مجازات نهایی در این پرونده صادر نشده است. هدف فرپلی مالی این است که اطمینان حاصل شود تمام باشگاههای لیگ برتر تصویر منصفانه و دقیقی از عملکرد مالی خود ارائه میکنند. اتهامات مربوط به دورهای از فعالیتهای مالی این باشگاه منچستری بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ است.
حکم مفصل این پرونده، پنج مورد نقض مقررات کنترل مالی یوفا را نیز تشریح میکند. در سال ۲۰۲۰، نهاد حاکم بر فوتبال اروپا، این باشگاه انگلیسی را به دلیل ارائه اطلاعات جعلی درباره قراردادهای اسپانسرینگ، به دو سال محرومیت از حضور در رقابتها و پرداخت ۳۰ میلیون یورو جریمه محکوم کرد. با این حال، دادگاه حکمیت ورزش این محرومیت را تأیید نکرد و آن را به یک جریمه مالی کاهش داد.
پرونده بارسلونا در ارتباط با نگریرا نیز یکی دیگر از رسواییهای بزرگ است که طی سالهای اخیر فوتبال جهان را تحت تأثیر قرار داده است. این پرونده همچنان در انتظار تعیین تکلیف قضایی و ورزشی است. بخش قضایی در دادگاه بررسی خواهد شد و بخش ورزشی نیز توسط یوفا و کمیته مستقل انضباطی آن مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت.

چهار ماه پیش، رئال مادرید ۵۰ هزار صفحه سند را به مقر یوفا در نیون ارائه کرد که در آنها جزئیات پرونده تشریح و استدلالهای این باشگاه مطرح شده بود. آنها اطلاعات بیشتری ارائه کردند تا دلایلی در اختیار یوفا قرار دهند که ادامه تحقیقات را توجیه کند که هرگز به صورت رسمی مختومه اعلام نشده بود. رئال مادرید خواستار اعمال مجازات علیه بارسلونا و سلب عناوینی است که این باشگاه بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۷ به دست آورده است. هر دو گزینه همچنان روی میز هستند. گزینه اول در مراحل پایانی تحقیقات و جلسات دادگاه در بارسلونا قرار دارد و گزینه دوم نیز توسط یوفا در حال بررسی و تحلیل است.
لیگ برتر و باشگاههای این لیگ درنگ نکردند. آنها معتقدند دور زدن کنترلهای مالی، رقابت ناعادلانهای علیه سایر شرکتکنندگان در مسابقات است که قوانین را رعایت میکنند. به همین دلیل شکایت مطرح شده به نتیجه رسیده است. از همان ابتدا مشخص بوده که هیچ پرداخت مستقیم و از هیچ نوعی برای به دست آوردن برتری در زمین انجام نشده است. مسئله صرفاً این است که قوانین مشترکی که همه از آنها پیروی میکنند، رعایت نشدهاند.
تخلفات منچسترسیتی تنها میتوانند در چارچوب نظام انضباطی ورزشی مجازات شوند چون از نظر قوانین مربوط به کسب و کارها و شرکتها، در این مورد باشگاههای فوتبال، غیرقانونی محسوب نمیشوند. بنابراین نمیتوان آنها را با چنین اتهاماتی به دادگاه کشاند و چنین اقدامی شانس موفقیت نخواهد داشت.
پرداختهای خارج از دفاتر رسمی به بازیکنان و مربیان که در آن گفته میشود بخشی از دستمزد از سوی سازمانهای خارجی مرتبط با مالکان این باشگاه در ابوظبی تأمین شده است، نقض سقف مجاز زیانهای مالی تعیین شده از سوی لیگ انگلیس از طریق ثبت کمکهای مالی مالکان به عنوان درآمد تجاری و همچنین همکاری نکردن کافی با بازرسان لیگ برتر در جریان تحقیقات، از جمله مواردی هستند که سیتی بابت آنها مجرم شناخته شده است اما در دادگاه شانس چندانی برای این که به عنوان تخلف قابل مجازات در نظر گرفته شوند، ندارند.
با این حال، این باشگاههای انگلیسی از همین حالا در حال سازماندهی برای مطالبه غرامت از سیتی بابت پیامدهای مالی ناشی از شرایطی هستند که با مقررات ورزشی مغایرت داشتهاند و قصد دارند این مطالبات را از طریق دادگاه پیگیری کنند. با توجه به اهمیت اتفاقات، این احتمال در اسپانیا نیز منتفی نیست، هرچند نهادهای رسمی اهمیت آن را کمرنگ جلوه دادهاند.

پرونده نگریرا متفاوت است. بارسلونا در برابر اتهام مستقیم تلاش برای تأثیرگذاری بر نتیجه یک رقابت از طریق سیستم داوری و با پرداخت رشوه به مسئولان از خود دفاع میکند. بارها درباره این پرونده گفته شده است: «این جدیترین اتفاقی است که در تاریخ ورزش حرفهای در سراسر جهان رخ داده است.»
برخلاف پرونده سیتی، نهادهای ورزشی اسپانیا به دلیل منقضی شدن مهلت قانونی پیگیری نتوانستهاند اقدامی انجام دهند. با این حال، این پرونده از طریق دادگاهها همچنان باز است. یوفا نیز هرگز این پرونده را مختومه نکرده است. آنها همواره منتظر تصمیم دادگاه بودهاند اما اکنون رئال مادرید با ارائه سندی ۵۰ هزار صفحهای خواستار اعمال فوری مجازات شده است.
با توجه به اتفاقات رخ داده در انگلیس، پرسش روشن است: چرا در آنجا مسیر ورزشی امکانپذیر است، اما در اسپانیا چنین مسیری وجود ندارد؟ آیا رئال مادرید نهاد مناسبی برای ادامه این مبارزه است یا این نهادهای رسمی بودند که باید بر پیگیری پرونده اصرار میکردند؟
یوفا اکنون وضعیت منچسترسیتی را از نزدیک زیر نظر دارد که صدور تصمیم نهایی درباره آن ممکن است همچنان چند ماه زمان ببرد. سقوط به دسته پایینتر و کسر امتیاز؛ آنچه قطعی است این است که این باشگاه انگلیسی از سوی خود لیگ برتر با مجازات مواجه خواهد شد و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی نیز در انتظارش خواهد بود چون بسیاری از تیمها قرار نیست در برابر این اتفاقات سکوت کنند.
پرونده نگریرا بیشتر به مسئله سلامت و اخلاق ورزشی مربوط میشود. یوفا میتوانست بارسلونا را بر اساس مقررات خود، یعنی ماده هفت، صرفاً به دلیل نیت برهم زدن روند طبیعی یک رقابت محروم کند؛، اقدامی که علاوه بر این، میتواند در هر زمانی انجام شود. افرادی که از جزئیات این موضوع اطلاع دارند و سابقه عضویت در کمیتههای انضباطی را داشتهاند، از وجود مسیری روشن برای اقدام در این زمینه و برگزاری رقابتی عادلانهتر در صورت وقوع چنین شرایطی، با توجه به تأثیر اتفاقات رخداده، صحبت میکنند.
یوفا ترجیح داد منتظر بماند و شرایط را زیر نظر داشته باشد و حالا اتفاقات با ارائه گزارش رئال مادرید وارد مرحله جدیدی شده است. این اتفاق ممکن است برای بارسلونا نیز رخ دهد، زمانی که فوتبال اسپانیا به اهمیت اتفاقات رخ داده پی ببرد. برای نمونهای مشابه، میتوان به یوونتوس اشاره کرد که در سال ۲۰۰۷ به دلیل تأثیرگذاری بر انتصاب داوران، به صورت اداری به دسته پایینتر سقوط کرد. هرگز ثابت نشد که آنها به کسی پول پرداخت کردهاند اما به طور قطعی ثابت شد که تصمیمات داوری را دستکاری کردهاند.