اگر دالیچ سرمربی بود به صلیب می‌کشیدندش
واکنش کروات‌ها به 7-0: ما شده‌ایم سن‌مارینو!
به گزارش ورزش سه، در کرواسی رسانه‌ها و افکار عمومی باورشان نمی‌شود 7-0 باخته‌اند. روزنامه جورتارنجی لیست از معتبرترین رسانه‌های این کشور در یک سرمقاله نوشت:" آوردن کودکان به ورزشگاه برای تماشای چنین مسابقه‌ای اشتباه بزرگی بود. این بازی برای زیر 18 ساله‌ها مناسب نبود! فقط باید امیدوار باشیم این شکست تاریخی کاری نکند که بچه‌هایی که امشب به ورزشگاه آمده بودند، برای همیشه از فوتبال دل بکنند".
انگلیس یکی از قدرت‌های بزرگ فوتبال دنیاست، تیم سوم جام جهانی است و ارزش بازیکنانش در بازار چندین برابر کرواسی است. بارها هم دیده‌ایم که تیم‌های قدرتمندتر، کرواسی را شکست داده‌اند، اما چیزی که امشب در رییکا دیدیم، با همه آن شکست‌ها فرق داشت؛ یک آبروریزی تاریخی با نتیجه 7-0. انگلیس کرواسی را بدتر و سنگین‌تر از آن چیزی شکست داد که اسپانیا در الچه انجام داده بود. حتی بدبینانه‌ترین پیش‌بینی‌ها هم به این کابوس نزدیک نبودند.
روزنامه کروات نوشت: آن روز می‌دانستیم هنوز مست سرخوشی افتخار روسیه هستیم، اما چه اتفاقی افتاد که تیم اسلاون بیلیچ در رییکا این‌طور به زمین خورد؟ مردم، این طبیعی نیست. انگار کسی یک طلسم سیاه روی این تیم انداخته بود. یک فاجعه واقعی!
انگلیس با فراری آمد، کرواسی با پراید روی پیست بود
انگلیس در همان نیمه اول می‌توانست به جای چهار گل، هشت گل بزند. سه‌شیرها بازیکنان بیلیچ را با سرعت، انرژی و قدرت از هم پاشیدند. تقریباً هر توپ مال آنها بود و اختلاف فقط در کیفیت بازیکنان نبود؛ فرکانس بازی انگلیس با کرواسی قابل مقایسه نبود.
کروات‌ها اصلاً نمی‌توانستند توپ را در اختیار بگیرند و اگر هم موفق می‌شدند دو یا سه پاس متوالی بدهند، بازیکنی برای فرستادن توپ به عمق پیدا نمی‌کردند. کرواسی هم در دفاع و هم در حمله بیش از حد کند بود و با چنین سرعتی نمی‌توانست مقابل این سطح از فوتبال رقابت کند.
مشکل بزرگ‌تر اما این بود که کرواسی انگار چیزی برای مقابله با این وضعیت نداشت. انگلیسی‌ها، و اسپانیایی‌ها در بازی سه‌شنبه، مثل فراری حرکت می‌کردند و کرواسی با یک پراید قدیمی با رینگ‌های خالی در جاده افتاده بود.
انگلیس و اسپانیا واقعاً در سطح بالایی هستند و هر دو هم قبل از بازی مدعی محسوب می‌شدند، اما این نمی‌تواند چنین فاجعه‌ای را توجیه کند. این شکست کاملاً غیرقابل قبول بود؛ انگار تیم بزرگسالان مقابل تیم نوجوانان بازی می‌کرد. نشانه‌های بحران البته از سویا هم دیده شده بود.
کرواسی شبیه سن‌مارینو بود
اینکه بگوییم کرواسی دیگر بخشی از نخبگان فوتبال اروپا نیست، یک بحث است؛ اما اینکه تیم در مقابل حریفی مثل انگلیس این‌قدر وحشتناک ضعیف باشد، بحث دیگری است. کرواسی امشب شبیه سن‌مارینو بود.
انگلیس و اسپانیا با انگیزه کامل بازی کردند، چون نام کرواسی هنوز برای آنها اهمیت دارد، اما واقعیت این است که این کرواسی با تیمی که در جام جهانی داشتیم فاصله زیادی گرفته است. در دالاس، کرواسی مقابل انگلیس نیمه اول را با نتیجه 2-2 تمام کرده بود؛ امشب در رییکا همان نیمه را 4-0 باخت. بازیکنان انگلیس خودشان هم از اینکه همه‌چیز تا این اندازه برایشان آسان پیش می‌رفت، تعجب کرده بودند.
بازیکنان کرواسی در مسابقه یکی پس از دیگری اشتباه کردند. هر کدام از آنها می‌توانند یک کتاب درباره اشتباهاتشان منتشر کنند. البته بخشی از این اتفاق به کیفیت انگلیس برمی‌گشت، اما این تمام ماجرا نبود؛ بازیکنان تیم‌های بزرگ و لیگ‌های معتبر هم اشتباهاتی در حد بازیکنان تازه‌کار انجام دادند. انگلیس آنها را از این سو به آن سو برد، ترساند و از نظر فوتبالی خرد کرد.
پتر سوچیش و مارتین باتورینا که قرار است رهبران نسل بعدی کرواسی باشند، بین دو نیمه تعویض شدند. آنها قرار است چراغ‌دار و ستاره‌های آینده تیم ملی باشند، اما امشب آن‌قدر کم‌رنگ بودند که انگار پارچه‌ای خیس روی زمین افتاده‌اند. پتر موسی هم شاید جایگاهش را در تیم ملی از دست بدهد. البته با نمایشی که کرواسی ارائه داد، سخت است کسی را بتوان از این تیم مستثنی کرد. حتی دومینیک لیواکوویچ که هفت گل دریافت کرد، با وجود همه این گل‌ها یکی از بهترین بازیکنان کرواسی بود.
حالا کرواسی باید برای رده سوم بجنگد؛ هدفی که از ابتدا هم هدف اصلی این تیم بود. اما یک مبارزه مهم‌تر هم در انتظار آنهاست: مبارزه برای حفظ حیثیت.
کرواسی در دوران زلاتکو دالیچ هم بازی‌های بسیار بدی داشته، اما اگر با این کیفیت بازی می‌کرد، احتمالاً او را وسط میدان بان یلاچیچ به صلیب می‌کشیدند. حالا لبخند اسلاون بیلیچ جای خودش را به درماندگی داده و برای اینکه دوباره حق خوش‌بینی را به دست بیاورد، باید راهی طولانی و سخت را طی کند؛ باید وارد معدن شود و شروع به کندن کند، آن هم در مسیر درست.
اگر بیلیچ تا امروز مطمئن نبود که تیمش به تغییرات جدی نیاز دارد، حالا دیگر مدرک و اثبات کافی در دست دارد. البته او تازه کارش را شروع کرده و بعید است فدراسیون فوتبال کرواسی به این زودی سراغ تغییر سرمربی برود، اما این شب تا مدت‌ها از یاد نخواهد رفت.
انگلیس در اوجند، اما نه تا این اندازه!
انگلیسی‌ها امشب درخشان بودند. در دقیقه 53 نتیجه 5-0 بود و کاملاً مشخص بود که می‌خواهند آن روی وحشی‌شان را به کرواسی نشان بدهند. آنها از آنچه در زمین می‌گذشت لذت می‌بردند و در مقابل تیمی که کاملاً گم شده بود، شبیه بارسلونا بازی می‌کردند.
اما انگلیس واقعاً تا این اندازه که امشب به نظر می‌رسید، از کرواسی بهتر نیست. با این حال باید به احترام کین، بلینگام، گوردون که می‌توانست سه گل دیگر هم بزند، ساکا و همه بازیکنان انگلیس کلاه از سر برداشت. اگر کسی هنوز متوجه نشده بود سرعت، انفجار و کیفیت تکنیکی در فوتبال مدرن چه اهمیتی دارد، امشب در رییکا همه‌چیز را با چشم خودش دید.
اما سؤال اصلی همچنان باقی است: در آمریکا، حتی نزدیک چنین فاجعه‌ای هم نبودیم. پس چه اتفاقی افتاده است؟ دلیل این سقوط وحشتناک چیست؟
