ارثیه پدر به پسران: دو برادر، دو سوپراستار

به گزارش "ورزش سه"، الکس و سیمئون نیکولوف، پسران ولادیمیر نیکولوف، اسطوره والیبال بلغارستان، برای نخستین بار در سطح باشگاهی کنار یکدیگر بازی خواهند کرد و پیراهن تیم ایتالیایی لوبه چیویتانووا را بر تن می‌کنند. الکس معتقد است برادر کوچک‌ترش توانایی‌های زیادی برای کمک به تیم دارد و سیمئون نیز حضور برادرش را یکی از عوامل اصلی پذیرش پیشنهاد لوبه می‌داند. آن‌ها که دوران کودکی خود را در کشورهای مختلف و میان زبان‌ها و فرهنگ‌های گوناگون سپری کرده‌اند، همواره به یکدیگر و خانواده‌شان تکیه داشته‌اند و حالا فرصت دارند این پیوند را در زمین مسابقه نیز به کار بگیرند.

رابطه برادرانه آن‌ها در زمین مسابقه هم مزایا و هم چالش‌هایی دارد. سیمئون می‌گوید الکس به دلیل رابطه خانوادگی‌شان گاهی با او متفاوت از سایر پاسورها صحبت می‌کند، اما شناخت کامل ترجیحات یکدیگر، به‌ویژه برای پاسور، یک امتیاز بزرگ است. الکس نیز تأکید می‌کند که حمایت متقابل برای آن‌ها یک نیاز درونی است. هرچند گاهی اختلاف‌نظرها و ناراحتی‌های پس از مسابقه به خانه مشترکشان هم کشیده می‌شود، تلاش می‌کنند احساسات داخل سالن را پشت در بگذارند. الکس آرامش سیمئون را تحسین می‌کند و سیمئون نیز برادرش را رهبری می‌داند که در موقعیت‌های پیچیده می‌توان برای راهنمایی به او تکیه کرد.

رقابت از دوران کودکی میان این دو وجود داشته است و هنوز هم ادامه دارد؛ الکس اعتراف می‌کند که پیش‌تر همیشه با تمام توان تلاش می‌کرد برادرش را شکست دهد و سیمئون می‌گوید این روحیه حتی در تمرینات نیز کاملاً مشهود است. با این حال، پیوند آن‌ها در سال‌های زندگی خارج از کشور مستحکم‌تر شد؛ جایی که موانع زبانی باعث شد بیش از پیش به یکدیگر و خانواده‌شان تکیه کنند. الکس می‌گوید از نظر شخصیتی بیشتر به پدرشان شباهت دارد و سیمئون معتقد است برادرش ویژگی رهبری ولادیمیر نیکولوف را به ارث برده است. در زمینه والیبال نیز مسیرشان متفاوت بود: الکس ابتدا صرفاً به دنبال فعالیت و بازی با همسالانش بود، در حالی که سیمئون والیبال را تنها انتخاب خود می‌دانست و بعدها به اهمیت پست پاسوری و کنترل ریتم بازی پی برد.

هر دو برادر با انگیزه‌های تازه‌ای وارد فصل جدید می‌شوند. الکس که معتقد است دوران حضور صرفاً به‌عنوان یک بازیکن جوان برای کسب تجربه به پایان رسیده، حالا به دنبال موفقیت‌های بزرگ و کسب جام است. او حذف تیم ملی بلغارستان مقابل آلمان در مرحله یک‌هشتم نهایی قهرمانی اروپا را تلخ می‌داند، هرچند بازی مقابل تماشاگران کشورش را تجربه‌ای بی‌نظیر توصیف می‌کند. سیمئون نیز پس از چند شب بی‌خوابی به‌دلیل آن شکست، از تجربه‌های تابستان و کمک‌های مربی تیم ملی، کیکو بلنجینی، سخن می‌گوید و مشتاق است آموخته‌هایش را در لوبه به کار بگیرد. او که نخستین فصل خود در لیگ ایتالیا را پیش رو دارد، از آمادگی جسمانی خوبش می‌گوید و امیدوار است در کنار برادرش پیروزی‌های بزرگی به دست بیاورد و از بازی‌های دشوار نیز درس بگیرد.

الکس در میان ویژگی‌های بازیکنان سوپرلیگ، مهارت‌های دفاعی و دریافت لوک پری، لیبروی استرالیایی، و دفاع‌های فوق‌العاده جکسون هاو را تحسین می‌کند؛ سیمئون نیز کلاس بازی سیمونه جیانلی را الگویی برای پیشرفت خود می‌داند. هدف مشترک آن‌ها روشن است: الکس انتظار دارد در فصل پیش رو نقش‌های اصلی و پیشرو را در لوبه ایفا کنند و سیمئون نیز علاوه بر کسب پیروزی‌های بزرگ، به دنبال یادگیری از چالش‌های مسابقات است. برای دو برادری که سال‌ها در کنار یکدیگر رشد کرده‌اند، حضور در یک باشگاه فرصتی تازه است تا پیوند خانوادگی و رقابت ورزشی را در مسیر موفقیت‌های بزرگ به هم گره بزنند.