ستاره جوان رئال مادرید آزاد شد!

به گزارش "ورزش سه"، پس از پایان مسابقه برابر موناکو و زمانی که بازیکنان برای قدردانی از حضور تماشاگران به مرکز زمین ورزشگاه سانتیاگو برنابئو آمدند، فرانکو ماستانتونو به سمت وینیسیوس رفت.

وینیسیوس که به‌عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شده بود، آماده گفت‌وگو با رسانه‌ها در کنار زمین می‌شد. او همچنین پیراهنش را با یکی از بازیکنان موناکو عوض کرده و بدون پیراهن بود. مهاجم جوان آرژانتینی پس از در آغوش کشیدن و خوش‌وبش گرم با هم‌تیمی‌اش، بدون تردید کاپشن ضخیم خود را درآورد و آن را به وینیسیوس داد، در حالی که خودش راهی رختکن می‌شد.

این شبی کامل برای مهاجم آرژانتینی بود. بازیکن شماره ۳۰ رئال مادرید نخستین گل خود در لیگ قهرمانان اروپا را با پاس خودِ وینیسیوس به ثمر رساند (و با ۱۸ سال و ۱۵۹ روز سن، به سومین بازیکن جوان تاریخ رئال مادرید تبدیل شد که با پیراهن سفید در این رقابت‌ها گل می‌زند). او همچنین در صحنه گل اول تیم که توسط امباپه به ثمر رسید نقش داشت و در ۷۱ دقیقه‌ای که در زمین حضور داشت، با پرس مداوم، انرژی زیادی برای تحت فشار گذاشتن بازیکنان موناکو صرف کرد.

در این مسابقه، ماستانتونو بازی را از سمت راست آغاز کرد، اما به‌صورت غریزی مدام به مرکز متمایل می‌شد و فضا را در کناره زمین برای والورده خالی می‌گذاشت. آمار او نشان می‌دهد که چهار بار به سمت دروازه تیم فرانسوی شوت زد (که یکی از آنها در چارچوب و همان گل بود)، سه موقعیت ساخت (به اندازه والورده، بلینگام و آردا گولر)، و از مجموع ۳۶ لمس توپ، ۱۲ پاس موفق در یک‌سوم پایانی زمین داشت.

با چنین آماری، ماستانتونو بهترین نمایش خود با پیراهن رئال مادرید را در فصل جاری ارائه داد. خودش نیز این موضوع را در گفت‌وگو با رسانه‌ها تأیید کرد:«خیلی وقت‌ها کارها خوب پیش نمی‌رود و باید این را پذیرفت؛ بازی‌های قبلی‌ام بهترین نبودند»، او ادامه داد «خیلی تلاش کرده بودم تا چنین مسابقه‌ای برایم رقم بخورد. رئال مادرید باشگاهی بسیار سخت‌گیر است که همیشه باید بهترین عملکرد را ارائه دهی. انتقاد هم زیاد است. وقتی بتوانی چنین نمایشی ارائه بدهی، کمی آزادتر بازی می‌کنی و فکر می‌کنم این‌طور می‌توانم به تیم کمک کنم. این گل به من کمک کرد ذهنم آزاد شود.»

واقعیت این است که به محض ورودش به تیم، ژابی آلونسو او را در ترکیب اصلی قرار داد و حتی بازیکنانی جاافتاده‌تر مثل رودریگو را کنار گذاشت. توان بدنی بالا و دوندگی‌اش شایستگی این اعتماد را به او می‌داد، اما برای باز کردن حساب گل‌هایش کمی زمان برد. تا این لحظه سه گل در سه رقابت مختلف به ثمر رسانده است. نخستین گل او در ماه سپتامبر و در دیدار خارج از خانه برابر لوانته در والنسیا به ثمر رسید. دو گل دیگر نیز طی تنها یک هفته به دست آمد: یکی مقابل آلباسته در جام حذفی و دیگری همین گل برابر موناکو در سال ۲۰۲۶.

این فشار بدنی و تلاش زیاد، برای او مصدومیتی را به همراه داشت؛ مصدومیتی که حالا به نظر می‌رسد برطرف شده، اما باعث شد نتواند آن ثبات و تداوم عملکردی را که در ابتدای حضورش داشت حفظ کند. او چهار مسابقه را از دست داد و در پنج دیدار دیگر در مقطع پایانی سال روی نیمکت نشست.

جام حذفی می‌توانست فرصت مناسبی برای جمع‌آوری دقایق بازی و کسب تجربه، با هدف حضور در جام جهانی آینده همراه تیم ملی آرژانتین باشد، اما حذف برابر آلباسته این امکان را به‌طور کامل از بین برد.

با این حال، حتی زمانی که به دلیل مصدومیت در دسترس نبود، به آلیکانته سفر کرد تا بتواند با اسکالونی و سایر هم‌تیمی‌های آلبی‌سلسته گفت‌وگو کند. هدفش این بود که شرایطش را توضیح دهد؛ اینکه نمی‌خواهد جایگاه احتمالی‌اش را از دست بدهد و همچنین نخستین برداشت‌هایش از حضور در باشگاه رئال مادرید را منتقل کند.

اکنون، پس از نخستین نمایش بزرگش با پیراهن رئال مادرید، ماستانتونو احساس رهایی بیشتری دارد. تنها چیزی که باقی مانده، حفظ این تداوم است. ایستگاه بعدی: روز شنبه، دیدار برابر ویارئال.