کمپانی: دیگر نمیخواهم چنین چیزی در بایرن ببینم
به گزارش "ورزش سه"،باشگاه بایرن مونیخ در سال ۲۰۲۶ ویژگی قابلتوجهی پیدا کرده است. مونیخیها دیگر برای پیروزی در بازیهای خود به ۹۰ دقیقه زمان نیاز ندارند. یک نیمهی دوم قدرتمند کافی است، آن هم با ثباتی خیرهکننده.
نگاهی به نتایج اخیر الگوی واضحی را نشان میدهد. در پیروزی ۸ بر ۱ مقابل وولفسبورگ، بایرن مونیخ در زمان استراحت بین دو نیمه تنها با نتیجه ۲ بر ۱ پیش بود. در کلن، نتیجه پس از ۴۵ دقیقه ۱ بر ۱ مساوی بود؛ در لایپزیش، قهرمانِ رکورددارِ آلمان حتی با شکست ۱ بر ۰ راهی رختکن شد. و در پیروزی دشوار ۲ بر ۰ در لیگ قهرمانان مقابل یونیون سنژیلواز، نتیجه در پایان نیمه اول همچنان ۰ بر ۰ بود.
وجه اشتراک تمامی این بازیها این است که مونیخیها پس از استراحت بین دو نیمه، سرعت، فشار و قاطعیت خود را به شکل قابلتوجهی افزایش دادند و در نهایت بازیها را با اقتدار پیروز شدند. در مجموع، در حال حاضر یک نیمهی خوب برای پیروزی بایرن مونیخ در بازیهایی در بالاترین سطح کافی است؛ روندی که به طور فزایندهای در حال آشکار شدن است.
به همان اندازه که این تداوم در پیروزی تأثیرگذار است، در داخل باشگاه تنها مورد تحسین قرار نمیگیرد. ماکس اِبِرل، مدیر ورزشی باشگاه، پس از بازی لیگ قهرمانان مقابل سنژیلواز، به ویژه با نگاهی به نیمه اول، منتقدانه برخورد کرد.
اِبِرل بلافاصله پس از بازی توضیح داد: «مقابل وولفسبورگ، کلن و لایپزیش، این موضوع به حریف مربوط بود. امروز بیشتر به خودمان مربوط میشد که از همان ابتدا کار را آنطور که میتوانستیم انجام ندادیم.»
این مدیر ۵۲ ساله تصریح کرد که این روند نباید به یک وضعیت دائمی تبدیل شود: «ما نمیتوانیم همیشه به این واقعیت تکیه کنیم که میتوانیم بازیها را در نیمه دوم برگردانیم!» هشدار اِبِرل واضح است: در مقابل رقبای تراز اول جهانی، یک فاز ابتداییِ ضعیف میتواند در مقطعی دیگر بدون پیامد نباشد.
کمپانی مشکل را بیشتر در حریف میبیند
وینسنت کمپانی، سرمربی تیم، دیدگاه دقیقتری به این تحول دارد و آن را با تغییر زاویه دید همراه میکند. این مربی بلژیکی با تفسیرِ صرفاً منفی مخالف است و در عوض، یک مزیت ساختاری برای تیمش میبیند.
کمپانی در کنفرانس مطبوعاتی پیش از نبرد بوندسلیگا مقابل آگسبورگ توضیح داد: «این سوال چند بار مطرح شده و من به آن فکر کردهام. اگر کمی زاویه دید را تغییر دهید، میتوانید بگویید که این یک مشکل برای تیمهای دیگر است، زیرا آنها همیشه در نیمه دوم ضعیفتر شدهاند.»
در عین حال، سرمربی بایرن درباره ۴۵ دقیقه اول واقعبین بود: «این بوندسلیگاست؛ وقتی حریف در ۴۵ دقیقه اول بسیار تازهنفس است و تمام توانش را برای نقشه بازی میگذارد، آن وقت همه چیز به این سادگی نیست که ما دو یا سه گل بزنیم و کار تمام شود. روند کار اینگونه نیست؛ نه در بوندسلیگا و نه در لیگ قهرمانان.»
به ویژه بازی لایپزیش برای کمپانی به عنوان یک نمونه هشداردهنده عمل میکند: «در مقابل لایپزیش، حریف در شروع بسیار بهتر از ما بود؛ ما از آن وضعیت جان سالم به در بردیم، اما دیگر نمیخواهم شاهد چنین چیزی باشم.»
با این وجود، او روشن میکند که تحول فعلی از دیدگاه او «شرِ کمتر» (گزینه بد بین بد و بدتر) است: «من ترجیح میدهم کارها در نیمه اول چندان خوب پیش نرود و بعد در نیمه دوم خوب شود. برعکسِ این اتفاق (خوب بودن در نیمه اول و بد بودن در نیمه دوم) یک مشکل بزرگ خواهد بود!»
در نهایت، مشخص است که بایرن مونیخ در حال حاضر از نظر ذهنی، فیزیکی و تاکتیکی قادر به تسلط بر بازیها پس از استراحت بین دو نیمه است. اینکه آیا این روند نشانهای از بلوغ، مدیریت هوشمندانه فشار یا صرفاً کیفیت فردی بازیکنان است، باید منتظر ماند و دید. با این حال، آنچه روشن است این است که تا زمانی که نتایج درست باشند، مونیخ میتواند این تجمل را به خود اجازه دهد – حتی بدون درخشش در نیمه اول.
